الْمُحْتَكِرُ مَحْرُومٌ نِعْمَتَه‏

احتكار كننده از نعمت خود محروم و بى‏ بهره خواهد ماند

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8202

 الْمُحْتَكِرُ الْبَخِيلُ جَامِعٌ لِمَنْ لَا يَشْكُرُهُ وَ قَادِمٌ عَلَى مَنْ [لِمَنْ‏] لَا يَعْذِرُه‏

آنكه احتكار كند و بخل ورزد گرد آورد (اموال را) براى كسى كه سپاسش نگويد (يعنى ورثه او) و در آيد بر كسى كه عذرش نپذيرد و معذورش ندارد.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8205

هَلَكَ خُزَّانُ الْأَمْوَالِ وَ هُمْ أَحْيَاءٌ وَ الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِيَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ أَعْيَانُهُمْ مَفْقُودَةٌ وَ أَمْثَالُهُمْ فِي الْقُلُوبِ مَوْجُودَة

ثروت اندوزان در حالی که زنده اند مرده اند؛ و دانشمندان تا جایی که روزگار باقی است باقی اند؛تن هایشان(با از دنیا رفتن) گم شده؛و نشانه هایشان در دل ها موجود است.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8208{شبیه این حدیث در نهج البلاغه(صبحی صالح) ص 496 ، ح 147 }

أيُّما رجُلٍ اشْتَرى طَعاما فكَبسَهُ أربَعينَ صَباحا يُريدُ بهِ غَلاءَ المُسلِمينَ ، ثُمَّ باعَهُ فتَصدّقَ بثَمنِهِ لَم يَكُنْ كَفّارَةً لِما صَنَعَ .

هركس مواد غذايى بخرد و براى اين كه آن را به مسلمانان گران بفروشد چهل روز انبار كند و پس از چهل روز آن را بفروشد و همه درآمد آن را هم صدقه بدهد كفاره گناه او نخواهد شد .

امالی(طوسی) ص 676

 الِاحْتِكَارُ دَاعِيَةُ الْحِرْمَان‏

احتكار به حرمان و بى‏ بهره ماندن (محتكر) انجامد.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8201

 مِنْ طَبَائِعِ الْأَغْمَارِ إِتْعَابُ النُّفُوسِ فِي الِاحْتِكَار

به رنج افكندن خود براى احتكار از خصلت هاى ابلهان است .

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8207

 الِاحْتِكَارُ شِيمَةُ الْفُجَّار

احتكار خوى نابكاران است .

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8203

 الْإِيثَارُ فَضِيلَةٌ الِاحْتِكَارُ رَذِيلَة

ایثار فضیلت است و احتکار رذیله است.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 361 ، ح 8200

 لا يحتكر إلّا خاطئ‏

جز خطاكار احتكار نمى ‏كند.

نهج الفصاحه ص 680 ، ح 2524

(عَنْ اَبى بصيرٍ قال) قُلْتُ: آكِلُ الرِّبا بَعْدَ البَيِّنَةِ؟ قالَ: يُؤَدَّبُ فَاِنْ عادَ اُدِّبَ فَاِنْ عادَ قُتِلَ؛

(ابو بصير از امام صادق عليه السلام پرسيد) حكم رباخوار بعد از روشن بودن حكم ربا براى وى چيست؟ حضرت فرمودند: تأديب مى شود و اگر (براى بار دوم) ربا گرفت باز تأديب مى شود و (براى بار سوّم) اگر ربا گرفت، كشته مى شود.

كافى(ط-الاسلامیه) ج 7، ص 242، ح 9