درخت توت گفت خوشا به حالت در غروب آفتابي ، من اين درد كشيدم تو چه گرفتاري ؟ مونس يارت را شكر بجاي آر .در اين مصيبت تو چه گرفتاري .

بيد گفت تاريكي بر دل نشسته ، نه گنجشكي و به آوازي ، دلتنگ با آواز بلبل ، هروز بيدارم براي شكوفه اي .