كافي، ج2، ص353.
خداوند عزّوجلّ فرمود:
بندهام با چيزي بهتر از واجبات به من نزديك نميشود. و با نافله(كارهاي مستحبي) به من نزديك ميشود تا اينكه دوستش بدارم. آنگاه كه دوستش بدارم، من گوش او خواهم شد كه با آن ميشنود و ديدهي او كه با آن ميبيند و زبان او كه با آن سخن ميگويد و دست او كه قدرتنمايي ميكند. اگر دعايم كند اجابتش ميكنم و اگر از من بخواهد به او ميدهم.
ارشادالقلوب، ج1، ص203.
خداوند عزّوجلّ فرمود:
اي احمد! عبادت ده بخش دارد كه نُه بخش آن، به دست آوردن روزي حلال است.
امالي صدوق، ص235.
خداوند عزّوجلّ فرمود:
لا اله الا الله دژ(امان) من است، كسي كه وارد آن شود، از عذاب من در امان است.
غرر الحكم، ص 199، ح 3942
امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما تَقرّبَ متقّربٌ بمثلِ العبادةِ.
هيچ كسي به مانند عبادت، به خدا نزديكي و تقرّب پيدا نكرد.
غررالحكم، ص 199، ح 3945
امام علی علیه السّلام فرمودند:
العبادةُ الخالصةُ ان لا يَرجُوَ الرَّجُلُ الاّ ربَّه و لا يخافَ الاّ ذنبَهُ.
عبادت خالصانه و محض براي خدا به اين صورت است كه انسان به هيچ كس جز پروردگارش اميد نداشته باشد و از هيچ چيز جز گناه خودش نترسد.