|
غزل شماره دو
|
||||
|
صلاح کار کجا و من خراب کجا ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا
خراب : فاسد و گناهکار و گاهی در معنی مست و لا یعقل آورده شده است.
صومعه : در اصل عبادتگاه عیسویان است که در بالای کوه و تپه واقع شده باشد. معادل دیر و خانقاه خرقه : پاره قطعه ای از جامه است و در اصطلاح صوفیه عبارتست از جامه ایپشمین که غالبا از پاره های به هم دوخته فراهم آمده است. سالوس : چرب زبان . ریا کاری دیر : کلیسا . دیر مغان کنایه از دنیا چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا
رند : زیرک . لا ابالی سماع : آواز خوش و آهنگ دل انگیز نغمه : صدای خوش لحن یا آواز رباب : در تداول رباب سازی است رشته ای که با کمانه (آرشه) نواخته می شود و یکی از انواع ان کمانچه است.صورت تکامل یافته آن ویان امروزی است.
کحل : کوبیده سنگ سیاه رنگی است که برای تقویت به چشم می کشیده اند بینش : رویت و در بیت به معنای چشم آمده است. جناب : درگاه . آستان
زنخدان : چانه سیب زنخدان : چانه ای زیبا مثل سیب چاه زنخدان : گودی میان لب زیزین و چانه
کرشمه : اشاره با چشم و ابرو . غمزه عتاب : ملامت و سرزنش
|
||||
|
||||
