خوش آمدید

امام علی علیه السّلام فرمودند:

الدُّنيا مُنْيةُ الأشْقِياءِ، الآخِرةُ فَوزُ السُّعَداءِ .

دنيا آرزوى شوربختان است، و آخرت پيروزى نيكبختان.

غرر الحكم: 694 و 695

امام على علیه السّلام فرمودند:

مَن تَرَكَ الجُمُعَةَ ثَلاثا متَتَابِعَةً لِغَيرِ عِلَّةٍ كُتِبَ مُنافِقا ؛

هر كس سه جمعه پى در پى و بدون علّت نماز جمعه را ترك كند ، در زمره منافقان است .

مستدرك الوسائل ، ج 6 ، ص 9

امام على علیه السّلام فرمودند:

و حَجُّ البَيتِ و العُمرَةُ فَإنَّهُما يَنفِيانِ الفَقرَ و يُكَفِّرانِ الذَّنبَ و يُوجِبانِ الجَنَّةَ ؛

حجّ و عمره فقر را از بين مى برد ، گناهان را پاك و بهشت را واجب مى كند .

تحف العقول ، ص 149

امام علی علیه السّلام فرمودند:

كلُّ شيءٍ مِن الدُّنيا سَماعُهُ أعظمُ مِن عِيانهِ، وكلُّ شيءٍ مِن الآخرةِ عِيانُهُ أعظَمُ مِن سَماعِهِ، فَلْيَكْفِكُم مِن العِيانِ السَّماعُ ، ومِن الغَيبِ الخَبَرُ .

هر چيز دنيا، شنيدن آن بزرگتراز ديدن آن است؛ و هر چيز آخرت، ديدن آن بزرگتر از شنيدن آن است. پس، به جاى ديدن آخرت و مشاهده آنچه از ديدگان شما پنهان و در پس پرده غيب است، به همان شنيدن و خبر يافتن [توسط پيامبران ]اكتفا كنيد.

نهج البلاغه: خطبه 114

امام علی علیه السّلام فرمودند:

اللّه ُ مَعْناهُ المَعْبُودُ الّذِي يَأْلَهُ فِيْهِ الْخَلْقُ وَيُؤْلَهُ إلَيْهِ ، وَاللّه ُ هُوَ المَسْتُورُ عَنْ دَرْكِ الأبْصَارِ ، المَحْجُوبُ عَنِ الأوْهَامِ وَالخَطَرَاتِ .

اللّه به معناى معبودى است كه آفريدگان درباره او حيرانند و [نيز] كسى كه بدو پناه برده مى شود. اللّه ، هموست كه از ديده ها پوشيده است و از وهم و خيال در پرده.

التوحيد: 89/2

امام علی علیه السّلام فرمودند:

لايَنفَعُ العَمَلُ للآخِرَةِ مَعَ الرَّغبَةِ فِي الدُّنيا .

با رغبت به دنيا، كار براى آخرت بى فايده است.

غرر الحكم: 10829

امام علی علیه السّلام فرمودند:

لَيسَ عنِ الآخرةِ عِوَضٌ ، ولَيستِ الدُّنيا للنَّفْسِ بِثَمَنٍ .

آخرت، هيچ جايگزينى ندارد، و دنيا بهاى جان [آدمى] نيست.

غرر الحكم: 7502

امام علی علیه السّلام فرمودند:

ذِكرُ الآخرةِ دَواءٌ وشِفاءٌ ، ذِكرُ الدُّنيا أدْوَأُ الأدواءِ .

ياد آخرت دارو و درمان است ، ياد دنيا بدترين درد و بيمارى.

غرر الحكم: 5175 و 5176

امام على علیه السلام در بیان معناى «اللّه » فرمودند:

هُوَ الّذی یَتَألَّهُ إلیهِ عِندَ الحَوائِجِ وَ الشَّدائِدِ کُلُّ مَخلوقٍ عِندَ انقِطاعِ الرَّجاءِ مِن جَمیعِ مَن هُوَ دونَهُ ، وتَقَطُّعِ الأسبابِ مِن کُلِّ مَن سِواهُ .

او کسى است که هر مخلوقى ، به هنگام نیازها و سختى ها و قطع امید از همه چیزهاى دیگر و دست نداشتن به غیر او ، شیدایش مى شود .

التوحید: 231/5

امام علی علیه السّلام فرمودند:

يامعشرَ النّاسِ، سَلُوني قبلَ أن تَفْقِدوني ، سَلُوني فإنّ عندي عِلمَ الأوَّلينَ والآخِرِينَ. أمَا واللّه ِ لو ثُنِيَ لي الوِسادُ لَحَكَمْتُ بينَ أهلِ التّوارةِ بتَوراتِهم ... ـ ثُمّ قالَ: ـ سَلُوني قبلَ أن تَفْقِدوني ، فوالّذي فَلَقَ الحَبّةَ وبَرأَ النَّسَمَةَ لو سَألتُموني عن آيةٍ آيةٍ لأخبَرتُكُم بوقتِ نُزولِها وفي مَن نَزلَتْ ؛

اى مردم! پيش از آن كه مرا از دست دهيد از من بپرسيد . از من سؤال كنيد ؛ زيرا دانش اولين و آخرين نزد من است. سوگند به خدا كه اگر بر مسند داورى تكيه زنم ميان پيروان تورات بر اساس تورات آنان داورى مى كنم و ... [آن گاه فرمودند:] از من بپرسيد پيش از آن كه مرا از دست دهيد. سوگند به آن كه دانه را شكافت و انسان را آفريد اگر از آيه آيه قرآن از من بپرسيد به شما خواهم گفت كه چه وقت و درباره چه كسى نازل شده است.

الإرشاد: 1 / 35