غرر الحکم و دررالکلم، ح5930
امام على علیه السلام فرمودند:
ضَابِطُ نَفْسِهِ عَنْ دَواعِی اللَّذَّاتِ مَالِک وَ مُهْمِلُهَا هَالِک ؛
نگاهدارنده نفس از عوامل لذتها، مالک آن است و رها کننده آن به حال خود هلاک شده.
بحار الانوار، ج67، ص78 ؛ نهج البلاغه، خطبه 176
امام على علیه السلام فرمودند:
رَحِمَ اللهُ امْرَأً نَزَعَ عَنْ شَهْوَتِهِ وَ قَمَعَ هَوَی نَفْسِهِ فَاِنَّ هَذِهِ النَّفْسَ اَبْعَدُ شَیءٍ مَنْزَعاً وَ اِنَّها لَا تَزالُ تَنْزِعُ اِلَی مَعْصِیةٍ فِی هَوَی ؛
خدا رحمت کند انسانی را که از شهوت خود باز ایستد و هوای نفسش را سرکوب کند. زیرا که این نفس خیلی دیر (از شهوت و نافرمانی) باز میایستد و همواره مشتاق نافرمانی و هوس است.
نهجالبلاغه، حکمت 11
امام علی علیه السلام فرمودند:
إذا قَدَرتَ عَلی عَدُوِّکَ فَاجعَلِ العَفوَ عَنهُ شُکراً لِلقُدرَةِ عَلَیهِ؛
هنگامی که بر دشمنت پیروز شدی، عفو را شکرانهی این پیروزی قرار ده.
نهجالبلاغه، حکمت 232
امام على علیه السلام فرمودند:
مَن یعطِ بِالیدِ القَصیرَةِ یعطَ بِالیدِ الطَّویلَةِ ؛
کسی که با دست کوتاه ببخشد، با دست بلند به او بخشیده میشود.