إنّ اللَّه تعالى یقبل الصّدقه و یأخذها بیمینه فیربّیها لأحدکم کما یربّی أحدکم مهره، حتّى إنّ اللّقمه تصیر مثل أحد؛
خداوند صدقه را می پذیرد و آن را به دست راست خود می گیرد و براى شما بزرگ می کند همچنان که کره اسب خود را بزرگ می کنید تا آنجا که یک لقمه به اندازه کوه احد شود.
إنّ اللَّه تعالى یقول یا ابن آدم تفرّغ لعبادتی إملاء صدرک غنى و أسدّ فقرک و إلّا تفعل ملأت یدیک شغلا و لم أسدّ فقرک؛
خداوند گوید آدمیزاد وقت خود را صرف عبادت من کن تا سینه تو را از بى نیازى پر کنم و فقر را از تو دور سازم و اگر چنین نکنى تو را سخت به دنیا مشغول سازم و فقر را از تو دور نکنم.