من یه پرندم خدائیه دلم
رو خاكم اما هوائیه دلم
قاتل من چیست؟ جدائیه دلم
شكر خدا كه رضائیه دلم
رضا كیه شهن شاه خراسان و میگم
رضا كیه شه خته ی شیران و میگم
رضا كیه پل بركت ایران و میگم
السلطان یا ابا الحسن علی علی
خالق منان رها خواسته منو
بنده ی باب شفا خواسته منو
قبله ی عشقم میشه كربُ بلا
اما برای رضا خواسته منو
خواسته منو كه پروانه ی مرقدش بشم
خواسته منو كه جلب بوم مشهدش بشم
خواسته منو گدای شاه و مسندش بشم
رضا كیه شهن شاه خراسان و میگم
رضا كیه شه خته ی شیران و میگم
رضا كیه پل بركت ایران و میگم
السلطان یا ابا الحسن علی علی
من یه پرندم گدای كرمم
دونه به گیر شه محترمم
عاشق اشك چشای ترمم
زنده شده از شفای حرمم
شفا كجاست توی صحن گوهرشاد رضا
شفا كجاست دم پنجره فولاد رضا
شفا كجاست میون دست صیاد رضا
رضا كیه شهن شاه خراسان و میگم
رضا كیه شه خته ی شیران و میگم
رضا كیه پل بركت ایران و میگم
السلطان یا ابا الحسن علی علی
چندیست هوای چشم من بارانی ست هر خشت دلم بیانگر ویرانی ست بیماری دوری از خراسان دارم؛ تجویز پزشک من:حرم درمانی ست
