بحارالأنوار، ج 43، ص 192، ح 20
حضرت فاطمه علیها السّلام در آخرین لحظات عمرشان به همسر خود چنین سفارش نمودند:
أُوصیکَ اَوّلاً أنْ تَتَزَوَّجَ بَعْدی بِإبْنَةِ اُخْتی أمامَةَ، فَإنَّها تَکُونُ لِوُلْدی مِثْلی، فَإنَّ الرِّجالَ لابُدَّ لَهُمْ مِنَ النِّساءِ ؛
وصیت می کنم پس از من با دختر خواهرم أمامه ازدواج نما، چون که او نسبت به فرزندانم مانند خودم دلسوز و متدیّن است. همانا مردان در هر حال، نیازمند به زن می باشند.
بحارالأنوار، ج 43، ص 91، ح 16
مرد نابینائی وارد منزل حضرت فاطمه علیها السّلام شد، آن گاه حضرت فاطمه علیها السّلام پنهان گشتند، وقتی رسول خدا صلی الله علیه وآله علّت آن را جویا شدند، حضرت فاطمه علیها السّلام در پاسخ پدر اظهار داشتند:
إنْ لَمْ یَکُنْ یَرانی فَإنّی أراهُ، وَ هُوَ یَشُمُّ ریح ؛
اگر آن نابینا مرا نمی بیند، من او را می بینم، دیگر آن که مرد، حسّاس است و بوی زن را استشمام می کند.
تهذیب الأحکام، ج 1، ص 429
حضرت فاطمه علیها السّلام در آخرین روزهای عمر پر برکتشان ضمن وصیّتی به اسماء فرمودند:
إنّی قَدِاسْتَقْبَحْتُ ما یُصْنَعُ بِالنِّساءِ، إنّهُ یُطْرَحُ عَلی الْمَرْئَةِ الثَّوبَ فَیَصِفُها لِمَنْ رَأی، فَلا تَحْمِلینی عَلی سَریر ظاهِر، اُسْتُرینی، سَتَرَکِ اللّهُ مِنَ النّارِ ؛
من بسیار زشت و زننده می دانم که جنازه زنان را پس از مرگ با انداختن پارچه ای روی بدنش تشییع می کنند. و افرادی اندام و حجم بدن او را مشاهده کرده و برای دیگران تعریف می نمایند. مرا بر تختی که اطرافش پوشیده نیست و مانع مشاهده دیگران نباشد قرار مده ـ بلکه مرا با پوشش کامل تشییع کن ـ، خداوند تو را از آتش جهنّم مستور و محفوظ نماید.
دلائل الإمامة، ص 128، ح 38
بعد از جریان غصب فدک، بعضی از زنان مهاجر و انصار به منزل حضرت فاطمه علیها السّلام آمدند و احوال وی را جویا شدند، حضرت در پاسخ فرمودند:
أصْبَحْتُ وَ اللهِ! عاتِقَةً لِدُنْیاکُمْ، قالِیَةً لِرِجالِکُمْ؛
به خداوند سوگند، دنیا را آزاد کردم و هیچ علاقهای به آن ندارم، همچنین دشمن و مخالف مردان شما خواهم بود.
بحارالأنوار، ج 43، ص 185، ح 17
حضرت فاطمه علیها السّلام فرمودند:
مَنْ سَلَّمَ عَلَيْهِ اَوْ عَلَيَّ ثَلاثَةَ أيّام أوْجَبَ اللّهُ لَهُ الجَنَّةَ، قُلْتُ لَها: في حَياتِهِ وَ حَياتِكِ؟ قالَتْ: نعَمْ وَ بَعْدَ مَوْتِنا ؛
هر كه بر پدرم ـ رسول خدا ـ و بر من به مدّت سه روز سلام كند خداوند بهشت را براي او واجب مي گرداند. راوي گويد: عرضه داشتم: آيا در زمان حيات و زنده بودن؟ فرمودند: چه در زمان حيات ما باشد; و يا پس از مرگ.





