مكارم الاخلاق، ج 2، ص 8
امام حسین علیه السّلام فرمودند:
كان رسول الله يرفَعُ يَدَيْهِ اذا ابْتَهَلَ و دَعا كَما يَسْتطْعِمُ المسكينُ.
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - (هنگام دعا) دستهاي خود را بالا مي بردند و با حالت تضرّع و گريه دعا مي كردند، مانند انسان مسكين و بيچاره اي كه عاجزانه درخواست غذا مي كند.
عدة الداعى، ص 79.
امام کاظم علیه السّلام فرمودند:
کانَ النَّبىُّ صلى الله علیه و آله اِذا اَصْبَحَ مَسَحَ عَلى رُؤوسِ وُلْدِهِ وَ وُلْدِ وُلْدِهِ؛
هرگاه صبح مى شد، پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله دست نوازش بر سر فرزندان و نوه هاى خود مى کشیدند.
بحارالانوار/78/372
امام حسن عسکری علیه السّلام فرمودند:
بسيار به ياد خدا و بسيار به ياد مرگ باشيد. بسيار قرآن تلاوت نماييد و به پيامبر صلوات و درود بفرستيد كه همانا درود بر پيامبر، معادل ده نيكي است.
سنن ترمذى، ج 4، ص 151.
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
اِنْ قَدَرتَ اَن تُصْبِحَ و تُمسى و لَيْسَ فى قَلبِكَ غَشٌّ لاَِحَدٍ فَافعَل و ذلِكَ مِن سُنَّتى و مَنْ أحيى سُنَّتى فَقَد اَحيانى و مَن اَحيانى كانَ مَعى فِى الجَنَّةِ؛
تا مى توانى بكوش كه صبح و شب در قلبت (حتّى) قصد فريب و نيرنگ كسى نباشد؛ چرا كه اين از سنّت هاى من است و كسى كه سنّتم را زنده كند، مرا زنده كرده است و كسى كه مرا زنده كند، در بهشت با من خواهد بود.