اندوه خود را براى آخرتت و دلتنگى را براى نفس خود قرار ده كه چه بسا غمگينى كه دلتنگى اش او را به شادمانى جاويدان در آورد و چه بسا اندوهگينى كه اميد خود را دريابد.
رو بگردانيد از هر كارى كه بى نياز از آنيد (مانند بسيارى از كارهاى دنيا) و سرگرم كنيد خود را به كار آخرت يعنى بدانچه چاره اى از آن كار نداريد و در آخرت بدان نيازمنديد.
به راستى كه در پيش روى تو راهى بس دور و دراز و پر مشقّت است، و چاره اى ندارى از اين كه نيك در طلب بكوشى و به اندازه اى توشه برگيرى كه تو را به منزل برساند.