امام صادق(علیهالسلام) فرمود: رسول خدا(صلى الله علیه و آله) در قرآن ده نام دارد .
1 - محمد(صلى الله علیه و آله) و ما محمد الا رسول. (1)
2 و 3 - احمد و رسول؛ و مبشرا برسول یاتى من بعدى اسمه احمد. (2)
4 - عبدالله و انه لما قام عبدالله. (3)
5 – طه، ما انزلنا علیك القرآن لتشقى. (4)
6 – یس، والقرآن الحكیم. (5)
نوشته شده در : یک شنبه 12 بهمن 1393 ساعت :11:43 AM | توسط :ADMIN نظرات (0)
لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
تمام اعمال، حركات، سكنات، گفتهها و اوصاف نفساني كه سيره و سنت پيامبر نام دارد از طريق وحي انجام ميگيرد از اين رو سنت و سيره آن حضرت حجت است لذا اطاعت از سنت و سيره اطاعت خداوند است،
«مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ.»[1]
«كسي كه از پيامبر اطاعت كند همانا اطاعت خداوند را نموده» پس بنابراين اين دو از هم جدا نخواهند بود، زيرا تمام آنچه را ميگويد و انجام ميدهد از ناحيه خداوند است و هرگز از روي هوي و هوس نميباشد، «وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوي إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحي[2]» «هرگز از روي هواي نفس سخن نميگويد، آنچه آورده چيزي جز وحي نيست كه به او وحي شده است».
إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما يُوحي[3] «تنها از آنچه به من وحي ميشود پيروي ميكنم».
و چون پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ براي همگان اسوه حسنه است «لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ»[4] پس بايد آنچه كه رسول خدا براي مردم آورده بگيرند و اجراء كنند و آنچه كه از او نهي كرده از آن خودداري كنند. «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا[5] آنچه كه پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله و سلّم ـ براي شما آورده بگيريد و آنچه را كه از آن نهي كرده از آن خودداري كنيد.»
نوشته شده در : یک شنبه 12 بهمن 1393 ساعت :11:39 AM | توسط :ADMIN نظرات (0)
1) إذا تقارب الزّمان أنقى الموت خيار أمّتي كما ينتقي أحدكم خيار الرّطب من الطّبق.
وقتى آخر زمان فرا رسد مرگ نيكان امت مرا گلچين مى كند چنان كه شما خرماهاى خوب را از طبق انتخاب مىكنيد.
2) إنّ بين يدي السّاعة كذّابين فاحذروهم.
پيش از رستاخيز دروغگويان پديدار ميشوند از آنها حذر كنيد.
3) بادروا بالأعمال ستّا: إمارة السّفهاء و كثرة الشّرط و بيع الحكم و استخفافا بالدّم و قطيعة الرّحم و نشاء يتّخذون القرآن مزامير يقدّمون أحدهم ليغنّيهم و إن كان أقلّهم فقها. ...
فرصت را براى اعمال نيك پيش از آنكه شش چيز رخ دهد غنيمت شماريد، فرماندارى سفيهان و كثرت شرط در كار معامله و فروش منصبها و كوچك شمردن خونريزى و بريدن با خويشاوندان و تازه رسيدگانى كه قرآن را بآواز خوانند و يكى را بامامت وادارند كه براى آنها تغنى كند اگر چه دانش او كمتر باشد.
نوشته شده در : یک شنبه 12 بهمن 1393 ساعت :11:32 AM | توسط :ADMIN نظرات (0)
یکی از ويژگى هاى منحصر به فرد حضرت فاطمه(سلام الله علیها) كه هيچ يك از اولياء و اوصياء، حتى امامان و پيشوايان پاك اسلام(صلوات الله عليهم اجمعين) آن را دارا نبودند، آن است كه حضرت رسول بر دستهاى حضرت زهراء بوسه زده است؛ نه يكبار، بلكه چندين بار، نه در يك جا بلكه در جاها و مواضع گوناگون.
هرگاه حضرت زهرا بر رسول خدا(صلى الله عليه و آله و سلم) وارد مى شد، حضرت دستش را گرفته و مى بوسيد و او را در جايگاه خود مى نشانيد.(1)
روزى حضرت زهرا(عليها السلام) به خدمت حضرت رسول(صلى الله عليه و آله و سلم) رسيد. حضرت از او استقبال كرده دستهايش را بوسيد و بعد به هنگام خداحافظى بار ديگر بر دستهايش بوسه زد و او را بدرقه فرمود. راوى گويد عرض كردم: اى رسول خدا چنين كارى را درباره هيچ کس، از شما نديده ام... پیامبر فرمود: من اين كار را جز به فرمان پروردگارم انجام ندادم.
نوشته شده در : یک شنبه 12 بهمن 1393 ساعت :11:27 AM | توسط :ADMIN نظرات (0)
وليد بن مغيره مخزومى كه مرد ثروتمندى بود و در ميان عرب به حُسن تدبير و فكر روشن شهرت داشت و براى حل مشكلات اجتماعى و منازعاتى كه در ميان طوايف عرب واقع مىشد از فكر و تدبير او استمداد مىكردند، و به همين علّت او را "ريحانهى قريش" (گل سر سبد قريش) مىناميدند.
روزى به تقاضاى جمعى از مشركان نزد پيامبر - صلّى الله عليه و آله - آمد تا از نزديك وضع او و آيات قرآن را بررسى كند. بنا به خواهش او پيغمبر قسمتى از آيات سوره "حم سجده" را تلاوت كرد.
نوشته شده در : یک شنبه 12 بهمن 1393 ساعت :11:24 AM | توسط :ADMIN نظرات (0)
در" عيون اخبار الرضا" ع در حديثى از پيامبر ص میخوانيم:
خداوند متعال چنين فرموده:" من سوره حمد را ميان خود و بنده ام تقسيم كردم نيمى از آن براى من، و نيمى از آن براى بنده من است، و بنده من حق دارد هر چه را میخواهد از من بخواهد:
هنگامى كه بنده میگويد" بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ" خداوند بزرگ میفرمايد بنده ام بنام من آغاز كرد، و بر من است كه كارهاى او را به آخر برسانم و در همه حال او را پر بركت كنم، و هنگامى كه میگويد" الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ" خداوند بزرگ میگويد بنده ام مرا حمد و ستايش كرد، و دانست نعمتهايى را كه دارد از ناحيه من است، و بلاها را نيز من از او دور كردم، گواه باشيد كه من نعمتهاى سراى آخرت را بر نعمتهاى دنياى او می افزايم، و بلاهاى آن جهان را نيز از او دفع میكنم، همانگونه كه بلاهاى دنيا را دفع كردم.
نوشته شده در : یک شنبه 12 بهمن 1393 ساعت :11:19 AM | توسط :ADMIN نظرات (0)
