امام صادق علیه السّلام فرمودند:
أعطِهِم اُجورَهُم قَبلَ أن يَجِفَّ عَرَقُهُم؛
پيش از آن كه عرق آنان(كارگران) خشك شود، مزدشان را بپرداز .
الكافى ، ج5، ص289 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
أعطِهِم اُجورَهُم قَبلَ أن يَجِفَّ عَرَقُهُم؛
پيش از آن كه عرق آنان(كارگران) خشك شود، مزدشان را بپرداز .
الكافى ، ج5، ص289 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَنِ استَأجَرَ أجيرا ثُمَّ حَبَسَهُ عَنِ الجُمُعَةِ يَبوَءُ بِإثمِهِ وَ إن كانَ هُوَ لَم يَحبِسهُ اشتَرَكا فِي الأجرِ ؛
هر كس كارگرى را به كار گيرد و او را از شركت در نماز جمعه باز دارد، گناهش را به عهده گرفته است و اگر او را باز ندارد، در اجر او شريك است .
تهذيب الأحكام ، ج2، ص175 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
قَسَمَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله الْفَيءَ فَأصابَ عَلِيّا أرضٌ فَاحتَفَرَ فِيها عَينا فَخَرَجَ مِنها ماءٌ . . . فَقالَ: هِيَ صَدقَةٌ بَتّا بَتْلاً في حَجيجِ بَيتِ اللّه ِ و عابِرِ سَبيلِهِ لاتُباعُ و لاتُوهَبُ و لاتُورَثُ ؛
پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) غنايم را تقسيم كرد. قطعه زمينى به على(علیه السّلام) رسيد. على(علیه السّلام) در آن زمين چشمه اى حفر كرد و چشمه به آب رسيد . . . حضرت فرمودند: «اين صدقه (و وقفى) است كه آن را به طور قطعى (از ملك خويش) جدا كردم و به حاجيان خانه خدا و در راه ماندگان حجّ، مخصوص گردانيدم؛ نه فروختنى است، نه بخشيدنى و نه ارث بردنى .
تهذيب الأحكام، ج9، ح 148
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
تَصَدَّقَ رَسُولُ اللّه ِصلى الله عليه و آله بِأموالٍ جَعَلَها وَقفا؛
پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله) اموالى را صدقه داد و آنها را وقف كرد .
دعائم الإسلام، ج2، ص 341
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَنَّ اللّه ُ عَلَى النّاسِ بَرِّهِم و فاجِرِهِم بِالكِتابِ و الحِسابِ و لَولا ذلِكَ لَتَغالَطُوا ؛
خداوند با نعمت نوشتن و حساب كردن ، بر مردم ، از نيک و بد، منّت نهاد و اگر اين دو كار نبود آنان گرفتار اشتباه مى شدند .
الكافى ، ج 5 ، ص 155
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
كُلُّ ذِي صَناعَةٍ مُضطَرٌّ إلى ثَلاثِ خِصالٍ يَجتَلِبُ بِهَا المَكسَبَ و هُوَ أن يَكونَ حاذِقا بِعَمَلِهِ مُؤَدِّيا لِلأمانَةِ فِيهِ مُستَميلاً لِمَن استَعمَلَهُ؛
هر صنعت گر از سه خصلت گزير ندارد تا با آنها كسبش را رونق بخشد: در كارش زبردست باشد، امانت دار باشد و نظر كارفرماى خود را [تأمين و] به خود جلب كند.
بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 236.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لايَستَغنِي أهلُ كُلِّ بَلَدٍ عَن . . . طَبيبٍ بَصيرٍ ثِقَةٍ ؛
مردم هيچ شهرى از پزشكِ بصيرِ مورد اعتماد بى نياز نيستند .
تحف العقول، ص 321
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
يا اُمَّ إسحاقَ! لاتُرضِعِيهِ مِن ثَدىٍ واحدٍ و أرضِعِيهِ مِن كِلَيهِما يَكونُ أحدُهُما طَعاما و الآخَرُ شَرابا؛
اى مادر اسحاق! فرزند خود را نه از يك پستان بلكه از دو پستان شير بده كه يكى برايش غذا و ديگرى آب باشد.
وسائل الشيعه ، ج 21 ، ص 453 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إنَّ أميرَالمُؤمِنينَ عليه السلام اُتِىَ بِرَجُلٍ اختَلَسَ دُرَّةً مِن اُذُنِ جارِيَةٍ فقالَ: هذِهِ الدُّغارَةُ المُعلِنَةُ فَضَرَبَهُ و حَبَسَهُ؛
مردى را كه مرواريدى از گوش دخترى ربوده بود به محضر اميرالمؤمنين(عليه السلام) آوردند؛ حضرت فرمودند: « اين ربودنى آشكار است.» او را (تازيانه) زد و به زندان افكند.
الكافى، ج 7، ص 226.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لَيسَ مِنّا مَن لَم يُوَقِّر كَبيرَنا و يَرحَم صَغيرَنا ؛
از ما نيست كسى كه به بزرگ سالان ما حرمت ننهد و با خردسالان ما مهربان نباشد.
الكافى ، ج 2 ، ص 165