بحارالانوار، ج 98، ص 8
امام صادق علیه السّلام بر سجّاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بیت علیهم السلام، چنین دعا مىکردند:
اَللّهم ... وَ ارْحَمْ تِلْکَ الاَعْیُنَ الَّتى جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَةً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتى جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا
خدایا ... آن دیدگان را که اشکهایش در راه ترحّم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهایى را که بخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و ناله هایى را که در راه ما بوده است ، مورد رحمت قرار بده .
وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۳۷۳ / التهذیب، ج ۶، ص ۵۲ .
امام حسن عسکری علیه السّلام فرمودند:
علامات المؤمنين خمس : صلاةُ الاحدي و الخمسين و زيارةُ الاربعين والتـَختم في اليَمين و تـَعفيرُ الجـَبين و الجَهر ببسم الله الرحمن الرحيم؛
نشانه هاى مؤمن پنج چیز است: 1- اقامه پنجاه و يک رکعت نماز فريضه و نافله در شبانه روز. 2- زيارت اربعين. 3- انگشتر به دست راست کردن. 4- جبين را در سجده بر خاک گذاشتن. 5- در نماز بسم الله الرحمن الرحيم را بلند گفتن.
مستدرک الوسائل، ج ۱۰، ص ۳۳۵
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
الا و ان الإجابة تحت قبته والشفاء فى تربته، و الائمة علیهم السلام من ولده؛
بدانید که اجابت دعا، زیر گنبد حرم او(امام حسین علیه السّلام) و شفاء در تربت او، و امامان (علیهم السلام) از فرزندان او هستند.
غرر الحكم و درر الكلم، حديث1620
امام علی علیه السّلام فرمودند:
اَلدُّعاءُ لِلسّائِلِ إحدَى الصَّدَقَتَينِ ؛
دعا كردن براى حاجتْ خواه ، يكى از دو صدقه است .





