معانى الاخبار: 399
حضرت فاطمه علیهاالسلام گویند: شنیدم پیامبر اکرم صلّى اللّه علیه و آله مى فرمودند:
اِنَّ فِىالْجُمْعَةِ لَساعَةٌ لا یُراقِبُها رَجُلٌ مُسْلِمٌ یَسْأَلُاللّهَ عَزَّوَجَلَّ فیها خَیْرا اِلاّ اَعْطاه... وَقالَ هِىَ اِذا تَدَلّى نِصْفُ عَیْنِ الشَّمْسِ لِلْغُروبِ... وَکانَتْ فـاطِمَةُ علیهاالسلام تَقُولُ لِغُلامِها: اِصْعَدْ عَلَى الضَّرابِ ـ الظراب ـ فَاِذا رَأَیْتَ عَیْنَ الشَّمْسِ قَدْ تَدَلّى لِلْغُرُوبِ فَاءَعْلِمْنى حَتّى اَدْعُوَ؛
در روز جمعه ساعتى است که هرکس آن را مراقبت کند و در آن لحظه دعا کند دعایش مستجاب شود، و آن زمانى است که نیمى از خورشید غروب کرده باشد. حضرت فاطمه علیهاالسلام براى درک آن ساعت به خدمتکارش مى گفت: بر فراز بلندى برو و هرگاه دیدى نیمه خورشید غروب نمود مرا خبر کن تا دعا کنم.
کافى، ج 6، ص 561
امام صادق علیهالسلام فرمودند:
عاشَتْ فاطِمَةُ علیهاالسلام لَمْ تُرَکاشِرَةً وَ لا ضاحِکَةً تَأْتى قُبُورَ الشُّهَداءِ فى کُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّتَیْنِ اَلاِْْنَیْنِ وَالخَمیسِ فَتَقُوُلُ: هیهُنا کانَ رَسُولُاللّهِ صلى الله علیه و آله وَ هیهُنا کانَ الْمُشْرِکُونَ؛
حضرت فاطمه علیهاالسلام ـ پس از پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله ـ خندان و خوشحال دیده نشد. هر هفته دو بار ـ روزهاى دوشنبه و پنجشنبه ـ بر سر تربت شهیدان احد مى آمد. آنگاه ـ به یاد خاطرات گذشته ـ مى گفت: پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله در اینجا مستقر بود و مشرکین در آنجا.
علل الشرائع، ص 216
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِنَّما سُمِیَّتْ فاطِمَةُ علیهاالسلام مُحَدَّثَةً لاَِنَّ الْمَلائِکَةَ کانَتْ تَهْبِطُ مِنَ السَّماءِ فَتُنادیها کَما تُنادى مَرْیَمَ بِنْتَ عِمْرانَ فَتَقُولُ: یا فاطِمَةُ اِنَّ اللّهَ اصْطَفاکِ وَ طَهَّرَکِ وَاصْطَفاکِ عَلى نِساءِ الْعالَمینَ، یا فاطِمَةُ اقْنُتى لِرَبِّکِ وَ اسْجُدى وَ ارْکَعى مَعَ الرّاکِعینَ، فَتُحَدِّثُهُمْ وَ یُحَدِّثُونَها؛
حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام به آن جهت «محدَّثه» نام گرفت که ملائکه از آسمان فرود م ىآمدند و
التهذیب، ج1، ص 465
امام صادق علیه السلام فرمودند:
اِنَّ فاطِمَةَ علیهاالسلام کانَتْ تَأْتى قُبُورَالشُّهَداءِ فىکُلِّ غَداةِ سَبْتٍ فَتَأْتى قَبْرَ حَمْزَةَ وَ تَتَرَحَّمُ عَلَیْهِ وَتَسْتَغْفِرُلَهُ؛
حضرت فاطمه علیهاالسلام هر صبح شنبه به سوى قبور شهیدان مى رفت و بر سر قبر حمزه مى نشست و براى او از خدا طلب رحمت و آمرزش مى کرد.
کشف الغمة، ج1، ص 363
امام على علیه السلام فرمودند:
ـ فَوَاللّه ِـ ما اَغْضَبْتُها وَ لا اَکْرَهْتُها عَلى اَمْرٍ حَتى قَبَضَهَا اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ اِلَیْهِ وَ لا اَغْضَبَتْنى وَلا عَصَتْ لى اَمْرا. وَلَقَدْ کُنْتُ اَنْظُرُ اِلَیْها فَتَنْکَشِفُ عَنِّى الْهُمُومُ وَ الأَحْزانُ.
به خدا سوگند هیچ گاه فاطمه علیهاالسلام را به خشم نیاوردم و او را بر کارى ـ که میل نداشت ـ وادار نکردم تا روزى که خداوند او را برد و او نیز هیچ گاه مرا به خشم نیاورد و از فرمان من سرپیچى نکرد و هرگاه که به او مى نگریستم نگرانی ها و غم ها از من زدوده مى شد.