اصول کافي، ج 4، ص234
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
عليكَ بالدّعاءِ فانَّهُ شفاءٌ مِنْ كلِّ داءٍ.
بر تو باد به دعا كردن، به درستي كه دعا شفا و درمان هر دردي است.
الاختصاص، ص 242
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
انّ العبدَ اذا دعا الله تبَاركَ و تعالي بنيّةٍ صادقةٍ و قلبٍ مخلصٍ اُستجيبَ له ... .
همانا بنده زماني كه خدا را با نيت پاك و راستين و قلبي سرشار از اخلاص بخواند خداوند او را اجابت مي نمايد ... ولي اگر خدا را بدون نيّت پاك و نه از روي اخلاص بخواند، خداوند خواسته او را اجابت نخواهد کرد.
بحار الانوار، ج 93، ص 321
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
انّ اللهَ لا يرفَعُ دعاءَ عبدٍ و في بطنِهِ حرامٌ أو عندَهُ مظلمةٌ لأحدٍ من خلقِهِ.
بدرستي كه دعاي بنده اي كه حرام خورده و يا حقّي از مردم بر گردن اوست، مورد استجابت پروردگار واقع نمي شود.
مكارم الاخلاق، ج 2، ص 19
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
مَنْ كانَتْ لهُ حاجةٌ الي اللهِ عزّوجلّ قليبدأ بالصَّلاةِ علي محمّدٍ و آله ثم يسأل حاجَتَه ثمّ يختم بالصّلاةِ علي محمّد و آل محمدٍ ... .
كسي كه حاجت و خواسته اي را از خداوند مي خواهد، ابتدا بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرستد، سپس حاجت خود را درخواست كرده و در آخر نيز بر محمّد و آل محمّد درود و صلوات بفرستد، پس بدرستي كه خداوند عزّوجلّ كريم تر و بزرگوارتر از آن است كه دو طرف (اول و آخر) دعاي او را اجابت نموده و حاجت وسط را اجابت نكند.