خوش آمدید

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِتّقوا الحالقةَ فاِنَّها تميتُ الرِّجالَ، قلتُ: و ما الحالِقَةُ؟ قال: قطيعَةُ الرَّحمِ؛

از حالقه بپرهيزيد كه مردان را به كام مرگ فرو مي برد. (راوي گويد:) عرض كردم: حالقه چيست؟ فرمودند: قطع رحم.

الکافي، ج 2، ص 347

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

نَعوذُ باللهِ عن الذنوبِ الّتي تُعجّل الفَناءَ و تُقَرّب الآجال و تخليّ الديّار وَ هيَ قطيعةُ الرَّحمِ و العقوقِ و تركُ البرِّ؛

به خدا پناه مي بريم از گناهاني كه نابودي را سرعت مي بخشد، مرگ ها را نزديك و شهرها را از ساكنانش خالي مي سازد و آن گناهان، قطع رحم، آزردن پدر و مادر و ترك احسان و نيكي است.

الکافي، ج 2، ص 184

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

«الـم» هُوَ حَرفٌ مِن حُروفِ اسمِ اللّه ِ الأَعظَمِ المُقَطَّعِ فِي القُرآنِ، الَّذي يُؤَلِّفُهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله وَالإِمامُ، فَإِذا دَعا بِهِ اُجيبَ؛

«الف ـ لام ـ ميم»، حرفى از حروف اسم اعظم خداست كه در قرآن، پراكنده است و پيامبر صلى الله عليه و آله و امام، آنها را با هم تركيب مى كنند و هر گاه با آن دعا كنند، دعايشان اجابت مى شود.

بحار الأنوار: ج 2 ص 16 ح 38.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِسمُ اللّه ِ الأَعظَمُ مُقَطَّعٌ في اُمِّ الكِتابِ؛

اسم اعظم خدا در اُمّ الكتاب (سوره حمد) پراكنده است.

بحار الأنوار: ج 92 ص 234 ح 16.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اَلمُؤمِنُ... يَنصُرُ المَظلومَ وَيَرحَمُ المِسكينَ. نَفسُهُ مِنهُ فى عَناءٍ وَالنّاسُ مِنهُ فى راحَةٍ؛

مؤمن... مظلوم را يارى مى كند و به مسكين و درمانده رحم مى نمايد، جانش از او در رنج است و مردم از او در آسايش.

خصال، ص 69

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ الشَّيْطانَ لَيَطْمَعُ فى عالِمٍ بِغَيْرِ اَدَبٍ اَكْثَرُ مِنْ طَمَعِهِ فى عالِمٍ بِاَدَبٍ ، فَتَاَدَّبوا وَ اِلاّ فَاَنْتُمْ اَعرابٌ ؛

شيطان ، در عالِمِ بى بهره از ادب بيشتر طمع مى كند تا عالِمِ برخوردار از ادب . پس ادب داشته باشيد وگرنه شما، بيابانى (فاقد تمدّن) هستيد.

اعلام الدين، ص 96

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

كانَ رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله أكْثَرَ ما يَجلِسُ تُجاهَ القِبلةِ؛

پيامبر خدا هنگام نشستن، بيشتر رو به قبله مى نشست.

ميزان الحكمه، ح 2518

امام صادق علیه السّلام درباره آیه «وَقولوا لِلنَّاسِ حُسنا؛ و با مردم سخن نیکو گویید»، فرمودند:

أى لِلنّاسِ کُلِّهِم مُؤمِنِهِم وَمُخالِفِهِم ، أَمَّا المُؤمِنونَ فَیَبسُطُ لَهُم وَجهَهُ ، وَأَمَّا المُخالِفونَ فَیُکَلِّمُهُم بِالمُداراةِ لاِجتِذابِهِم إِلَى الیمانِ ، فَإِنَّهُ بِأَیسَرَ مِن ذلِکَ یَکُفُّ شُرورَهُم عَن نَفسِهِ ، وعَن إخوانِهِ المُؤمِنینَ؛

مقصود همه مردمان اعم از مؤمن و کافر است. اما با مؤمنان باید گشاده رو بود و اما با کافران باید به نرمى و مدارا سخن گفت، تا به سوى ایمان کشیده شوند و کمترین ثمرش این است که خود و برادران مؤمنش را از گزند آنان مصون مى دارد.

بحارالأنوار، ج75، ص401، ح42

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

لَو كانَ عِندَ اللّه ِ عِبادَةٌ تَعَبَّدَ بِها عِبادُهُ المُخلِصُونَ أفضَلَ مِنَ الشُّكرِ عَلى كُلِّ حالٍ لاَءطلَقَ لَفظَهُ فيهِم مِن جَميعِ الخَلقِ بِها فَلمّا لَم يَكُن أفضَلَ مِنها خَصَّها مِن بَينِ العِباداتِ وخَصَّ أربابَها، فَقالَ تَعالى (وقَليلٌ مِن عِبادىَ الشَّكُورُ)؛

اگر نزد خداوند عبادتى بهتر از شكرگزارى در همه حال بود كه بندگان مخلصش با آن عبادتش كنند ، هر آينه آن كلمه را درباره همه خلقش به كار مى برد ، اما چون عبادتى بهتر از آن نبود از ميان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ويژه گردانيد و فرمود : «واندكى از بندگان من سپاسگزارند» .

كنزالعمال، ج13، ص151، ح36472

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

فى قَولِهِ تَعالى: (لَذِكرُ اللّه أَكبَرُ): ذِكرُ اللّه عِندَ ما أَحَلَّ وَحَرَّمَ؛

درباره آيه «ياد خدا بزرگتر است» فرمودند: به ياد خدا بودن در هنگام روبه رو شدن با حلال و حرام.

نورالثقلين، ج4، ص162، ح61