
گریه انواع و اقسامى دارد كه مهم ترین آن با شرحى مختصر چنین است :
1. گریه ترس و هراس: این نوع گریه غالباً در اطفال وجود دارد و در واقع كودک با این وسیله، ترس خویش را نمایان می كند.
2. گریه جلب ترحّم: خود بر دو قسم است: «طبیعى» كه بسیار موثر و برانگیزاننده است؛ مانند گریه كودكى كه پدر و مادر خویش را از دست داده است. «تصنعى»؛ كه در ظاهر به دیگران میخواهد بباوراند كه ناراحت و اندوهگین است.
3. گریه غم و اندوه: این گریه انعكاسى از ظلمتى كه فضاى درون را فرا گرفته ابراز میكند. جنبه مثبت این نوع گریه تنها تخلیه درون است و به همین جهت است كه پس از آن، آدمى كمى احساس آرامش می كند.
4. گریه شوق و شادى: این نوع گریه ناشى از رقّت قلبى است كه غالباً پس از دوره اى از یأس و ناامیدى درباره موضوعى نمودار میگردد.
5. گریه تقوا و رشد روحانى: این نوع گریه مختص مردان و زنان الهى است و بیان سوز درون و ابراز عجز و پشیمانى، پریشانى، توبه و عشق به معبود است. این گریه، موجب پالایش روح و زمینه ساز قرب به خداوند است.
گریه تقوا و پرهیزگارى، همان اشكى است كه اگر از سوز دل، بر گونه ها جارى گردد؛ توجه حضرت حق را به بنده خود جلب كرده، بستر رحم و فضل او را فراهم میسازد.







