احقاق الحقّ، ج 19، ص 129
حضرت فاطمه علیها السّلام فرمودند:
إذا حُشِرْتُ یَوْمَ الْقِیامَةِ، أشْفَعُ عُصاةَ أُمَّةِ النَّبی؛
هنگامی که در روز قیامت برانگیخته و محشور شوم، خطاکاران امّت پیامبر صلی الله علیه وآله را شفاعت می نمایم.
نهج الفصاحه
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
من کذب بالشّفاعه لم ینلها یوم القیمه؛
هر که شفاعت را دروغ شمارد روز قیامت از آن بى نصیب ماند.
نوادر الراونديّ : 21 ، 22
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا التَبَسَت علَيكُمُ الاُمورُ كَقِطَعِ اللَّيلِ المُظلِمِ فعلَيكُم بالقرآنِ ؛ فإنّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وماحِلٌ مُصَدَّقٌ ، مَن جَعَلَهُ أمامَهُ قادَهُ إلَى الجَنّةِ ، ومَن جَعَلَهُ خَلفَهُ ساقَهُ إلَى النارِ ؛
هر گاه كارها همچون پاره هاى شب تار بر شما تاريك و شبهه ناك شد ، به قرآن روى آوريد؛ زيرا قرآن شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است و شاكى و خصمى است كه شكايتش قبول مى شود . هر كه قرآن را فرا روىِ خود قرار دهد ، او را به سوى بهشت كشاند و هر كه آن را پشت سر خويش نهد ، به سوى دوزخش براند .
فروع كافى ، ج 3، ص 270، حديث 15
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لاينال شفاعتنا من استخف بالصلاة ؛
هركس نماز را سبك بشمارد، به شفاعت ما دست نخواهد يافت .





