عباس (ع) پیشتاز شهیدانی بود که سرود پیروزی خونرنگ خود را در خیمه تاریخ نواختند و بزرگترین سرمشق را به آزادی خواهان جهان دادند.او انسان کامل و شخصیت بی مانند دوران بود که بعد از سالار شهیدان،در دانش و بینش از همه پیشروتر،در اطاعت و بندگی از همه کوشاتر و در شجاعت و دلاوری از همه پیشتازتر بود.امام جعفر صادق در ستایش او فرمود: عموی ما عباس بن علی (ع) بصیرتی نافذ و ایمانی بسیار استوار داشت.
او پیش از همه و بیش از همه خورشید امامت را شناخت و پروانه وار بر گرد شمع وجودش گشت و در دفاع از حریمش تا پای جان ایستاد و نقد جانش را در طبق اخلاص نهاد و آنچه داشت در کوی جانان پاک بباخت.
او شهید گرانمایه ای است که همه ی شهیدان به حال او غبطه می خورند،چنان که حضرت زین العابدین فرمود:برای اباالفضل(ع) در نزد خداوند متعال مقام بسیار والائی است که همه ی شهیدان در روز قیامت به حال او غبطه می خورند.
او وارث فضائل و کمالات پدر بزرگوارش امیرالمومنین (ع)،پرورش یافته ی مکتب وحی و شاگرد ممتاز خاندان عصمت و طهارت بود.او با متانت در رفنار صداقت در گفتار و اخلاص در کردار به مقامی رسید که امام زمانش او را با مدال:جانم به فدایت ای برادر مفتخر ساخت.
واژه هایی چون: صفا،وفا،ایثار،فتوت،مروت و مساوات در طول تاریخ مصداق های فراوانی یافته اند،ولی بی گمان در سرشت او استوارتر و بر قامت او راست تر بود.
وجود اقدس حضرت ولی عصر ارواحنا فداه از صفای بی نظیر و مواسات بی همتایش یاد کرده می فرماید:درود بیکران بر عباس فرزند امیرالمومنین(ع) که جانش را در راه مواسات با برادرش تقدیم نمود،برای آخرتش از دنیا بهره گرفت و جانش را در راه حمایت از برادرش فدا نمود.
او همه ی این معیار های اصیل اسلامی و ارزش های والای انسانی را در پنداشت کربلا و بر کرانه ی نهر علقمه عینیت بخشید و بر واژه علقمه قداستی آفرید که برای همیشه بر تارک صفحات زرین تاریخ خواهد درخشید.
برگرفته از: کرامات العباسیه نوشته سیدمحمدحسین محمودی
یاران حسین (ع) نمونه ی بارز آگاهی ،بصیرت،ایمان و فداکاری بودند آنها به یاری امام زمان خود شتافتند، و در راه قرآن پا به میدان نبرد حق علیه باطل نهادند. در مقابل سختی ها از خود مقاومت نشان دادند و همه ی افراد پیر و جوان و کوچک و بزرگ در یک صف مقابل باطل ایستادگی کردند. با قطره قطره ی خونشان تا پای جان از اسلام دفاع نمودند و حماسه ای جاوید خلق کردند.
باید از حسین و یارانش درس گرفت می توان با اسوه قرار دادن چنین افرادی در هر زمان مقابل ظلم و ظالم ایستادگی کرد. باید بیاموزیم که در دفاع از دین بصیرت بیش از چیز های دیگر بری انسان لازم است. باید آموخت که با رهبری هماهنگ بود؛ در مقابل هوی و هوس های دنیوی ایستادگی کرد و رو حیه ای شهادت طلب و خطر پذیر داشت.راه حسین (ع) و یارانش به یک زمان خاص اختصاص ندارد امروز هم می توان حسینی شدو راه او و یارانش را ادامه داد و در مقابل ظلم ،ظالم و استکبار ایستاد.