ایشان در پاسخ به این سوال فرمودند: آقایی که اهل علم بود می گفت: بنده و یک شخص دیگر و یک

پیرمرد شب جمعه ای گذشته به مسجد جمکران رفتیم، ساعت دوازده شب بعد از خواندن نماز و

توسل و روضه خوانی سیدالشهدا علیه السلام رفیقمان برای رسیدن به خدمتش خیلی اظهار اشتیاق

کرد. سپس آقایی را دیدیم که آمد و دم محراب مسجد چهار رکعت نماز خواند، اما چه نمازی و با چه

صدای دلنشینی!

من از یک طرف و ا« رفیقمان از پشت سرش، صدای قرائتش را می شنیدیم، تا این که آقا علیه السلام

بعد از نماز بلند شد و به طرف در مسجد حرکت نمود، و من نتوانستم از هیبت او از جا بلند شوم؛ ولی

رفیقمان تا دم در مسجد از پشت سرش رفت و آقا از مسجد خارج شد و من  تا دم در ایشان را 

می دیدم.

سپس رفتم و از در مسجد به طرف راست و چپ نگاه کردم، دیدم غایب شده است و او را ندیدم.

منبع:ورق های آسمانی ص 156 و 157