كافى، ج 2، ص 171، ح 5.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ الْمُؤْمِنَ وَلىُّ اللّه ِ يُعينُهُ وَ يَصْنَعُ لَهُ وَ لا يَقولُ عَلَيْهِ اِلاَّ الْحَقَّ وَ لا يَخافُ غَيْرَهُ؛
مؤمن دوست خداست، ياريش مى رساند و براى او كار مى كند و درباره او جز حق نمى گويد و از غير او نمى ترسد.
التوحيد، ص 232 .
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
هر كس كارى او را اندوهگين و به خود مشغول كند و او با اخلاص براى خدا بسم اللّه الرحمن الرحيم بگويد و با قلبش به سوى او رو كند، يكى از اين دو براى او خواهد بود: يا در دنيا به حاجتش مى رسد و يا حاجتش نزد پروردگار بوده و براى او ذخيره مى شود و آن براى مؤمنان ماندگارتر است.
تهذيب الأحكام، ج 6 ، ص 52 ، ح 37.
امام حسن عسكرى علیه السّلام فرمودند:
یکی از نشانه های مومن، بلند گفتن بسم اللّه الرحمن الرحيم است.
جامع الأخبار، ص 120 .
پيامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمودند:
إذا مَرَّ الْمُؤمِنُ عَلَى الصِّراطِ فَيَقولُ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ طَفِئَتْ لَهبُ النِّيرانِ وَ نَقولُ: جُز يا مُؤمِنُ فَإنَّ نورَكَ قَد أطفَأ لَهِبى؛
هنگامى كه مؤمن بر صراط مى گذرد، و مى گويد: بسم اللّه الرحمن الرحيم. ناگاه زبانه هاى آتش خاموش مى شود و مى گويد: اى مؤمن عبور كن زيرا نور تو آتش مرا خاموش كرد.