المواعظ العدديه ، ج 342.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الداعى و المؤ من شريكان ؛
دعا كننده و آمين گوينده دراجر و استجابت دعاى شان شريك هستند (يكسانند).
مستدرك الوسائل ، ج 6، ص 41.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
الساعة التى يستجاب فيها الدعاء يوم الجمعة مابين فراغ الامام من الخطبة الى ان يستوى الناس فى الصفوف ؛
ساعتى كه دعا در آن مستجاب است روز جمعه و فاصله ميان پايان خطبه(نماز جمعه) تا به صف ايستادن مردم مى باشد.
الکافی : 2 / 140 / 3
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله این گونه دعا فرمودند:
اللّهُمّ ارزُقْ محمّدا وآلَ محمّدٍ ومَن أحَبَّ محمّدا وآلَ محمّدٍ، العَفافَ والکَفافَ، وارزُقْ مَن أبغَضَ محمّدا وآلَ محمّدٍ المالَ والوَلَدَ؛
خدایا! به محمّد و خاندان محمّد و به کسى که محمّد و خاندان او را دوست دارد، پاکدامنى و روزى به قدر کفاف عطا فرما و به هرکه محمّد وآل محمّد را دشمن دارد مال و فرزند روزى کن.
بحار الأنوار : 93 / 358 / 16 .
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
أطِبْ کَسبَکَ تُستَجَبْ دَعوَتُکَ ،فإنَّ الرّجلَ یَرفَعُ اللُّقْمَةَ إلى فیهِ (حَراما ) فما تُستَجابُ له دَعوَةٌ أربَعینَ یوما؛
در آمدت را پاک کن تا دعایت مستجاب شود؛ زیرا هرگاه آدمى لقمه [حرام] به دهان خود ببرد، تا چهل روز دعایى از او پذیرفته نمى شود.
امام علی علیه السّلام فرمودند:
كانَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله و سلّم إذا رَأَى الفاكِهَةَ الجَديدَةَ قَبَّلَها ووَضَعَها عَلى عَينَيهِ وفَمِهِ ، ثُمَّ قالَ : اللّهُمَّ كَما أرَيتَنا أَوَّلَها في عافِيَةٍ ، فَأَرِنا آخِرَها في عافِيَةٍ؛
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم، چون ميوه اى نو مى ديدند ، آن را مى بوسيد ند و بر روى چشمان و دهانشان مى نهادند و سپس مى گفتند:خداوندا ! چنان كه آغاز اين را در عافيت به ما نشان دادى ، پايان آن را نيز در عافيت به ما بنمايان.
الأمالی للصدوق، صفحه 338، حدیث 396