این سخن کنایه آمیز مردم که " روزی برای نفس کشیدن هم باید پول داد " چندان دور از حقیقت اقتصاد امروز نیست.
دست کم میتوان این گونه تصور کرد که هزینه های پاک سازی آب و هوا و در کل هزینه های استفاده از طبیعت ، بایستی به عنوان بخشی از هزینه تولید در نظر گرفته شود. یکی از مهمترین و موثرترین برنامه هایی که در راستای بهینه سازی مصرف انرژی در دنیای غرب صورت گرفت ، برنامه موسوم به انرژی استار(Energy Star) یا ستاره انرژی بود.
انرژی استار یک برنامه با پشتوانه دولتی بود که کاربردهای خانگی و تجاری انرژی را با شعار : "کیفیت محیط زندگی ما مسولیت همه ماست " هدف قرار داده بود.نتیجه چشمگیر بود. تنها در سال 2004 و فقط در محدوده کشور ایالات متحده آمریکا این طرح آنقدر انرژی صرفه جویی کرده بود که بتوان انرژی 24 میلیون خانه را تامین کرد و معادل مصرف 20 میلیون خودرو گازهای گلخانه ای کمتری سرازیر جو زمین بشود.
ارزش این صرفه جویی 10 بیلیون دلار بوده است. یعنی استفاده هر شهروند آمریکایی از این بهره وری بالغ بر 36 دلار میشود. جالب است بدانیم این میزان به تنهایی 12 درصد از هزینه های جنگ عراق را پوشش میدهد! اگر در کشور ما این میزان صرفه جویی انرژی صورت میگرفت ، درآمد سرانه هر فرد ایرانی میتوانست تا 15 درصد افزایش یابد. پس انرژی اصلا هم ارزان نیست !
