■ تشهد و پیام هایش تشهد و پیام هایش

تشهد، در حقيقت ثنا گفتن است بر پروردگار متعال است. پس در باطن و حقيقت، بندۀ او باش و در مقام عمل او را خضوع كن، همان­گونه که به زبان ادعای بندگی او می­کنی. متصل كن صدق زبان خود را به صفا و صدق باطن خود؛ زيرا تو بندۀ او هستى و تو را امر كرده است كه در مقابل او از قلب و زبان و ساير اعضا و جوارح خود عبادت و بندگى كرده، عبوديت و بندگى خود را در مقابل ربوبيت او تثبيت كنى.[1]

 

تأويل تشهد، تجديد ايمان، برگشت به اسلام و اقرار به برانگيخته شدن پس از مرگ است.[2] وقتي نمازگزار براي تشهد مي‌نشيند، گويا از خوابگاه گور به­پا خواسته، در دنيا، به تعليم خداوند، از آنچه پس از مرگ و بر انگيخته شدن از گور مشاهده كرده، سخن مي‌گويد. او حاکمیت، مالکیت و وحدانیت خدای متعال را با تمام وجود درک و اقرار به آن می‌کند، چون با مرگ حجاب‌ها کنار می‌رود. چنانچه نمازگزاری هم به معراج رفته این امور را به نظاره نشسته و در تشهد تحقیقا به آن اقرار می‌کند سپس مشاهده می‌کند که صحنة قیامت توسط خلیفة الهی اداره و تدبیر می گردد و زبان به شهادت به خلافت او باز کرده، درود بر او و همه حجج الهی از خاندان مطهرش می فرستد.[3] آنگاه در تشهّد اول، بعد از صلوات بگويد: "وَ تَقَبَّلْ شَفَاعَتَهُ وَ ارْفَعْ دَرَجَتَه‏" و شهادت او [و آنها] را در آن رستاخیز عظیم می طلبد.

 

آداب

 

از آداب دیگر تشهد اینکه پيش از تشهد بگويد: "الْحَمْدُ لِلَّه‏" يا بگويد: "بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ الْحَمْدُلِلَّه وَ خَيْرُالْأَسْمَاءِ لِلَّه‏".

 

همچنین دست‌ها را بر ران­ها بگذارد و انگشت­ها را به يكديگر بچسباند.

 

و نگاهش نیز به طرف زانوهايش باشد.

 

پیام‌ها

 

ـ اگر از ما شهادت خواستند شهادت به دروغ ندهیم.

 

ـ آن‌چنان‌که شهادت به بندگی پیامبر می‌دهیم ما نیز بنده خدا باشیم تا از عباد صالح قرار بگیریم.

 

 

[1]. مصباح الشريعة، ترجمه مصطفوى، ص94.

 

[2].مجلسی، بحار الأنوار، ج‏81، ص254.

 

[3] . "و ایاب الخلق الیکم و حسابهم علیکم و فصل الخطاب عندکم ..." (زیارت جامعه کبیره).