انسانهایی که دچار یک چنین عارضة روانی هستند برای سعادت معنایی جز سعادت دنیا قائل نیستند و برای سعادت دنیا هم معنایی جز، خوردن و سرگرم بودن به لذات مادی و دلخوش داشتن به صرف آرزوها و خیالات واهی، نمیفهمند. این سنت خدای تعالی در خلقت بشر و اسکانش در زمین و زینت دادن زمین و لذایذ مادی آن است که بدین وسیله فردفرد بشر را امتحان کند، سعادتمندان از دیگران متمایز شوند و به همین منظور نسلها را یکی پس از دیگری به وجود میآورد و متاعهای زندگی که در زمین است در نظرشان جلوه میدهد؛ آن گاه آنان را به اختیار خود وامیگذارد تا آزمایش شوند. آیة 7 از سوره کهف بیانگر این واقعیت است.
انا جعلنا ما الارض زینة لها لنبلوهم ایهم احسن عملاً.
«آنچه را که بر روی زمین قرار دادیم زینتی برای آن است تا اینکه آزمایش کنیم آنها را که کدامشان نیکوتر عمل میکنند.»
شهید بزرگوار آیت الله صدر دربارة کالاهای تجملی و به کار گرفتن آنها میگوید: (24)
«اقتصاد اسلامی با تولید وسایل تجملی یا موادی که موجب اسرافکاری در جامعه شود، شدیداً مبارزه میکند و هرگونه حرکت اقتصادی را در این جهت محکوم میکند، بدین معنی که اولاً باید لوازم و وسایلی که برای یک زندگی سالم به دور از اسراف و بیهوده کاری لازم است تأمین کند. ثانیاً از تولید وسایلی که موجب انحراف اخلاقی و اسرافکاری در جامعه میشود جلوگیری شود.»
اسلام نگرش افراد را در شیوة مصرف اموال دگرگون کرده و رقابتهای تبآلود شهوی که جز ارضاء نیازهای جنسی و تن دادن به خواهشهای شیطانی نفس در سایة اسرافکاری و زیادهروی است را بکلی واژگون میسازد.
یکی دیگر از انگیزههای منفی مصرف، رقابت و همچشمی است، حال آنکه هر قدر ارزشهای اسلامی در جامعهای، بیشتر حاکم شود، این انگیزه تأثیر خود را بیشتر از دست میدهد ؛ زیرا ارزش انسانها در جامعة اسلامی براساس مقدار مصرف ارزیابی نمیشود، و این گونه نیست که کسی که بیشتر مصرف میکند، ارزش اجتماعی او نیز افزون میشود.
