جلوگیری از کپی کردن مطالب

زندگی اجبار است ….
مرگ انتظار است…..
عشق یک بار است …..
جدایی دشوار است …..
یاد تو تکرار است

بــــراي تـــا ابــد مـــانـدن بايــد رفـــت ...گــاهـي به " قــــلب " کــســي ...گـــاهي از " قــلب " كـسـي

باید بازیگر شوم ،

آرامش را بازی کنم …

باز باید خنده را به زور بر لبهایم بنشانم …

باز باید مواظب اشک هایم باشم …

باز همان تظاهر همیشگی : ” خوبم …

با این دل ماتم زده آواز چه سازم 

بشکسته نی ام بی لب دم ساز چه سازم 

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز 

با بال و پر سوخته پرواز چه سازم ...

می خواهم نباشم
کاش سرم را بردارم و برای یک هفته
در گنجه ای بگذارم و قفل کنم!
در تاریکی یک گنجه خالی
و روی شانه هایم در جای خالی سرم چناری بکارم
و برای یک هفته در سایه اش آرام بگیرم

دیـوارهایی که می سازی ..
هـر روز و هــر روز ..
بیشتر می شوند ! !
بنــای بـــی احساس من …
آخر من از کجــا …
برای این همه دیــوار …
پنجــــره پیدا کنمــ .. !!

من دلم می خواهد ساعتی غرق درونم باشم،
عاری از عاطفه ها، تهی از موج و سراب،
خالی از هر چه فراق، من نه عاشق هستم؛
و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من،
من دلم تنگ خودم گشته و بس…

ای مسافر غریبه چرا قلبمو شکستی
رفتی و تنهام گذاشتی دل به ناباوری بستی
حالا من تنها نشستم با نوای بی نوایی
چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی

زندگی چون گل سرخ است

پر از عطر... پر از خار... پر از برگ لطیف...

یادمان باشد اگر گل چیدیم

عطر و برگ و گل و خار همه همسایه دیوار به دیوار همند...!

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
اونی که زود میرنجه زود میره، زود هم برمیگرده. ولی اونی که دیر میرنجه دیر میره، اما دیگه برنمیگرده ...

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
رنج را نباید امتداد داد باید مثل یک چاقو که چیزها را می‏بره و از میانشون می‏گذره از بعضی آدم‏ها بگذری و برای همیشه قائله رنج آور را تمام کنی.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
بزرگ‌ترین مصیبت برای یک انسان اینه که نه سواد کافی برای حرف زدن داشته‌باشه نه شعور لازم برای خاموش ماندن.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
مهم نیست که چه اندازه می بخشیم بلکه مهم اینه که در بخشایش ما چه مقدار عشق وجود داره.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
شاید کسی که روزی با تو خندیده رو از یاد ببری، اما هرگز اونی رو که با تو اشک ریخته، فراموش نکنی.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
توانایی عشق ورزیدن؛ بزرگ‌ترین هنر دنیاست.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
از درد های کوچیکه که آدم می ناله؛ ولی وقتی ضربه سهمگین باشه، لال می شه.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
اگر بتونی دیگری را همونطور كه هست بپذیری و هنوز عاشقش باشی؛ عشق تو کاملا واقعیه.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
همیشه وقتی گریه می کنی اونی که آرومت میکنه دوستت داره اما اونی که با تو گریه میکنه عاشقته.

به یک‏جایی از زندگی که رسیدی، می فهمی
كسی كه دوستت داره، همش نگرانته. به خاطر همین بیشتر از اینكه بگه دوستت دارم میگه مواظب خودت باش.

و بالاخره خواهی فهمید که :

همیشه یک ذره حقیقت پشت هر"فقط یه شوخی بود " هست.

یک کم کنجکاوی پشت" همین طوری پرسیدم " هست.

قدری احساسات پشت"به من چه اصلا " هست.

مقداری خرد پشت " چه میدونم" هست.

و اندکی درد پشت" اشکالی نداره" هست.

دوست دارم،یک شبه هفتاد سال پیر شوم
دوست دارم یک شبه پیر شوم. در کنار خیابانی بایستم
تو مرا بی انکه بشناسی از ازدحام تلخ خیابان عبور دهی
هفتاد سال پیر شدن یک شبه می ارزد به حس گرمی دستهای تو
هنگامی که مرا عبور میدهی بی انکه بشاسی .

نمیدانم چرا چشمانم گاهی بی اختیار خیس می شوند
می گویند حساسیت فصلی است
آری من به فصل فصل این دنیای بی تو حساسم..

نه اینکه حرفی برای گفتن نباشد، نه !

حرف هست

عشق هست

بغض هست

دلتنگی هست

درد هست

امـا ...

چه بگویم وقتی

نه در آرزوهایت حرفی از رویای با من بودن است

نه در روزهایت تلاش ِ داشتن ِ همیشگی ِ من

به انتهایِ بودنم رسیده ام ؛


اما اشک نمی ریزم...


پنهان شده ام پشتِ لبخنـدی که درد می کند ...!!!

ســــال ها از پی هم می آیند و می روند 



و خاطراتـــــــ کمرنگ و مه آلود می شوند 



اما بـــهـــــــــار 



تصویر امیــــــد دوباره دیدن تـــــــو را

رنگــــــــ آمیزی می کنــــد...

مـــن می خواهـم با تو باشـم

تــــو می خواهـی با من باشـی

من اینجـا و تو آنجـا ولی همچنان خواستن توانستن است

غم که نوشتن ندارد

نفوذ می کند در استخوان هایت

جاسوس می شود در قلبت

و آرام آرام از چشم هایت می ریزد بیرون

فکر تو را حتی در میان خنده هایم نمی توانم پنهان کنم

هر چقدر می خندم باز غم نبودن تو خودنمایی می کند

ﺧﻮﺍﺑﻢ ﻣﻴﺎﺩ ﻭﻟﻲ ﻧﻤﻴﺮﻡ ﺳﻤﺖ ﺗﺨﺖ ﺧﻮﺍﺏ

ﺍﻭﻥ لعنتی ﻳﻪ ﺗﻠﻪ ﺳﺖ

ﺗﻮﺵ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﺒﺮی ﻧﻴﺴﺖ

فقط ﻓﻜﺮ ﻭ ﺧﻴﺎﻝ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻣﻮ ﻣﻴﻜﺸﻪ

آنقدر با تنهایی انس گرفتم که دیگر زبانش را می فهمم !
و فهمیدم…
تنهایی هم می تواند عشق خوبی باشد به شرط اینکه
درکش کنم