3- تقدم مسائل مهم واصول اساسی اسلام

در دیدگاه فقهی و سیاسی حضرت امام برخی از مصالح اسلامی در درجه ای از اهمیت قرار دارند که عناوینی چون عسر و حرج و ضرر نمی تواند در تعارض یا تزاحم با آنها قرار گیرد. برخی مصادیق معروف و منکر از این گونه اند. دفع منکر بزرگی چون حکومت فاسد یزید و تلاش برای تشکیل حکومت اسلامی از بارزترین نمونه هاست.امام (س) مبنای خویش را این گونه توضیح می دهد:
«تمام انبیاء برای اصلاح جامعه آمده اند، تمام. و همه آن ها این مسئله را داشتند که فرد باید فدای جامعه بشود... سید الشهدا روی همین میزان آمد رفت و خودش و اصحاب و انصار خود را فدا کرد، که فرد باید فدای جامعه شود، جامعه باید اصلاح بشود. لیقوم الناس بالقسط باید عدالت دربین مردم و دربین جامعه تحقق پیدا بکند.»
(صحیفه نور،ج 15، 148)

دیدگاه های سیاسی وغیرسیاسی علما و مراجع شیعه درباره نهضت حسینی

می توان در یک نگاه کلی دیدگاه های مختلف به قیام امام حسین (ع) را با توجه به هدفی که برای این قیام ترسیم کرده اند به دو دسته تقسیم کرد. دیدگاهی را که معتقد است امام حسین (ع) قصد تشکیل حکومت نداشته است را دیدگاه غیر سیاسی و دیدگاهی که معتقداست هدف امام حسین (ع) از برپایی قیام تشکیل حکومت بوده است را دیدگاه سیاسی می نامیم.

دیدگاه غیرسیاسی

دیدگاهی که هدف قیام امام حسین (ع) را برپایی حکومت نمی داند؛ بلکه هدف را کشته شدن، بخشش گناهان مسلمانان، نجات جان و... می داند دیدگاه غیرسیاسی می نامیم. برخی از این نظریات به شرح ذیل می باشد.

علامه حلی و شهید ثانی

علامه حلی معتقداست پیشنهاد یا پذیرش قرار داد مهادنه و مصالحه بادشمن، با توجه به ادله موجود، امری جایز است نه لازم وفرقی نمی کند که مسلمانان قوی باشند یا ناتوان، بلکه مسلمان کاملاً اختیاردارد که اقدام به صلح کند یا بجنگد تا به
شهادت برسد.

چکیده

نگارنده دراین مقاله برآن است به این پرسش پاسخ دهد که نهضت امام حسین (ع) چه تأثیری بر اندیشه امام خمینی در رهبری و هدایت انقلاب اسلامی ایران داشته است؟ با توجه به اینکه امام حسین (ع) یکی از اهداف خود را انجام امر به معروف و نهی از منکر اعلام کرده است، نگارنده به بررسی نظریه امام خمینی درباره امر به معروف و نهی از منکر می پردازد. و اینکه آیا قیام امام حسین تأثیری بر نظریه امام خمینی درباره امر به معروف و نهی از منکر داشته است؟
در ابتدا به بررسی دیدگاه اهل سنت و برخی از علمای شیعه پرداخته می شود وسپس این دیدگاه ها با دیدگاه امام خمینی مقایسه می شود. امتیاز دیدگاه حضرت امام دراین است که قیام امام حسین را نه تنها یک حرکت سیاسی می داند، بلکه آن را کاملاً آگاهانه، صحیح و یک مکتب والگوی شایان پیروی برای مبارزه و تشکیل
حکومت می داند

مختار فرزند ابو عبید بن مسعود ثقفی بود و در سال اول هجرت متولد شد. پدرش ابو عبید از اجله اصحاب رسول خدا بود که در سال سیزدهم هجرت والی عراق شد. اصبغ بن نباته از اصحاب وفادار علی (ع) می گوید: «روزی امیرالمومنین (ع) را دیدم که مختار را که طفل کوچکی بود روی زانوی خود نشانیده و با نوازش و محبت دست بر سر او می کشید و می فرمود یا کیس یا کیس: «ای هوشمند و زیرک». به همین مناسبت پیروان او را کیسانیه خواندند،

 

 

 

 

 

 

یکی ازمعجزات عاشورا......

درخت چنار خون بار روستای زرآباد الموت همچنان پذیرای گردشگران خارجی و عزاداران حضرت سید الشهدا (ع) در روز عاشوراست.
درخت چنار کهن سالی در حیاط امامزاده علی اصغر در روستای زرآباد الموت در استان قزوین وجود دارد که به درخت چنار خون بار مشهور است.
خون بار بودن این درخت، قدمت دیرینه ای دارد و حتی در زمان شاه سلطان حسین صفوی نیز روایت هایی از آن مطرح شده است.

کربلا

زمان: چهارشنبه هشتم محرم الحرام 61 هجري

هر لحظه تب عطش در خيمه ها افزون مي شد، امام حسين(عليه السلام) برادرش عباس را به همراه عده اي، شبانه حرکت داد. آنها با يک برنامه حساب شده، صفوف دشمن را شکسته و مشک ها را پر از آب کردند و به خيمه ها برگشتند.

ملاقات امام حسين(عليه السلام) با عمر بن سعد: 

حضرت فرمود: «اي پسر سعد! آيا با من مقاتله مي کني و از خدا هراسي نداري؟» 
ابن سعد گفت: «اگر از اين گروه جدا شوم خانه ام را خراب و اموالم را از من مي گيرند و من بر حال افراد خانواده ام از خشم ابن زياد بيمناکم.» 

کربلا 

زمان: جمعه سوم محرم الحرام 61 هجري

عمر بن سعد با لشکري چهار هزار نفره از اهل کوفه وارد کربلا شد.

سخن امام حسين (عليه السلام) هنگام ورود به کربلا: 

«اَلنّاسُ عُبيدُ الدُّنيا وَالدّينُ لَعِقٌ عَلي اَلسِنَتِهِم يَحوُطُونَهُ ما...؛ مردم، بندگان دنيا هستند و دين آنها جز سخن زبانشان نيست. تا آنگاه کا زندگيشان بچرخد، دنبال دين مي روند. و هرگاه بناي امتحان و آزمايش پيش آيد، دينداري بسيار اندک مي شود. 
 

شَراف (و ذُو حُسَم) 

زمان: شنبه 26 ذي الحجه 60 هجري

حضرت در منزلگاه شراف دستور دادند که آب فراوان برداشته و صبحگاهان حرکت کنند. در ميان راه و هنگام ظهر به لشکري برخوردند و امام حسين(عليه السلام) با سرعت و قبل از دشمن در منزل «ذُوحَسَم» مستقر شد. آنگاه امام(عليه السلام) فرمان داد تا لشکر دشمن و نيز اسبان آنان را سيراب کنند .

لشکر امام(عليه السلام) و لشکر دشمن به فرماندهي حُر، نماز ظهر و عصر را به امامت حضرت خواندند.