آشوب فراگیر در آخرالزّمان از گسترده ترین و پایدارترین آشوبهایی است که در خاورمیانه آشکار می شود، و بسیاری از زیندگان زمین از کشورها، گروهها و دینهای گوناگون، مانند روم، ترک، عرب، بربر، کرد و فارس از مسلمانان، مسیحیان، یهودیان و دیگران گرفتار آن می شوند، و این، به آشوب جهانی دجّال تک چشم می انجامد که کمتر کسی از بدی آن در آرامش خواهد بود.
پس از بررسی روایات اسلامی بیانگر رویدادهای آخرالزّمان می یابیم که بی گمان، پیش از قیام امام مهدی(علیه السّلام) و شورش دجّال تک چشم، مردم جهان، به ویژه خاورمیانه، در یک بازۀ زمانی 13 ساله دچار آشوبی فراگیر می شوند، و چنین می نماید که این آشوب در نخستین سال، با یورش امریکا و هم پیمانانش به عراق در 16 محرّم 1424 برابر 20 مارس 2003 آغازیده شد(1)، و پس از آنکه صدّام، فرمانروای عراق، کشته شد، آشوب به گونه ای نو با دستان گروهی بیرون رونده از دین از هواداران وی و بر جای ماندگان حزب بعث، در آن کشور پایدار ماند، و آشوب یادشده، در سال هشتم با دستان برخی گروههای تروریستی و پشتیبانی برخی دولتهای غربی، عربی و ترک درون سرزمین شام، به ویژه سوریه و لبنان، رفت و چهار سال در آنجا پایدار ماند، و ما اکنون، در آغاز سال سیزدهم از آن بازۀ زمانی هستیم، و چشم به راهیم که در ماه صفر آینده پرچم ابقع قیسی در مغرب، پرچم اصهب مروانی در جزیره و پرچم سفیانی در شام آشکار شود و آتش آن آشوب به گونه ای سخت تر و فراگیرتر از پیش، در سوریه و عراق زبانه کشد و به دیگر کشورها، به ویژه ایران، مصر و عربستان سعودی، برسد، و گمانی نیست در آنکه پس از گذشت چند ماه از نبرد زورگویان در قرقیسیا بر سر گنجی که فرات آن را در ماه شوّال سال ظهور امام مهدی(علیه السّلام) آشکار می سازد، این آشوب فراگیر در صفر سال قیام امام با نابودی زورگویان در سرزمین جزیره و عراق خاموش می شود، و سپس در پیِ اندک زمانی همه اش در شام پایان میابد
