بحار الأنوار: ج 75 ص 249 ح 17 .
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
قالَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله: الجُلوسُ فِي المَسجِدِ لِانتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ مالَم يُحدِث ، قيلَ: يا رَسولَ اللّه ِ وما يُحدِثُ؟ قالَ: الاِغتِيابَ .
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «به انتظار نماز در مسجد نشستن ، عبادت است تا زمانى كه ناروايى پديد نياورد» .
نورالثقلین، ج 3، ص 94
امام سجاد علیه السلام فرمودند:
إنَّما شِیعَتُنا یُعْرَفُونَ بِعِبادَتِهِم ... الْمُسَبِّحُونَ إذا سَکتَ النَّاسُ وَ الْمُصَلُّونَ إذانامَ النّاسُ وَ الْمَحْزُونُونَ إذا فَرِحَ النَّاسُ یُعْرَفُونَ بِالزُّهدِ ...؛
شیعیان ما از عبادتشان شناخته می شوند، آنان اهل تسبیح و ذکرند آن گاه که دیگران ساکتند و نماز گزارانند آن گاه که دیگران در خوابند و محزونند (دلخوش به دنیا نیستند) آن گاه که دیگران (بر اثر سرگرمی به دنیا) فرحناکند، آنان با زهد شناخته می شوند، گفتارشان رحمت است و شغل و کردار آنان جنَّت است.
كنز العمال، ح 1776
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
علامَةُ حبِّ اللهِ تعالي حبُّ ذكرِ اللهِ و علامَةُ بُغضِ اللهِ بُعض ذكر الله.
نشانه حب و دوستي خداوند، حب و علاقه به ذكر و ياد خداست و نشانه بعض خداوند، بغض و تنفر از ياد حق مي باشد.
امالي شيخ صدوق، ص 292
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
فيما اوحي الله تعالي الي موسي عليه السّلام ـ: كَذِبَ مَنْ زَعَم انّهُ يحبّني فاذا جَنَّهُ اللًّيلُ نام عَنّي، الَيسَ كلُّ محبٍّ يُحبُّ خلوَةَ حبيبِهِ؟.
خداوند در وحي به حضرت موسي عليه السّلام اينگونه فرمود: اي موسي كسي كه گمان مي كند مرا دوست دارد و هنگامي كه شب فرا مي رسد به خواب مي رود، دروغ مي گويد، آيا اين طور نيست كه دوست، عاشق و مشتاق خلوت با دوست خود است؟