الکافي، ج 1، ص 258
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
عن ابي عبدالله عليه السلام قال: إذا أرادَ الاِمام ان يعلم شَيْئاً أعْلَمَهُ اللهُ ذلِک.
هنگامي که امام اراده کند تا به چيزي آگاه بشود، خداوند متعال وي را نسبت به آن چيز آگاه مي سازد.
أمالي صدوق، ص 544
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ثَلاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ و زِينه فِي الدُّنْيا و الْآخِرَةِ الصَّلاةُ فِي آخِرِ الَّيْلِ وَ يَأسُهُ مِمّا فِي أيْدِي النّاسِ وَ وَلايَةُ الإمامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ - عَلَيْهِم السَّلامُ -.
سه چيز مايه افتخار و برتري انسان مؤمن و نيز زينت دنيا و آخرت او است: نماز شب، مأيوس بودن از آن چه در دستان مردم است و پذيرفتن ولايت و رهبري آل محمد صلي الله عليه و آله.
علل الشرايع، ج 1، ص 118
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
عَنْ أبِي عَبْدِ اللهِ - عَلَيْهِ السَّلامُ - قالَ: لَمَّا أرادَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ أنْ يَخْلُقَ الْخَلْقَ خَلَقَهُمْ وَ نَشَرَهُمْ بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ قالَ لَهُمْ مَنْ رَبُّکمْ؟ فَأوَّلُ مَنْ نَطَقَ رَسُولُ اللهِ و أمِيرُ الْمُؤمِنِينَ وَالْأئِمَّةُ - عَلَيْهِم السَّلامُ -. فَقالُوا أنْتَ ربنا.
هنگامي که خداوند اراده خلق مخلوقات را کرد، ايشان را خلق کرد و در برابر خود پراکنده ساخت، سپس پرسيد خداي شما کيست؟ اولين کساني که جواب دادند، رسول الله و اميرالمؤمنين و ائمه بودند که گفتند: تويي پروردگار ما.
بحار الأنوار، ج 47، ص 391
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
عَن الامام الصادق - عَلَيْهِ السَّلامُ - فِي قَوْلِهِ تَعالي «مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَي ...» (الاحزاب/23) قال: و اللهِ ما عَني غَيْرَکمْ إذا وَفَّيْتُمْ بِما أخَذَ عَلَيْکمْ مِيثاقَکمْ مِنْ وَلايَتِنا ... .
امام صادق عليه السلام در تفسير آيه «از ميان مؤمنان کساني هستند که بر سر عهدي كه با خدا بستند صادقانه ايستاده اند، بعضي پيمان خود را به آخر بردند و بعضي ديگر در انتظارند و هرگز تبديل و تغييري در پيمان خود راه ندادند» فرمودند: به خدا سوگند مراد آيه جز شما نيست زيرا شما به ميثاق الهي در باب ولايت ما وفا کرديد و تغييري در آن پيمان ايجاد ننموديد که اگر ميثاق را تغيير مي داديد خداوند شما را سرزنش مي كرد، چنان که ديگران را سرزنش كرد و فرمودند: ما، در بسياري از ايشان عهدي نيافتيم و اکثر ايشان را فاسق يافتيم.
نور الثقلين، ج 4، ص 353
امام صادق علیه السّلام فرمودند:
عَنْ أبِي عَبْدِ الله - عَلَيْهِ السَّلامُ - فِي قَوْل اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ «إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّلِحُ يَرْفَعُهُ» (فاطر/10) قالَ: وَلايَتَنا أهْلَ الْبَيْتِ (و أهْوي بِيَدِهِ إلي صَدْرِهِ) فَمَنْ لَمْ يَتَوَلَّنا لَمْ يَرْفَعِ الله لَهُ عَمَلاً.
امام صادق عليه السلام در تفسير آيه «سخنان پاكيزه به سوي او (خدا) صعود مي كند و عمل صالح را بالا مي برد» فرمودند: ولايت ما اهل بيت مايه عروج عمل است (و سپس به سينه خود اشاره کرد و) فرمودند: کسي که ولايت ما را ندارد، خداوند هيچ عملي را از او بالا نمي برد.