خوش آمدید

امام على علیه السّلام فرمودند:

قيمَةُ كُلِّ امْرِى ءٍ ما يُحْسِنُهُ ؛

ارزش هر كس به اندازه خوبى هاى اوست.

نهج البلاغه، حكمت 81 .

امام على علیه السّلام فرمودند:

مَنْ كانَ فيهِ ثَلاثٌ سَلِمَتْ لَهُ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةُ: يَأْمُرُ بِالْمَعْروفِ وَ يَأْتَمِرُ بِهِ وَ يَنْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يَنْتَهى عَنْهُ وَ يُحافِظُ عَلى حُدودِ اللّه ِ جَلَّ وَ عَلا ؛

هر كس سه خصلت داشته باشد، دنيا و آخرتش سالم مى ماند: به خوبى فرمان دهد و خود به آن عمل كند، از زشتى باز دارد و خود از آن باز ايستد و از حدود الهى پاسدارى كند.

غررالحكم، ح 9076 .

امام علی علیه السّلام فرمودند:

 

طوفان های بلا را با دعا دفع کنید؛ [زیرا] کسی که به بلای سخت گرفتار شده از [فرد] تندرستی که از بلا در امان نمی باشد به دعا نیازمند تر نیست.

الدعوات : ص 21 ح 21

امام علی علیه السّلام فرمودند:

 

اي مردم! همانا خداوند عزوجل عوام را به سبب گناه خواص كيفر نكند [البته] اگر خواص بدون اين كه عوام بدانند در پنهاني كار منكر انجام دهند. [اما] اگر خواص آشكارا مرتكب منكر شوند و عوام آن را تغيير ندهند ، هر دو گروه از ناحيه‌ي خداوند عزوجل سزاوار كيفر مي‌گردند.

ميزان الحكمه : ج 1 ص 763

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مَنْ ظَـلَمَ ظُلِمَ * مَنْ اَنـْصَفَ اُنـْصِفَ؛

هر كس ستم كند، ستم مى بيند. هر كس با انصاف باشد انصاف مى بيند.

غررالحكم، احاديث 7688 و 7692.

امام على علیه السّلام فرمودند:

 

مردم سه گروهند: دانشمند خداشناس، دانش جوى در راه رستگارى و فرومايگانى بى اراده و سرگردان كه هر دعوتى را اجابت مى كنند و به هر طرف كه باد بيايد به همان طرف مى روند، از نور دانش روشنايى نمى گيرند و به پايگاه محكمى پناه نمى برند.

نهج البلاغه، قصار 147.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

اَلنّاسُ بِزَمانِهِمْ اَشْبَهُ مِنْهُمْ بِآبائِهِمْ؛

مردم به زمان خود شبيه ترند تا به پدران خود.

خصائص الائمه، ص 115.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

اَلنّاسُ اثْنانِ، بَرٌّ تَقِىٌّ وَ آخَرُ شَقِىٌّ؛

مردم دو دسته اند: نيكوكارِ پرهيزكار و سنگ دل بدبخت.

بحارالأنوار، ج 78، ص 23، ح 86 .

امام على علیه السّلام فرمودند:

اَلنّاسُ اَبْناءُ ما يُحْسِنونَ؛

مردم فرزند نيكى هاى خويش اند (بنگريد عملشان چيست نه پدرشان كيست).

كافى، ج 1، ص 51، ح 14.

امام على علیه السّلام فرمودند:

اَلنّاسُ نيامٌ فَاِذا ماتُوا انْتَبَهوا؛

مردم در خوابند، چون بميرند بيدار مى شوند.

بحارالأنوار، ج 4، ص 43، ح 18 .