امالى طوسى : ج 2 ص 343.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَن قالَ بَعْدَ صَلوةِالصُّبْحِ قَبْلَ انْ یَتَکَلَّمَ: بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ، وَلا حَوْلَ وَلاقُوَّةَ إلاّ بِاللّهِ الْعَلىٍّّ الْعَظیمِ، یُعیدُها سَبْعَ مَرّاتٍ، دَفَعَ اللّهُ عَنْهُ سَبْعینَ نَوْعا مِنْ أنْواعِ الْبَلا، اهْوَنُهَاالْجُذامُ وَالْبَرَصُ؛
هر کسى بعد از نماز صبح پیش از آن که سخنى مطرح کند، هفت مرتبه بگوید: بسم اللّه الرّحمن الرّحیم ، لاحول و لا قوّة إلاّ باللّه العلیّ العظیم، خداوند متعال هفتاد نوع بلا از او دور گرداند که ساده ترین آن ها مرض پیسى و جذام باشد.
جامع احادیث الشیعه : ج 6 ص 178 ح 78.
امام صادق علیه السلام فرمودند:
مَنْ دَعا لِعَشْرَةٍ مِنْ إخْوانِهِ الْمَوْتى لَیْلَةَ الْجُمُعَةِ اوْجَبَ اللّهُ لَهُ الْجَنَّةَ؛
هرکس که در شب جمعه براى ده نفر از دوستان مؤمن خود که از دنیا رفته اند دعا و طلب مغفرت نماید، از اهل بهشت قرار خواهد گرفت.
مستدرک الوسائل، ج 5، ص 247
امام مهدی علیه السلام فرمودند:
لَوْلاَ اسْتِغْفارُ بَعْضِکُمْ لِبَعْض، لَهَلَکَ مَنْ عَلَیْها، إلاّ خَواصَّ الشّیعَةِ الَّتی تَشْبَهُ أقْوالُهُمْ أفْعالَهُمْ؛
اگر طلب مغفرت و آمرزش بعضی شماها برای همدیگر نبود، هرکس روی زمین بود هلاک می گردید، مگر آن شیعیان خاصّی که گفتارشان با کردارشان یکی است.
وسائل الشیعه، ج 10، ص 438.
امام رضا علیه السّلام فرمودند:
انى ساقتل بالسم مظلوما فمن زارنى عارفا بحقى... غفر الله ما تقدم من ذنبه و ما تاخر؛
من به زودى مظلومانه با سم به قتل خواهم رسيد. پس هر كه باشناخت حق من زيارتم كند خداوند گناهان گذشته و آينده او راببخشايد.
مهج الدعوات و منهج العبادات، ص 60
سید بن طاووس گوید: امام جواد علیه السلام حرزی برای محافظت، این چنین نوشتد:
یانـُورُ یا بُرهـانُ یا مُبینُ یا مـُنیرُ یا رَبِّ اکْفِنى الشُّرُورَ وَ آفاتِ الدُّهُورِ وَ أَسأَلُکَ النَّجاةَ یَومَ یُنْفَخُ فِى الصُّورِ؛
اى نور، اى برهان، اى آشکار، اى روشنى بخش! مرا از بدیها و آفات روزگار بازدار. از تو نجات در روز قیامت را خواهانم.
مهج الدعوات و منهج العبادات، ص 60 ؛ مفاتیح الجنان، ص869 (حاشیه)