پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا دَخَلتَ عَلى مَريضٍ فَمُرهُ أن يَدعُوَ لَكَ ؛ فَإِنَّ دُعاءَهُ كَدُعاءِ المَلائِكَةِ .
چون بر بيمارى وارد شدى ، از او بخواه برايت دعا كند؛ چرا كه دعاى او ، به سانِ دعاى فرشتگان است.
الكافي ، جلد 3 ، صفحه 117 ، حديث 3 عن سيف بن عميرة ، مكارم الأخلاق ، جلد 2 ، صفحه 173 ، حديث 2434 ، دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 210
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
إذا دَخَلتُم عَلَى المَريضِ فَنَفِّسوا لَهُ في أجَلِهِ ؛ فَإِنَّ ذلِكَ لا يَرُدُّ شَيئا ويُطَيِّبُ بِنَفسِهِ .
چون بر بيمار درآمديد ، براى وى ، آرزوى عمر دراز كنيد؛ چه ، اين [دعا] چيزى [از اجل او] را دفع نمى كند ، امّا مايه خرسندى وى مى شود.
بحار الأنوار ، جلد 81 ، صفحه 225 ، حديث 33 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 208
نثر الدرّ ، جلد 1 ، صفحه 155 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 208
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
- في دُعائِهِ لِمَريضٍ عِندَ عِيادَتِهِ لَهُ: اللّهُمَّ آجِرهُ عَلى وَجَعِهِ ، وعافِهِ إلى مُنتَهى أجَلِهِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم - در دعاى خود به هنگام عيادت يك بيمار -: خداوندا! او را بر دردش پاداش ده ، و او را تا پايان عمرش عافيت عطا كن.
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
- في دُعائِهِ لَمَّا اشتَكى -: اللّهُمَّ اجعَلهُ أدَباً لا غَضَباً .
- در دعاى خويش آن هنگام كه بيمار شده بودند: خداوندا! اين را نه [نشان] غضب ، بلكه [مايه] ادب قرار ده .
بحارالأنوار ، جلد 95 ، صفحه 18 ، حديث 18 دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 140