تفكرات يك فرد متفكر
این وبلاگ همه چیز را به دید منطقی و به وسیله عقل اسلامی و اسلام عقلایی می‏نگرد 
ایمیل مدیریت
نویسنده وبلاگ
لینک دوستان

 

 

حسین(ع)حقیقت اشک و ناله و نوحه است

 

 

حضرت علی بن الحسین حضرت امام سجاد(ع)، در طول حیات مبارکشان، پس از شهادت پدر، روزگار را در حزن و اندوه و اشک می گذراندند. روزها روزه دار شب ها به نماز قیام می کردند، و چون افطار می نمودند، طعام شان، با اشک آن حضرت ممزوج می گشت، و به افراد خود، که او را در خوردن طعام و آب ترغیب می کردند می فرمود:فرزند رسول خدا(ص)تشنه و گرسنه به شهادت رسید و این جمله را کراراً و با اشک، تکرار می کرد، بطوریکه آب و غذای آن حضرت، به اشک مبارکشان ممزوج می گشت و این چنین بود، تا دعوت حق را لبیک گفتند.

از یاران آن حضرت می گوید:روزی امام سجاد(ع) به صحرا رفته بود، و من نیز دنبال او رفتم، او را در حالیکه بر سنگ سختی در حال سجده افتاده بود، یافتم، ایستادم و صدای ناله و گریه بلند آن حضرت را می شنیدم، و شمردم، که حضرت هزار بار می گفت: «لا اله الا اللّه حقاحقا لا اله الا اللّه تعبدا و رقا، لا اله الا اللّه ایمانا و تصدیقا و صدقا»، سپس حضرت سر خود را از سجده، برداشت، و تمام صورت حضرت از اشک خود خیس شده بود، عرضه داشتم، که الحمدللّه غم شما زائل گردید ولی اشکتان چطور؟
حضرت فرمود: وای بر تو، چه می گویی، می دانی حضرت یعقوب(ع) که فرزند حضرت اسحاق(ع) و نوه حضرت ابراهیم(ع) بود، که نبی بود و فرزند نبی، و 12 پسر داشت، خداوند فقط یک فرزند او را، از چشمش دور داشت، و این موجب سفیدی موی او از غم و اندوه شد و کمرش خمیده گردید و چشمانش نابینا شد، در حالیکه فرزندش، در واقع امر زنده بود، در حالیکه من به چشم خود دیدم، که پدرم، برادرم، و 17 نفر از جوانان بنی هاشم، به شهادت رسیدند، و چگونه اندوهم، زائل گردد، و اشکم پایان یابد؟!

 


ادامه مطلب

[ سه شنبه 23 آبان 1391  ] [ 9:32 AM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

سلام

این قسمت در واقع یه قسمت نیست. یه کپی پیست اساسی است از وبلاگ یک فنجان فـــــــــکر دو حبه مغــــــــز

 

 

اما در واقع من رو این وبلاگ هیچ اظراف و هیچ اطلاعاتی نداشتم تا زمانی که در مورد ان اس ای داشتم تحقیق می کردم.

و لذت بردم.

کیف کردم.

این مطلب این وبلاگ کم نظیر بود.

 

 

ان اس ای و کارمند سایبری

اگرچه دیگر شاهد بروز جنگ‌های جنبشی بین کشورها نیستیم اما در حقیقت می‌توان گفت که میدان جنگ بین این قدرت‌ها ماهیت خود را تغییر داده و به صورت فزاینده‌ای وارد فضای قدرت نرم و مجازی شده است. به گزارش وزارت دفاع آمریکا روزانه چندین هزار حمله به شبکه‌های مجازی وابسته به این وزارت صورت می‌پذیرد.

غیر‌منطقی نخواهد بود اگر بگوییم که یقینا در ورای بخش اعظمی از این حملات دولت‌هایی نهفته‌اند که می‌خواهند به زیرساخت‌های سایبری رقیب برای آسیب‌زدن یا جمع‌آوری اطلاعات نفوذ نمایند. البته در چند دهه اخیر این آمریکا بوده که سردمداری معرفی جنگ‌های نوین را بر عهده داشته و قطعا این کشور حملات بی‌شماری را علیه زیرساخت‌های مجازی کشورهای رقیب به مانند چین، روسیه و ایران طراحی و اجرا می‌کند.

 

حملات سایبری می‌توانند زیر ساخت‌های اقتصادی، مدیریتی و نظامی کشورها را هدف قرار دهند

 

یکی از مهمترین سازمان‌های جنگ سایبری آمریکا قرارگاه فرماندهی سایبری است که به منظور طراحی، هماهنگی و اجرای برنامه‌های دفاعی و تهاجمی ارتش آمریکا در حوزه سایبری تأسیس شده است. در گزارش حاضر سعی گردیده تا به صورت اجمالی ساختار و اهداف این سازمان مورد بررسی قرار گیرند.

 

 

قرارگاه فرماندهی سایبری چگونه بوجود آمد

"قرارگاه فرماندهای سایبری آمریکا" (USCYBERCOM) یکی از قرارگاه‌های فرعی نیروهای نظامی آمریکا است که زیر نظر "قرارگاه فرماندهی استراتژیک آمریکا" (USSCOM) فعالیت می‌کند. در 23 ژوئن 2009، رابرت گیتس (Robert Gates)، وزیر دفاع وقت، به فرمانده قرارگاه استراتژیک آمریکا دستور تأسیس قرارگاه سایبری را داد .

این قرارگاه در مجموعه "فورت‌مید" (Fort Meade) مریلند واقع شده و فرماندهی آن بر عهده ژنرال کیث بی. الکساندر (Keith B. Alexander) است. قابل ذکر است که این قرارگاه در ساختمان "آژانس امنیت ملی آمریکا" (NSA) قرار داشته و فرمانده آن به طور همزمان ریاست آژانس امنیت ملی را نیز برعهده دارد. ژنرال الکساندر از سال 2005 ریاست آژانس و از سال 2010 نیز به عنوان فرمانده قرارگاه سایبری منصوب گشت. قرارگاه سایبری فرماندهی عملیات‌های فضای مجازی را متمرکز کرده، منابع سایبری موجود را سازماندهی نموده، دفاع از شبکه‌های نظامی آمریکا و نیز تهاجم به شبکه‌ها کشورهای دیگر را هماهنگ می‌کند.

 

ژنرال کیث بی. الکساندر، فرمانده آژانس امنیت ملی و قرارگاه سایبری

 

بودجه و پرسنل قرارگاه فرماندهی سایبری

بنا بر گزارشات منتشره، این سازمان در زمان تأسیس دارای 1000 نفر نیروی متخصص و بودجه‌ای بالغ بر 120 میلیون دلار برای سال 2010 بود. بودجه این سازمان در سال 2011، 150 میلیون دلار برآورد گردید.

وزارت دفاع آمریکا در بودجه درخواستی خود برای سال 2012، 2/3 میلیارد دلار را به بهبود توانمندی‌های سایبری اختصاص داده است. این مبالغ قرار است صرف تقویت قرارگاه فرماندهی سایبری، شامل بودجه لازم برای طراحی و ایجاد "مرکز عملیات‌های مشترک" (Joint Operations Center) برای قرارگاه فرماندهی در فورت‌مید است.

مبلغ 500 میلیون دلار برای تکنولوژی‌های سایبری اختصاص خواهد یافت و نیز مبالغی نیز صرف آموزش و بهبود آگاهی‌های موضعی خواهد شد.

 

مقر قرارگاه فرماندهی سایبری و آژانس امنیت ملی آمریکا در پادگان فورت‌مید مریلند

 

مأموریت قرارگاه

بر اساس بیانیه مطبوعاتی وزارت دفاع آمریکا "قرارگاه سایبری فعالیت‌ها را برنامه‌ریزی، هماهنگ، ادغام و اجراء می‌کند تا عملیات‌ها و دفاع از شبکه‌های اطلاعاتی وزارت دفاع را هدایت نموده؛ عملیات‌های نظامی فضای سایبری را تهیه کرده و در صورت درخواست آنها را اجرائ نماید تا توان اجرای اقدامات را در تمام حوزه‌ها فراهم آورده و آزادی عمل نیروهای آمریکایی/ائتلاف را در فضای سایبری تضمین نموده و همین آزادی عمل را از دشمنان بگیرد."

عبارت "9ec4c12949a4f31474f299058ce2b22a" که در حلقه طلایی موجود بر آرم این سازمان نقش بسته است، ترجمه این مأموریت به زبان رمز است.

لوگوی قرارگاه فرماندهی سایبری ارتش آمریکا

در ادامه بیانیه مطبوعاتی وزارت دفاعی می‌خوانیم: "این قرارگاه وظیفه دارد که منابع موجود فضای سایبری را گرد هم آورد، اقدامات هماهنگ و جمعی را به منظور دفاع از محیط امنیتی اطلاعاتی، پدید آورد. قرارگاه مأموریت دارد فرماندهی عملیات‌های فضای سایبری را متمرکز ساخته، توانمندی‌های فضای سایبری وزارت دفاع را تقویت کرده و تخصص سایبری وزارت دفاع را یکپارچه ساخته و ارتقاء بخشد."

 

 

سازمان‌های زیر نظر قرارگاه فرماندهی سایبری

قرارگاه فرماندهی سایبری آمریکا متشکل از چندین سازمان و واحد نظامی است که خدمات مشترکی را به قرارگاه ارائه می‌کنند. این سازمان‌ها عبارتند از:

· قرارگاه فرماندهی سایبری نیروی زمینی / سپاه دوم (نیروی زمینی)

              · قرارگاه فرماندهی تکنولوژی تأسیسات شبکه‌ای نیروی زمینی (NETCOM) / فرماندهی نهم سیگنال نیروی زمینی

              · بخش‌هایی از فرماندهی یکم عملیات‌های اطلاعاتی (زمینی) (LIWA/IDC)

              · قرارگاه فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش آمریکا (INSCOM)

· فرماندهی سایبری ناوگان / ناوگان دهم (نیروی دریایی)

              · فرماندهی جنگ شبکه‌ای نیروی دریایی (NETWARCOM)

              · فرماندهی عملیات‌های دفاع سایبری یروی دریایی

              · نیروهای ویژه مرکب

· فرماندهی فضایی نیروی هوایی / بیست و چهارم نیروی هوایی (نیروی هوایی) (AFCYBER)

              · تیپ هوایی 68 جنگ شبکه‌ای (67 NWW)

              · تیپ هوایی 688 عملیات‌های اطلاعاتی

              · تیپ هوایی 689 ارتباطات جنگ (AFCYBER)

· فرماندهی فضای سایبری تفنگداران دریایی (تفنگداران دریایی)

 

 

نمایی داخلی از قرارگاه فرماندهی سایبری آمریکا

 

 

قرارگاه فرماندهی سایبری نیروی زمینی آمریکا

قرارگاه فرماندهی سایبری نیروی زمینی یکی از قرارگاه‌هایی است که از قرارگاه فرماندهی سایبری پشتیبانی می‌کند. این قرارگاه در 1 اکتبر 2010 تأسیس شده و فرماندهی آن بر عهده ژنرال رت ای. هرناندز (Rhett A. Hernandez) است. این قرارگاه زیر نظر سپاه دوم نیروی زمینی ارتش آمریکا فعالیت می‌کند. این قرارگاه مسؤول برقراری ارتباط با دیگر سازمان‌ها در حوزه عملیات‌های فضای سایبری و اطلاعات است.این قرارگاه وظیفه دارد که عملیات‌های نیروی زمینی را در فضای سایبری برنامه‌ریزی، هماهنگی، هدایت و اجراء نماید.

لوگوی فرماندهی سایبری نیروی زمینی آمریکا

 

 

ناوگان فرماندهی سایبری / ناوگان دهم (نیروی دریایی)

ناوگان دهم مسؤول برنامه‌های جنگ سایبری نیروی دریایی آمریکا است. ناوگان مذکور ابتدا در جنگ جهانی دوم و طی نبرد آتلانتیک برای نبرد علیه زیردریایی‌ها تأسیس گردید و هم‌اکنون به عنوان قرارگاه فرماندهی سایبری ناوگان نیروی دریایی آمریکا تجدید سازمان شده است. ناوگان دهم در 29 ژانویه 2010 به عنوان ناوگان فرماندهی سایبری بار دیگر فعال گردید. اولین فرمانده این قرارگاه، دریادار برنارد جی مک‌کولاو (Bernard J. McCullough) بود. ناوگان فرماندهی سایبری، بازوی دریایی قرارگاه فرماندهی سایبری آمریکا است. این ناوگان پشتیبانی عملیاتی از قرارگاه‌های دریایی آمریکا در سراسر جهان را بر عهده داشته و از جنگ‌های اطلاعاتی، کامپیوتری و الکترونیکی و نیز عملیات‌های فضایی پشتیبانی می‌نماید. این ناوگان کنترل عملیاتی نیروهای اطلاعاتی، کامپیوتری، رمز‌نگاری و فضایی نیروی دریایی را بر عهده دارد.

لوگوی ناوگان فرماندهی سایبری / ناوگان دهم (نیروی دریایی)

 

 

فرماندهی فضایی نیروی هوایی / بیست و چهارم نیروی هوایی (نیروی هوایی) (AFCYBER)

فرماندهی فضایی نیروی هوایی / بیست و چهارم نیروی هوایی (نیروی هوایی) یکی از بخش‌های نیروی‌هوایی آمریکا است. نیروی هوایی نیروهای پشتیبانی و نبرد فضای سایبری را در بیست و چهارم نیروی هوایی یکپارچه نمود. بیست و چهارم نیروی هوایی بخش هوایی قرارگاه فرماندهی سایبری را تشکیل می‌دهد. فرماندهی این سازمان بر عهده ژنرال سوزانی ام. واترینات (Suzanne M. Vautrinot) است که در 29 آوریل 2011 به این سمت برگزیده شد.

 

 

لوگوی فرماندهی فضایی نیروی هوایی / بیست و چهارم نیروی هوایی (نیروی هوایی) (AFCYBER)

این سازمان که مقر آن در پایگاه لاکلند (Lackland Air Force Base) تگزاس قرار دارد، فعالیت رسمی خود را از 18 آگوست 2009 آغاز نمود. بیست و چهارم نیروی هوایی دارای 14/000 نیرو است که بسیاری از انها در دیگر سازمان‌ها مشغول به خدمت هستند و البته واحد‌های نیروی هوایی نیز پذیرای متخصصین سایبری از سایر سازمان‌ها می‌‌باشند.

قرارگاه فرماندهی تفنگداران دریایی آمریکا

قرارگاه فرماندهی تفنگداران دریایی آمریکا یکی از سازمان‌های تفنگداران دریایی آمریکا است که وظیفه آن حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در جنگ‌های سایبری است. این سازمان از یک بخش فرماندهی و کنترل با عنوان "مرکز امنیت عملیات‌‌های شبکه‌ای تفنگداران دریایی" (Marine Corps Network Operations Security Center) و گروهانی از هنگ پشتیبانی رمزنگاری تفنگداران دریایی است و در حدود 800 نظامی در این قرارگاه مشغول به خدمت هستند.

تفنگداران دریایی آمریکا اینبار به جای تسلیحات مرگبار خود پشت میزهای کامپیوتر به جنگ خواهند رفت

 

 

درخواست رسمی قرارگاه سایبری برای انجام عملیات‌های تهاجمی

ژنرال کیث الکساندر (Keith Alexander) فرمانده قرارگاه سایبری آمریکا در حضور بیش از 1000 نفر شرکت کننده در کنفرانس فضا و سایبر فرماندهی راهبردی گفت: "ما باید برای دفاع از خودمان در فضای سایبری اختیارات و قدرت بیشتری داشته باشیم."

این اظهارات نشان می‌دهند که پنتاگون قصد دارد به صورت رسمی حق اجرای عملیات‌های سایبری تهاجمی را داشته باشد. دولت آمریکا تاکنون قرارگاه سایبری را مرکزی دفاعی و جنگ سایبری را نیز جنگی دفاعی معرفی می‌کرد که برای دفاع از زیرساخت‌های اقتصادی و نظامی آمریکا در فضای سایبری پدید آمده‌اند اما هم‌اکنون به صورت علنی اعلام کرده که قصد دارد اینترنت را تبدیل به پایگاهی برای حمله به دیگر ملت‌ها گرداند.

 الکساندر خواهان کسب مجوز رسمی برای انجام حملات سایبری

ژنرال مایکل باسلا (Michael Basla)، قائم مقام فرمانده قرارگاه فضایی نیروی هوایی، پس از سخنرانی الکساندر در کنفرانس گفت: "ما همچنین تصمیم به ایجاد توانمندی تهاجمی سایبری داریم." قرارگاه فضایی مسؤول جنگ سایبری نیروی هوایی است.

این نوع اظهارات در بیانیه رجینا دوگان (Regina Dugan)، رئیس "آژانس پروژه‌های پیشرفته تحقیقاتی دفاعی" (DARPA افرادی که اینترنت را اختراع کردند  نیز مورد اشاره قرار گرفته بود مبنی بر اینکه آنها توانمندی‌های سایبری تهاجمی ایجاد خواهند نمود و اینکه آمریکا تهاجمات سایبری را با اقدامات به اصطلاح جنبشی در هم خواهد آمیخت. اقدامات تهاجمی در ادبیات نظامی به معنای استفاده از تجهیزات انفجاری، گلوله‌ها یا کلاهک برای انهدام چیزی است.

 

 

تربیت جنگجویان سایبری آمریکا با آموزش علوم پایه و ریاضی

با توجه به ضعف آمریکایی ها در ریاضیات و علوم مهندسی، فرماندهی قرارگاه سایبری آمریکا نگران تربیت جنگجویان سایبری خود از نسل بعد است و برنامه ای را برای آموزش علوم پایه برای آنها تدوین نموده است. وب‌سایت وزارت دفاع آمریکا در این باره نوشت: از جنگجوی بزرگ سایبری آمریکا بپرسید چگونه می‌توان تضمین نمود که نسل آتی آمریکایی‌ها قادر است با چالش‌های آتی امنیتی مواجه شود و وی به شما خواهد گفت: در حوزه‌ ریاضی، علوم و تکنولوژی‌ آموزش‌های بیشتری به آنها بدهید.

ژنرال الکساندر، دستور داد برنامه‌ای برای افزایش آموزش علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات در سطح کشور آمریکا آغاز گردد. وی آمار درصد کسانی را که در کشورهای مختلف جهان دارای مدرک "علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیهستند چنین اعلام نمود: چین، 47 درصد؛ کره جنوبی، 38 درصد؛ و آلمان 28 درصد. در آمریکا تنها 4 درصد از فارغ‌التحصیلان دارای مدرک "علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضی" هستند. وی در کنفرانس "مجمع امنیتی سیستم‌های بین‌المللی" (International Systems Security Association) چنین گفت: "آمریکا در ایجاد این قابلیت‌ها در سطح پایین‌تری نسبت به بسیاری کشورهای دیگر قرار دارداین توانمندی‌ها در چهارچوب امنیت ملی آتی نقش برجسته‌ای دارند.

 

 

آمریکا در تلاش است تا هر کودک را تبدیل به یک جنگجوی سایبری نماید

 

الکساندر در ادامه سخنان خود گفت: "ما باید این فرآیند را اصلاح نماییمم. با توجه به اینکه فارغ‌التحصیلان امروز و فردا، نیروی امنیت ملی آتی آمریکا را تشکیل خواهند داد، آژانس امنیت ملی نیز در برنامه ملی آموزش علوم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضی شرکت دارد."

در سال 1998، آژانش امنیت ملی مراکزی را تأسیس نمود تا دانشگاه‌هایی که برنامه‌های برجسته‌ای در حوزه بیمه اطلاعاتی ارائه می‌کنند، شناسایی شوند. امروزه، آژانس امنیت ملی و وزارت امنیت میهنی به صورت مشترک حمایت مالی از "مراکز ملی برتر در آموزش بیمه اطلاعاتو برنامه‌های "تحقیقات مهندسی با کمک کامپیوتر" را بر عهده دارند.

به گفته الکساندر، این برنامه، که در آن 18 دانشکده و دانشگاه فعالیت دارند، قصد دارد تا آموزش‌های عالی و تحقیقات را در این حوزه‌ها ارتقاء داده و افرادی خبره با تخصص بیمه اطلاعاتی پرورش دهد.

هدف نهایی این برنامه کاهش آسیب‌پذیری زیرساخت اطلاعات ملی آمریکا است. الکساندر در ادامه افزود که اگرچه اجرای این نوع برنامه‌ها گامی بزرگ در مسیری درست است اما کافی نیستند. وی در ادامه افزود، ما نیاز به برنامه‌های علمی اصلی و بنیادینی داریم که در مدارس ابتدایی اعمال گردند تا در نهایت اطمینان حاصل شود که امنیت بلند مدت کشور تضمین می‌گردد.

 

.

هدف قرارگاه سایبری دستیابی به ارتشی است که سلاحش صفحه کلید رایانه است

 

 

چه باید کرد؟

کشور ما نیز به مانند سایر کشورهای جهان به صورت فزاینده‌ای به شبکه‌های مجازی وابسته می‌شود. با توجه به سرعت بسیار شتابان پیشرفت‌های تکنولوژیکی می‌توان پیش‌بینی نمود که طی سال‌ها و دهه‌های آتی کارکرد زیرساخت‌های مجازی در نهادهای اقتصادی و نظامی ما نیز افزایش چشمگیری خواهد یافت، افزایشی که با توجه به روندهای تکنولوژیکی اجتناب‌ناپذیر است. بهره‌وری از فضای سایبری در عین اینکه می‌تواند باعث افزایش ظرفیت‌های قدرت ملی شوند اما در عین حال آسیب‌پذیری‌های زیرساختی کشور را افزایش خواهند داد و در آینده یقینا تبدیل به یکی از مسائل عمده امنیت ملی خواهند شد، فرآیندی که از قبل آغاز شده است.

با توجه بدین امر جای دارد که سیاستگذاران ایران مسأله جنگ سایبری را جزو اولویت‌های کاری خود قرار داده و کشور را برای ورود به میدان‌های جنگی مجازی آماده سازند. پرورش متخصصین نخبه، ارائه آموزش‌های همگانی، تقویت نرم‌افزاری و سخت‌افزاری زیرساخت‌های سایبری و رصد دائمی نیروهای سایبری سایر کشورها می‌توانند از اهمیتی کلیدی در رویکرد سایبری کشور برخوردار باشند.

 

 

 


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 8:08 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

قسمت اول:

ساعت 7 صبح است و در این هیاهوی صبحگاهی سراسیسمه برای رسیدن به اتوبوس تمام  مسیر را با عجله طی میکنی.

سر خط سوار اتوبوس میشوی.

بعضیها برای به دست آوردن صندلی خالی بقیه را هل می دهند تا پیروز میدان باشند و میشوند..

خیلی ها هم مردتر از بقیه روی صندلیهای جا گرفته شده می نشینند..

تعدادی که هنوز چشمانشان خواب رامی طلبد و دوست دارند ادامه خواب دیشبشان را ببیند حوصله ایستادن در اتوبوس را ندارند برای همین به سرعت بر روی صندلی ها می‌نشینند تا حداقل دقایقی بیشتر از زمانشان را در خواب بگذرانند.

در میان این هجوم بی تفاوتیها پیرمردی سرزنده که بوی نان سنگک اش فضای اتوبوس را پر کرده به رسم ایام قدیم به محض حرکت کردن اتوبوس میگوید: اول صبح است دهانت را خوشبو کن با صلوات بر محمد و آل محمد....

برخی نسل امروزی ها که گویی اولین بارشان بود ان صحنه را میدیدند با تعجب پیرمرد را نگاه می‌کردند.

برخی دیگر صدای بوقهای ماشینها را در خیابان  بیشتر از صدای پیرمرد می‌شنفتند.

و برخی دیگر از همان اول در دلشان صلوات فرستادند تا خدای نکرده ذره ای ازاعتقاداتشان به بیرون تراوش نکند.

و اندکی دیگر فقط اللهم را بلند فرستاند و وقتی سکوت دیگران را دیدند از ادامه صلوات با صدای بلند صرف نظر کردند..

وبرخی هم که خواب بودند.......

وبرخی هم مردی راتمام نکردند.......

وبرخی هم که پیروز این میدان نبودند.....

و همچنان صدای پیرمرد بدون ذره ای لرزش تا وعجل فرجهم ادامه پیدا کرد.

 

اللهم صلی علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم

 

قسمت دوم:

چند ماه بعد:

ساعت 8 صبح، رادیوی اتوبوس: با سلام و صلوات برمحمد و آل محمد اخبار بامدادی رابه محضر هموطنانم میرسانم:

فیلمساز آمریکایی با انتشار فیلمی توهین آمیز و غیر اخلاقی بر علیه پیامبر اسلام(ص) قلب مسلمانان جهان را جریحه دار کرد...

بعد از اتمام این خبر پیرمردی که صورتش از شدت ناراحتی سرخ شده بود با صدای بلند ورسایی در اتوبوس گفت: برای نابودی دشمنان اسلام و عزت مسلمین مسلمات صلوات...

این‌باراکثریت افراد اتوبوس صلوات بلندی فرستادند وصدای بلندشان تاعجل فرجهم ادامه یافت ....

اما فقط کسانی بودند که در دلشان با صدای بلند  افسوس میخوردند که ای کاش بلندتر صلوات میفرستادم


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 8:08 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 7 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 7

 

گفت: سلام. چند وقتی بود نبودید ها.

 

گفتم: علیک سلام گل پسر. قند عسل. بله. نبودم. اما الان که هستم.

 

گفت: تو این چند وقت خیلی فکر کردم. به این که چقدر این تهدید می تونه خطرناک باشه. چقدر این اطلاعات زیاد و گسترده و برای خودشون چقدر آینده نگر و مهم و مفید می تونه باشه. و صد البته برای ما خطرناک. ولی هنوز دو تا سوال دارم. اولا خریدار رو هنوز نگفتید. ثانیا از کجا می فهمن تو خونه الان کی داره از کامپیوتر استفاده میکنه؟

 

گفتم: اگر اجازه بدید اول در مورد کامپیوتر خونه و محل کار بگم. بعد میریم سراغ بحث شیرین خریدار.

 

گفت: اجازه ما هم دست شماست. بفرمایید.

 

 گفتم: ببین. نباید دید کوتاه مدت نسبت به جمع آوری و تحلیل اطلاعات داشته باشی. اصلا مهم نیست این فردی که الان نشسته پشت کامپیوتر خونه چه فردی هست. حتی اصلا مهم نیست به اینترنت وصل باشه یا نه. وب کم داره عکس میگیره و اسکن می کنه و تحلیل می کنه. حتی اسکن چشم. برای همین هست که وقتی تشریف می برید کربلا، آمریکایی ها هیچ کاری انجام نمیدن الا اسکن چشم. میکروفون صدای شما رو ذخیره می کنه. فرکانس اون رو. جملات گفته شده در اون حوالی رو. تبدیل به تکست می کنه و نگه میداره. همه چیز رو. اطلاعات شخصی روی هارد رو. این ها کار کی هست؟ ویندوز جان. محبوب همه مون. چه xp باشه چه 7 چه 8. بله. حتی ویندوز هم سارق اطلاعات هست. در واقع باید بگم مایکروسافت اولین و بزرگترین سارق هست. جدا تا حالا فکر نکرده بودی چرا ویندوز رو مفت و مجانی دست شما میده؟

 

گفت: اما ویندوز پولیه. ما کرک رو می دزدیم.

 

 گفتم: یه ابرشرکت عریض و طویل نمی تونه چک بکنه که سریال نامبر ورودی به ویندوز برای شروع نصب، تکراری هست یا نه؟

 

گفت: از کجا میتونه بفهمه آخه؟

 

 گفتم: بعد از نصب، وقتی به اینترنت متصل شدی، اطلاعات رو میفرسته. معلوم میشه تکراریه. جلوی استفاده شما رو می گیره. میگه تا پول ندی و اینترنتی خرید نکنی، دیگه نمیذارم از ویندوز استفاده کنی. میشه یا نه؟

 

 گفت: با این حساب فکر کنم بشه.

 

 گفتم: پس چرا این کار رو نمی کنه؟ چرا اجازه میده ویندوز 8، 2 روز بعد از ورود به بازارها کرک بشه؟ میدونی چه ضرر مالی می کنه؟

 

 گفت: خیلی.

 

 گفتم: اشتباه می کنی. اون ضرر رو کسی دیگه داره تامین می کنه. خریدار! اون هم با خرید اطلاعات.

 

 گفت: پس چطور تشخیص میده اطلاعات ذخیره شده مال کی هست؟

 

 گفتم: هنوز داری کوتاه مدت به قضیه نگاه می کنی. از روی صدا تشخیص میده اینجا 6 نفر زندگی می کنن. از روی ایمیل ها تشخیص میده این 6 نفر 17 تا ایمیل دارن. بعد قدم قدم اطلاعات مشخص میشه و صاحب اطلاعات تفکیک پیدا می کنه. این تفکیک 1 ماه، 6 ماه یا 1 سال زمان می بره. خب ببره. این جمع آوری اطلاعات از سال ها پیش شروع شده.

 

 گفت: حق با شماست. 29- با این حساب مایکروسافت جدیدترین ویندوز رو که میده، در واقع داره ابزارهای جاسوسی ش رو هم آپ دیت می کنه. موبایل های جدید. تبلت ها. و تمامی اینترنت.

 

 گفتم: دیگه باید برات کفش جقجقه ای بخرم. جدی جدی داری راه میفتی.

 

گفت: این برام قابل قبول بود. حالا لطفا بریم سراغ خریدار که دیگه طاقت ندارم.

 

 گفتم: اما بحث خریدار. اول باید برات یه مثال بزنم. من می خوام یه وبلاگ تو سپهربلاگ راه اندازی کنم. از من نام و نام خانوادگی و تلفن و ایمیل و ... می خواد. من تو وبلاگ خودم علیه کشورم حرف هایی می زنم. حالا چه امنیتی، چه لو دادن رازهای نظامی، چه هر خطری که کشورم رو تهدید کنه. پلیس فتا که مسئول این امور هست، به سپهر بلاگ مراجعه می کنه تا اطلاعات شخصی من رو از اون ها بگیره. سوال من اینه. آیا سپهربلاگ باید با اون ها همکاری بکنه؟

 

 گفت: خب. به نظر من البته که باید همکاری کنه. به هر حال نمیشه اجازه داد فردی تو یه کشور، به همون کشور خیانت بکنه یا حتی تهدیدی علیه اون کشور باشه.

 

گفتم: آفرین. حالا یه سوال سخت تر. اگر یک فردی تو خارج از ایران باشه و عضو سپهر شده باشه و تهدید به حساب بیاد و فتا به سراغ سپهر بیاد و همون سوال بالا. آیا سپهر باید با فتا همکاری کنه؟

 

 گفت: ها؟ یعنی بین حفاظت از حریم خصوصی و امنیت ملی کشور باید یکی انتخاب بشه. قطعا من امنیت کشورم رو انتخاب می کنم.

 

 گفتم: بابا دمت گرم. دقیقا همین طرز تفکر تو تمام کشور ها وجود داره. یه سوال سخت تر تر. اگر فردی از کشور آمریکا، انگلیس یا حتی رژیم اشغالگر قدس بخواد محض رضای خدا تو سپهربلاگ مطلب بنویسه، عجیب نیست؟

 

 گفت: چه مثال هایی می زنی شما. معلومه که عجیبه.

 

 گفتم: خب. اگر هنوز هیچ نشانه ای از تهدید از ایشون ندیده باشیم، آیا فتا باز هم حق داره اطلاعات ایشون رو طلب کنه؟

 

 گفت: بله. چون ایشون ممکنه تهدید به حساب بیاد. در واقع تهدیدکننده بالقوه است اما هنوز بالفعل نشده. یعنی قابلیتش رو داره اما هنوز عملی نکرده.

 

 گفتم: آفرین. آفرین. سوال بعد. آیا ممکنه یک فردی که از کشورهای عربی کوچولو موچولوی دور خلیج فارس میاد و تو سپهربلاگ ثبت نام می کنه، در واقع از طرف همون آمریکا، انگلیس یا رژیم اشغالگر قدس اومده باشه؟

 

 گفت: بله. ممکنه. ما که نمی دونیم آیا ارتباطی بین این افراد وجود داشته یا نه. پس بعید نیست.

 

 گفتم: پس هر فردی که الان تهدیدکننده نیست، در واقع امکان تهدید رو داره. پس پلیس فتا دنبال دردسر نمی گرده. میگه آمار همه رو بدید. خودمون خوب ها رو جدا می کنیم. بد ها رو هم همین طور. در ضمن شاید خوب ها روزی بد شدن. اون وقت خوبه که اطلاعاتشون رو از همون اول داشته باشیم.

 

 گفت: آینده نگری یعنی همین. البته یه مقدار بوی دید منفی پلیس هست ها.

 

 گفتم: وظیفه نیروهای امنیتی و حفاظتی و انتظامی این هست که همین قدر عبوس و جدی باشن. نمیشه که صبر کنن اول یه خطری مملکت رو تهدید بکنه، بعد دنبال راه چاره باشن.

 

 گفت: خب. این هم حرفیه.

 

 گفتم: تمام کشورها همین طرز تفکر رو دارن. آمریکا هم همین طور. فقط پلیس فتا باید از سپهربلاگ و کلوپ دات کام و پرشین بلاگ و ... سوال کنه. آمریکا از مایکروسافت و گوگل و اپل.

 

 گفت: و اینها کجا و آنها کجا.

 

گفتم: آیا حالا که داری واضح به قضیه نگاه می کنی، آمریکا از منظر خودش کار ناپسندی انجام میده که اطلاعات رو جمع آوری و تحلیل می کنه؟

 

گفت: نه.

 

گفتم: شما همین الان به تمامی کارهای جاسوسی که توسط آمریکا انجام میشه رای مثبت دادی. تاییدشون کردی. و البته در مورد تمام کشورهای دنیا انجام میشه. حالا به نظرتون آیا حریم خصوصی افراد در اینترنت کشک نیست؟

 

گفت: چی بگم والا. چی چی فکر می کردیم، داریم به کجاها میرسیم.

 

گفتم: آیا باز هم آدرس منزل خودت و فک و فامیل و دوست و آشنا رو به گوگل ارث میسپاری؟

 

گفت: غلط بکنم. اما هنوز اسم خریدار باقی مونده.

 

گفتم: آمریکا 16 نهاد اطلاعاتی داره که بهشون میگن اعضای جامعه اطلاعاتی آمریکا.

-         مدیریت اطلاعات ملی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعاتی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعاتی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعاتی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعاتی نیروی گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعاتی نیروی زیردریایی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا – سیا

-         آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا

-         اداره تحقیقات فدرال

-         دفتر شناسایی ملی ایالات متحده آمریکا

-         آژانس اطلاعاتی هوا-فضایی ملی ایالات متحده آمریکا

-         وزارت امنیت داخلی ایالات متحده آمریکا

-         وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا

-         وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا

-         وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا

تمام این جامعه کارهای موازی هم انجام میدن. یعنی هر عضوی از هر طریقی داره اطلاعات رو به دست میاره. به قول معروف داشتن اطلاعات به صورت یکسان بهتر از نداشتن اطلاعات هست.

 

گفت: منطقی به نظر میرسه.

 

گفتم: ریاست این گروه رو همون اولی بر عهده داره.

 

گفت: مدیریت اطلاعات ملی ایالات متحده آمریکا

 

گفتم: آفرین. تا قبل از حادثه 11 سپتامبر، تمامی اطلاعات به صورت گزارش های دوره ای به ریاست سازمان سیا میرسید. اما بعد از اون به شخص رئیس جمهور آمریکا داده میشه.

 

گفت: این همه گزارش رو میدونی چقدر فرصت می خواد با بخونی؟

 

گفتم: خریدار این همه اطلاعات ارسالی از مایکروسافت و گوگل و اپل و .... تازه یکی از این 16 تاست. آژانس امنیت ملی آمریکا. خودشون میگن شنود دایم ارتباطات از راه دور، در سراسر جهان (موبایل، فکس، ای.میل و ارتباطات انفورماتیک) و همچنین دریافت و تحلیل تصاویر ماهواره‌ای، در حوزة وظایف سازمان امنیت ملی آمریکا (NSA) است. حدود ۹۵ درصد ارتباطات از راه دور را در سراسر جهان و ره‌گیری اطلاعاتی تمامی ترافیک جهانی را تحت کنترل دارد. این حجم عظیم اطلاعات به وسیلة ابرکامپیوترهای مجهز به نرم‌افزارهای تجزیه و تحلیل، مورد بررسی دقیق قرار می‌گیرد.

 

گفت: خیلی زیاد میشه. اما شنود رو چطور انجام میدن؟

 

گفتم: اطلاعات مورد تحلیل سازمان امنیت ملی آمریکا، به طور دائم از طریق حدودپنجاه ایستگاه شنود در بیست کشور جهان در سطح پنج قاره دریافت می‌شود. این ایستگاه‌ها وظیفه دارند علامات فرستاده شده از سوی تمامی ماهواره‌های مخابراتی را شنود کنند؛ البته عمده این علامات از سوی ماهواره‌های اینتل ست ارسال می‌گردد. مهم‌ترین ایستگاه‌های شنود در کشورهای انگلستان، نیوزیلند، استرالیا و آلمان مستقر هستند.

 

 

این ایستگاه‌های ره‌گیری علامات ماهواره‌ای، اطلاعات را دریافت می‌کنند؛ خواه از طریق ره‌گیری مستقیم امواج فرستاده شده از سوی ماهواره، یا از طریق دریافت علاماتماهواره‌های ویژه جمع‌آوری اطلاعات در فضا. این ماهواره‌های ره‌گیری که به نام‌های «مرکوری»، «ترومپت»، یا «مانتور» شناخته می‌شوند، همچنین قادر به ره‌گیری امواج رادیوالکتریک از مبدأ زمین هم هستند. برای انجام دقیق مأموریت، برخی از این ماهواره‌ها - مثل ماهواره‌های مرکوری - به آنتن‌هایی مدوّر مجهز هستند که می‌توانند امواج خیلی سبک را منعکس کنند؛ امواجی که سطح‌شان می‌تواند تا سطح یک زمین فوتبال برابر باشد. این آنتن‌های عظیم می‌توانند امواج فرستاده شده از سوی ایستگاه‌های تقویتی تلفن‌های همراه را دریافت کنند. شایع است که ۹ ماهواره از این دست در اطراف زمین و در ارتفاع ۳۶ هزار کیلومتری از سطح زمین قرار دارند. ۲ ماهواره از این نوع، بر فراز قارة اروپا قرار دارند و اطلاعات دریافتی را به ایستگاه بزرگ منویت هیل در انگلستان ارسال می‌کنند.

هر بار که شما مکالمه‌ای تلفنی با خارج برقرار می‌کنید و انعکاس صدای خودتان را در گوشی می‌شنوید (علامت مشخصه استفاده از ماهواره در ارتباط با راه دور)، مطمئن باشید که این ایستگاه‌های زمینیِ آژانس امنیت ملی آمریکا هستند که مشغول دریافت مکالمة شما هستند. سازمان امنیت ملی آمریکا روزانه میلیون‌ها ارتباط از راه دور را ره‌گیری می‌کند. تمام ارتباطی که به این ترتیب در چهارگوشة جهان شنود می‌شوند، به ساختمان مرکزی ایشان فرستاده شده، در آنجا غربال می‌شود؛ تنها بخش کوچکی از اطلاعات ارسالی مورد استفاده بعدی قرار می‌گیرد. اما عملیات غربال چگونه انجام می‌گیرد؟ کامپیوترهایی مجهز به نرم‌افزارهای مخصوص، وظیفة تجزیه و تحلیل و غربال اولیه اطلاعات را بر عهده دارند. این کامپیوترها شماره تلفن‌های خاصی را در حافظة خودشان ذخیره کرده‌اند که براساس آنها غربال اولیه را انجام می‌دهند و تنها آن دسته از مکالماتی را که به وسیلة این شماره‌ها صورت پذیرفته، نگه می‌دارند. این شماره‌ها عبارتند از: شماره تلفن وزارت‌خانه‌ها، سفارت‌خانه‌ها، روابط‌عمومی سازمان‌های بین‌المللی، سازمان‌های غیر دولتی، شرکت‌های بزرگ فعال در عرصه‌های حساس و مشکوک به رقابت با منافع ملی آمریکا در حوزه‌های مختلف؛ اما گزینش ارتباطات هم‌چنین از طریق شناسایی صدای افراد هم صورت می‌گیرد. همین جا روشن کنیم که میکروچیپ‌های کامپیوترهای کرای (Cray) که شناسایی صداهای آشنا را انجام می‌دهند، در فورت مید (ساختمان مرکزی سازمان) و در یک کارخانة ویژه ساخته می‌شوند. کامپیوترهای Cray متعلق به آژانس امنیت ملی آمریکا هماهنگ با بانک داده‌هایشان، قادرند صداهای شخصیت‌های تحت مراقبت مثل شخصیت‌های سیاسی و دیپلماتیک، نظامی، رؤسای شرکت‌ها و حتی اعضای شناخته شده جنبش‌های تروریستی یا شورشیان و سران کارتل‌های مواد مخدر را شناسایی کنند.

 

شمار ارتباطات گزینش شده، حفظ شده و تفسیر شده (ارتباطی که تحلیل یا گزارشی را در پی دارد) تقریباً به پانزده مورد در روز بالغ می‌شود.

بی‌شک ارتباطات افراد بر روی شبکه اینترنت نیز تحت کنترل شدید قرار دارد؛ کاملاً محتمل است آژانس امنیت ملی ایالات متحده با توجه به محتوای روی شبکه، هر لحظه آنها را کنترل کند؛ قانون میهن‌پرستی آمریکایی به گونه‌ای است که همه شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی - که اکثرشان آمریکایی هستند - به آژانس امنیت ملی کشورشان اجازه می‌دهند، داده‌های مشتریان‌شان را کنترل کند و همین‌طور ارتباطات اینترنتی‌شان را؛ به علاوه اینکه برخی سایت‌های اینترنتی (اغلب آمریکایی)، گاهی بدون اطلاع صاحبان آنها برای کنترل محتوای کامپیوترهای برخی کاربران اینترنتی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدتی است که به طور مداوم این نجوا به گوش می‌رسد که شرکت بزرگ کامپیوتری «مایکروسافت» پیوند نزدیکی با آژانس امنیت ملی آمریکا دارد؛ البته این همکاری‌ها در چارچوب عملیات شنود و ره‌گیری انجام می‌شود. باید بگوییم تنها، آژانس امنیت ملی آمریکا اینترنت را تحت کنترل ندارد؛ بلکه تقریباً تمام سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا سرویس‌های ره‌گیری و کنترل خاصّ خودشان را (در مورد اینترنت) دارا هستند؛ این موضوع از CIA تا حتی سرویس اطلاعاتی نیروی دریایی آمریکا را شامل می‌شود.

 

گفت: مگه این سازمان چقدر کارمند داره؟

 گفتم: خودشون میگن محرمانه است. اما گفته شده در حدود 100هزار نفر کارشناس خبره باید داشته باشه. البته این سازمان هم تا چند وقت پیش محدودیت هایی تو دسترسی به بعضی اطلاعات داشت. اما بعد از حادثه 11 سپتامبر سال 2001 و قضیه هواپیماها و برج های دوقلو، جناب جرج بوش پسر، یه قانون رو به تصویب مجالس آمریکا رسوند به نام قانون میهن پرستی (USA Patriot Act). راحت بخوایم این قانون رو ببینیم یعنی دولت آمریکا اجازه داره هر غلطی بکنه. هر نوع دسترسی هر فرد دولتی به هر اطلاعات شخصی مردم باز هست. هم خود مردم آمریکا از این قانون در امان نیستن، هم باقی مردم دنیا.

 

 گفت: عجب چیزهای جدیدی دارم میشنوم. راستی. قضیه برج های دوقلو کار کی بوده؟ القاعده؟ بن لادن. آمریکا. اسرائیل. خیلی اسم ها اومد و رفت. من نه سن و سالم به اون زمون درست می رسید نه همین الانش درست می دونم کار کی بوده. نظر شما چیه؟

 

 گفتم: کوتاه بیا بابا. یه گوگل رو شروع کردیم و داریم به خریدار اطلاعات، سازمان امنیت ملی تموم می کنیم، یه ماه طول کشیده و 8 قسمت شده و هر کسی از در وبلاگ تو میاد، میگه خیلی طولانی هست و با کلی بد و بیراه اینجا رو ترک می کنه. شما با یه سوال داری سریال رو تا 90 قسمت می کشونی.

 

 گفت: بابا ببخشید. ببخشید. باشه یه وقت دیگه. اما یه خواهش. من برای این همه اطلاعاتی که شما داری به من میدی، یه کوچولو شک دارم. البته معذرت می خوام ها. اما اگر بشه سندی، مدرکی، آخه یه چیزی. نمیشه که به همین راحتی ...

 

 گفتم: به همین راحتی حرف های من رو باور کنی؟ مشکلی نیست. اولا همون اول هم گفتم بیا فرض کن این ها همه فرض هست. ثانیا سند هم رو می کنم پسر خوب. اما چون سندهای زیادی وجود داره من جملات مهم و لینکشون رو میدم. شما حوصله داری برو و مطالعه شون کن:

-         برخی مقامات اطلاعاتی گفته اند سازمان اطلاعات ملی آمریکا (ان اس ای) شاخهٔ وزارت دفاع آن کشور که متخصص در استراق سمع الکترونیکی است، در دستگیری افراد به دولت آمریکا یا کشورهای دیگر کمک کرده اند.

-         دادگاه فدرال آمریکا از آژانس امنیت ملی آمریکا خواست تا هرچه سریعتر فعالیت‌های جاسوسی خود را در داخل این کشور متوقف کند.

-         سازمان امنیت ملی آمریکا به گوگل جهت دفاع از خود در مقابل حملات هکرها کمک می کند.

-         احتمال وجود دخالت سازمان امنیت ملی آمریکا در حملات ویروسی اخیر به کشورهایی نظیر ایران و سوء استفاده آن سازمان از ابرشرکت مایکروسافت.

-         گوگل اطلاعات و تحلیل های خود را در مورد رفتارهای اجتماعی مردم در اختیار سزمان امنیت ملی آمریکا قرار می دهد.

-         تحلیل گران سازمان امنیت ملی آمریکا گوش خود را به درب اتاق خواب شهروندان آمریکایی چسبانده اند.

-         سازمان امنیت ملی آمریکا نه تنها می داند مردم چه کار کرده و انجام میدهند بلکه روی برنامه ای کار می کند که بفهمد مردم به چه و چگونه فکر می کنند.

-         استفاده بسیار زیاد سازمان امنیت ملی آمریکا از شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک و توییتر.

-         سازمان امنیت ملی آمریکا پروژه ای به نام IARPA (یارپا) راه اندازی کرده است که می تواند ظرف 3 سال تمام اطلاعات تمام کامپیوترهای تمام کشورهای آمریکای جنوبی (21 کشور) را کپی کند. اولا این خبر که گفتنش به صلاح آن سازمان نبوده. ثانیا اگر توانایی این کار را داشته باشند چرا باید به آن 21 کشور بسنده کنند.

 

گفت: با این همه اطلاعات نباید شک می کردم. ببخشید. فقط یه سوال. این همه اطلاعات نیاز به چه کامپیوترهایی برای تحلیل و پردازش دارن؟

 

گفتم: این عکس ها یکی از دیتاسنترهای گوگل که به عنوان یکی از مهره های ستون فقرات اینترنت شناخته شده رو نشون میده.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گفت: چه خوفه!

 

 گفتم: چون پسر خوبی هستی این دو تا فایل رو هم گوش کن تا دیگه کاملا مغزت آب پز بشه. قسمت بعد هم یه مطلبی از یه وبلاگ خوب کپی می کنم تا دیگه از این گوگل پرستی ها نکنی. حالا بی زحمت نکات رو یک بار دیگه بگو.

فایل اول  (به شدت توصیه می کنم این ها رو گوش کنید)

فایل دوم  (به شدت توصیه می کنم این ها رو گوش کنید)

 

 گفت: 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

  2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

  3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

  4- گوگل قابلیت voice2text داره.

  5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

  6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

  7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

  8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

  9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

  10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

 11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

 12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

  13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

  14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

  15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

  16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

  17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

  18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

  19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

  20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

  21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.

  22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.

  23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.

  24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.

  25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.

 26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.

 27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.

28- شبکه سازی یعنی کنار هم چیدن جزئی ترین اطلاعات یا تحلیل های گردآوری شده و تکمیل فیلدهای بانک اطلاعات. این امر تمام افراد را شامل می شود اما قسمت مهم آن شامل افرادی است که به هیچ وجه امکان دسترسی به آنها به دلیل حفاظت اطلاعات و امنیت بالا میسر نبوده است.

29- با این حساب مایکروسافت جدیدترین ویندوز رو که میده، در واقع داره ابزارهای جاسوسی ش رو هم آپ دیت می کنه. موبایل های جدید. تبلت ها. و تمامی اینترنت.


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 8:07 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 6 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 6

 

 

گفت: تازه داره چشم و گوشم باز میشه. درسته که شما همه اش میگی، این ها همه احتمال هست. اما اولا که واقعا بوی واقعیت میده. ثانیا احتمالش هم ترس داره. ثالثا مثلا یه نهادی، ارگانی، سازمانی، کسی از تو دولت باید این ها رو به مردم آموزش بدن.

 

گفتم: مثلا وقتی کسی فریاد بزنه والا، بلا، فیس بوک بَده، کسی گوشش بدهکاره؟

 

گفت: کسی تا حالا این طوری برای من توضیح نداده بود. تا حالا هر چی بوده، می گفتن: از نظر مباحث اخلاقی، عکس شخصی خودتون رو تو اینترنت نگذارید.

 

گفتم: قبول دارم کوتاهی شده. خیلی هم شده. از دست من هم کاری بر نمیاد جز اینکه بخوام به شما توضیح بدم. صدای من همین قدر بلند هست. اگر کسی به من بلندگو بده، با اون بلندگو میتونم به 10 نفر دیگه اطلاع بدم. اگر رادیو داشته باشم. اگر تلویزیون داشته باشم. بیخیال. خدا همین رو هم از من قبول کنه، دیگه خیالی نیست.

 

گفت: ایول. ایول. فقط هنوز دو تا سوال دارم. اولا هنوز دقیق متوجه شبکه سازی که گفته بودید نشدم. ثانیا خریدار رو هنوز نگفتید.

 

گفتم: خوبه. اول شبکه سازی رو توضیح میدم. بعد خریدار رو.

 

گفت: سراپا گوشم.

 

گفتم: شبکه سازی مقدماتی اطلاعاتی هست که شما خواسته یا ناخواسته در مورد دیگران لو میدی. محل زندگی پدرت و برادرت رو تو گوگل مپ گذاشتی. از طریق کروم، پسرخاله ات رو تو سایت سازمان سنجش ثبت نام کردی و نام نام خانوادگی نام پدر شماره شناسنامه موبایل آدرس و ... رو نوشتی. دست آخر هم رفتی تا نتیجه کنکور رو ببینی. اطلاعات شخصی در مورد آشنا و فامیل رو تو Google Calendar وارد کردی. برای پسر همسایه در مورد نصف النهار و نصف النهار مبدا و محل عبور دقیق اون از شهر لندن تحقیق کردی و براش ایمیل کردی. این ها همه اش اطلاعاتی هست که تو در مورد دیگران خواسته یا ناخواسته، دانسته یا ندانسته، تو اینترنت گذاشتی.

 

گفت: این ها همه اش شبکه سازی مقدماتی بود؟ خدا به داد تکمیلی برسه.

 

گفتم: اون خیلی پیچیده تر میشه. شما دو سری لیست Contact داری. لیست شماره تلفن ها تو موبایلت. لیست ایمیل ها تو جیمیل. درسته؟

 

گفت: باید به اینها لیست کامل و بلندبالای یاهو مسنجر و گوگل + و فیس بوک و ... رو هم اضافه کنین.

 

گفتم: من بزرگ ترین و خطرناک ترینشون رو مثال میزنم. باقی رو هم خودت می تونی بسنجی.

 

گفت: خطرناک ترینشون کدومه؟

 

گفتم: موبایل شما. برام دقیق بگو شماره چه کسایی رو با چه عنوانی تو موبایل ذخیره داری؟

 

گفت: خونه. بابا. مامان. محل کار بابا. داداش ناصر. زن داداش. خونه داداش. همکار داداش (تو وزارت نفت). عمو کاظم (همونی که گفتم ارتشی هست). عمه. خاله هام. پسر خاله ها. دوست هام. خونه هاشون. ....

 

گفتم: کافیه. کافیه. تا همین جا رو بگیریم کفایت می کنه. از اطلاعاتی که به گوگل دادی ممنون. شما همین الان شماره موبایل پدرت، برادرت، عموت، همکار برادرت و خونه هاشون رو دادی رفت. شغل هاشون رو هم که میدونن.

 

گفت: متاسفم.

 

گفتم: هنوز گریه کردنیاش مونده. حدس بزن تو موبایل داداشت چه شماره هایی هست.

 

گفت: ها؟ چی؟ من؟ من چه میدونم.

 

گفتم: یه دقیقه آروم باش ببینم. میگم حدس بزن.

 

گفت: مممممممممممم. زن داداش. خونه شون. محل کارش. همکارهاش. رئیس هاش. رفیق هاش. همین هایی که همه دارن دیگه.

 

گفتم: آفرین. احتمالا همکار برادرت هم همین ها رو داره. درسته؟

 

گفت: چه سوالایی می پرسین. احتمالا باید همین ها رو داشته باشه دیگه. همه همین ها رو دارن.

 

گفتم: آفرین. حالا یه سوال که نیاز به یک دقیقه تفکر داره. مشترکات لیست های شماره موبایل های برادرت و همکارش چیان؟

 

گفت: مممممممم. محل کارشون. همکاراشون. رئیس هاشون.

 

گفتم: دقیقا. با توجه به اینکه گفته بودی تو یکی از شرکت های اقماری وزارت نفت کار می کنن، پس شماره تلفن های محل کار، همکاران، و رئیس هاشون لو رفت. بعد گوگل نام و شماره موبایل رئیس رو مهم میکنه. تو تمام بانک اطلاعات خودشون دنبال طرف می گردن. می بینن پسر ایشون هم مثل شما عاشق گوگل بوده و اطلاعات خودش و پدرش و ... رو گذاشته. از نکته 1 استفاده می کنن و از طریق IP نقطه دقیق ایشون رو میگیرن. اون آقا پسر ایمیل باباش رو هم تو جیمیل داره و ... شبکه سازی یعنی دسترسی به خرده اطلاعات پنهان از طریق چینش دقیق اطلاعات پنهان ولی موجود و رسیدن به جامع ترین بانک اطلاعاتی.

 

گفت: عجب!

 

گفتم: گوگل سعی می کنه تمام مردم جهان رو اکانت بده و بعد با کمک شبکه سازی سعی می کنه فیلدهای خالی بانک اطلاعاتیش رو پر کنه. شاید اون رئیس تمام مباحث امنیتی رو رعایت کنه. اما هیچ وقت نمی تونه به شما بگه لطفا اطلاعات برادر و همکارش رو نده که گوگل با کنار هم چیدن شماره موبایل هاشون، شماره من رو در بیاره. حتی شاید با خبر هم نشه که الان گوگل خیلی چیزها ازش می دونه.

 

گفت: وای خدای من.

 

گفتم: 28- شبکه سازی یعنی کنار هم چیدن جزئی ترین اطلاعات یا تحلیل های گردآوری شده و تکمیل فیلدهای بانک اطلاعات. این امر تمام افراد را شامل می شود اما قسمت مهم آن شامل افرادی است که به هیچ وجه امکان دسترسی به آنها به دلیل حفاظت اطلاعات و امنیت بالا میسر نبوده است.

 

گفت: عجب! شما دیدی من قفل کردم خودتون نکته رو گفتید. اما من هیچ وقت منظورم این ها نبوده. هیچ وقت نمی دونستم با حماقتم این همه چیز رو خراب می کنم.

 

گفتم: اولا زیر پرچم هیاتی سینه نزن که نمی دونی پول غذاش از کجا اومده و علمدارش کیه. ثانیا هیچ وقت عاشق سینه چاک نباش. ما عاشق چشم و گوش بسته پیغمبر هم نباید باشیم.

 

گفت: چی؟ چی؟ یعنی چی؟

 

گفتم: یه داستانی هست با این مضمون. یه روز پیغمبر از یه پیرزن پرسیدن من رو دوست داری؟ پیرزن اشک تو چشم هاش حلقه زد و گفت به خدا قسم حاضرم جونم رو فدای شما کنم. بعد پیغمبر پرسیدن من رو بیشتر دوست داری یا خدا رو. پیرزن اخم کرد و گفت: من شما رو هم که دوست دارم محض رضای خداست. اگر از راه حق جدا بشید دیگه شما رو دوست ندارم. پیغمبر لبخند زدن و گفتن: این پیرزن به ایمان کامل رسیده.

 

گفت: چه جالب. پس عاشق چشم و گوش بسته بودن غلطه.

 

گفتم: آفرین. حالا فرض کن یه نفر عاشق گوگل، اپل، سامسونگ، مایکروسافت، سیسکو، میکروتیک یا هر برند و رشته دیگه ای میشه بدون اینکه واقعا فکر کرده باشه این آب از کدوم قله سرچشمه گرفته. واقعا این که شما چشمت رو ببندی و تو هر بحثی از بنز یا بی ام دبلیو یا حتی تویوتا و میتسوبیشی طرفداری کنی درسته؟ این که از خواب و خوراک بزنه و وقت و انرژی و عمر خودش رو به پای پرسپولیس و استقلال و سپاهان پیاده کنه درسته؟ این که کل کل هر روزشون در مورد بارسا و رئال باشه، چلسی رو بپرسته یا منچستر، اینکه رونی رو تو خواب ببینه یا مسی رو، با کدوم عقل و تفکر به این ها میشه رسید؟

 

گفت: رسما دارید تمام گذشته من رو به حساب و کتاب می گیرید ها.

 

گفتم: به اونها هم میرسیم. فعلا نکات رو یک بار دیگه بگو تا بعد برسیم به خریدار اطلاعات.

 

گفت: چشم. 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

  2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

  3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

  4- گوگل قابلیت voice2text داره.

  5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

  6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

  7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

  8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

  9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

  10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

 11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

 12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

  13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

  14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

  15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

  16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

  17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

  18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

  19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

  20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

  21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.

  22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.

  23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.

  24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.

  25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.

 26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.

 27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.

28- شبکه سازی یعنی کنار هم چیدن جزئی ترین اطلاعات یا تحلیل های گردآوری شده و تکمیل فیلدهای بانک اطلاعات. این امر تمام افراد را شامل می شود اما قسمت مهم آن شامل افرادی است که به هیچ وجه امکان دسترسی به آنها به دلیل حفاظت اطلاعات و امنیت بالا میسر نبوده است.

 


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 8:06 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 5 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 5

 

 

 گفت: گیج شده ام. واقعا گیج شده ام. یعنی مغزم داره تعطیل میشه. نه. تعطیل شده. تعطیل نشده ها. اما اطلاعات زیادی یک دفعه وارد شده، نمی تونم مرتبشون کنم. هم کامپیوترم جاسوسه. هم موبایلم. هم اینترنت. اصلا قاطی قاطی هستم. یعنی راستش یک کمی هم ترسیده ام. نمی دونم چه اطلاعاتی از من دارند. از بابام. از داداش هام. قبلا گفتم که پدر من یه شغل معمولی در آموزش پرورش داره، عموم ارتشی هست، حدس می زنم رده بالا باشه، داداشم هم تو یکی از شرکت های تحقیقاتی وزارت نفت هست. دقیقا چه اطلاعاتی از اون ها دارن؟

 

 گفتم: اولا تمام این صحبت ها رو گوگل تکذیب می کنه که نباید تعجب کرد. ثانیا شاید باور این همه اطلاعات، برای خیلی ها سخت باشه. ثالثا در ادامه خواهم گفت خریدار تمام این اطلاعات کی هست و به چه درد اون می خوره. پس فعلا در همین حد داشته باشیم که احتمالا، شاید، ممکنه، گوگل این اطلاعات رو از ما بدزده. اما اگر واقعا دزد باشه این اطلاعات رو از شما داره.

 

 گفت: حالا به فرض جمع آوری، دسته بندی و تحلیل اطلاعات شخصی ما، از من و آشناهام چه چیزهایی داره؟

  

گفتم: همون طور که قبلا گفتم هر بانک اطلاعاتی یه شمارنده داره که شماره منحصر به فردی رو تولید می کنه. تو ایران مثلا شما کد ملی داری. ممکنه افراد دیگه ای با شما شباهت های زیادی داشته باشن. اسم. فامیل. تاریخ تولد. حتی شماره شناسنامه. اما کد ملی شما منحصر به فرد هست. پس بانک اطلاعاتی شمارنده می خواد. اون شمارنده تو بانک اطلاعات گوگل توسط  Google Account تولید میشه. بعد وقتی هر محصولی از گوگل به سرور اصلی مرتبط میشه، شماره اکانت برای اون محصول ارسال میشه.

  

گفت: گیج شدم.

  

گفتم: اجازه بده مثال بزنم. البته باید اول تاکید کنم این فرض من هست. تنها من. شاید واقعیت نداشته باشه. اما قطعا به واقعیت شباهت داره. یعنی واقعیت یه همچین چیزی هست.

 

 گفت: باشه. ادامه بدین لطفا.

 

 گفتم: مثال رو روی این فرض ها سوار می کنیم. من مدیر عامل بدذات و خبیث گوگل هستم و شما قصد داری یه دستگاه گوگل نوت 2 بخری.

 

 پرید وسط حرفم و گفت: به به. ممنون. 700-710 دلاری باید باشه. شنیدم خیلی قوی هست. اگر اینطوری بشه که دیگه معرکه میشه.

 

 گفتم: اولا این یه مثال هست. ثانیا می بینم که هنوز وقتی اسم سخت افزار میاد، آب دهنت راه میفته، اما فراموش می کنی در واقع هر کدوم از این دستگاه ها بلای جون ما شدن.

  

گفت: فراموش کردم. ببخشید. مثالتون رو لطفا ادامه بدید.

 

 گفتم: اجازه هست ادامه بدم؟

 

 گفت: ببخشید. بفرمایید.

 

 گفتم: هر تولیدکننده ای مثل سامسونگ و سونی و نوکیا و اچ تی سی و ... که میان برای امضای قرارداد خرید سیستم عامل موبایل، آندروید، تو قرارداد قید می کنم که باید مشخص باشه چه دستگاه هایی برای چه کشورهایی ارسال میشه.

 

 گفت: یعنی چی؟

  

گفتم: مثلا شرکت سامسونگ داره این همه مدل تولید می کنه. مثلا گوشی گالاکسی مینی S5570 رو که تولید می کنه، تولیدات خودش رو پارت بندی می کنه. یعنی میگه این هزار تا رو اسمشون رو میذاریم سری 1. بعدی سری 2. سری 3. سری 4. و ... . وقتی یه نفر ازش یه دونه یا هزار تا گوشی مینی می خواد بخره، ازش یه سوال می کنن. کجا می خوای ببری؟ اصلیتت کجاییه؟ محل سکونتت کجاست؟ خریدار میگه خونمون ایرانه. یا میگه این هزار تا رو برام با کشتی بفرستید ایران. سامسونگ باید از سری 3 که مختص ایرانی هاست، براش ارسال کنه.

  

گفت: اون وقت به چه دردی می خوره این کار؟

 

 گفتم: اگر روزی روزگاری جنگ شد، یا خواستن پدر صاحب بچه ایرانی ها رو در بیارن، گوگل به عنوان طرف قرارداد میدونه تو ایران از هر مدل گوشی ایرانی، چه شماره هایی باید تو ایران باشن. اون وقت، به محصولاتش دستور میده، دستگاه رو تا ابد خاموش کنن. شما می بینی تمام گوشی های موبایل، به دلیل مشکل سخت افزاری یا نرم افزاری خاموش شدن، هنگ کردن یا هر چی. این یعنی یه مصیبت رو مصیبت های جنگ تحمیلی علیه ایران.

 

 گفت: این واقعیت داره؟

 

 گفتم: من که گفتم. اولا من مدیر بدذات گوگل هستم. پس این ها زاده خیالات من هست.

  

گفت: پس الکی داری تخیل می زنید؟

 

 گفتم: این رو هم گفتم که واقعیت یا این هست یا یه همچین چیزی. اصلا این تخیلات رو بعید و دور از ذهن تصور نکن.

 

 گفت: چشم. پس واقعیت شاید این شکلی نباشه، ولی احتمالا شبیه این هست.

 

 گفتم: این رو هم در نظر بگیر. من یک نفر هستم با تخصص محدود. قطعا متخصصان بزرگتر می تونن دقیق تر، بزرگتر و مخرب تر تخیل کنن و اون ایده ها رو علیه ایران یا هر جای دیگه به کار ببرن.

  

گفت: این که خیلی خطرناک میشه.

 

 گفتم: دقیقا. بذار یه سوال ازت بپرسم. میدونی اینترنت کجا و چطور متولد شده؟

  

گفت: یه چیزهایی یادم هست که قبلا تو دانشگاه های آمریکا یا تو ارتش آمریکا بوده. بعد عمومی شده.

 

 گفتم: آفرین. ارتش آمریکا این رو داشته. بعد که بهترش رو بهش میدن، این رو عمومی میکنه و ازش سوء استفاده می کنه.

 

 گفت: خب. حالا چه ربطی به موضوع ما داشت؟

 

 گفتم: دقیقا همین جمله در مورد گوشی موبایل هم ممکنه صحبت داشته باشه. اینترنت وقتی عمومی میشه که اولا یه مدل بهترش رو به ارتش میدن. ثانیا آمریکا ازش سوء استفاده میکنه. گوشی موبایل هم همینه. به هیچ وجهی عاشق چشم و ابروی تو نیستن که آخرین تکنولوژی روز دنیا رو دست تو میدن. حالا بعد توضیح بیشتری میدم. فعلا داشته باش که گوگل میدونه چه سری تولید چه مدل چه گوشی ی الان تو ایران هست.

  

گفت: خب. پس اجازه بده. 26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.

 

 گفتم: باریکلا به این جملات ناب. کم کم داری راه میفتی. باید برات یه جفت کفش جغجغه ای بخرم.

  

گفت: ما اینیم دیگه.

 

 گفتم: خب. شما به محض خرید گوگل نوت 2، یه سری تنظیمات رو روش انجام میدی. دسترسی اون رو به اینترنت باز می کنی و ایمیل خودت رو ذخیره می کنی. این اولین قدم هست. دستگاه خودش رو به سرور متصل می کنه. شماره خودش، شماره سری تولید خودش و ایمیل شما رو میده. اولا سریال دستگاه رو پیدا می کنن. از حالت هنوز فروخته نشده و استفاده نشده خارج می کنه. نام کشور استفاده کننده، ایران رو اکتیو میکنه. در ضمن شماره اکانت شما رو در افراد استفاده کننده وارد می کنه. ثانیا در اکانت شما شماره سریال دستگاه رو اضافه می کنه. در نهایت شماره اکانت شما رو برای دستگاه ارسال می کنه. با این کار، از این به بعد دیگه محصولات گوگل نیازی ندارن خیلی از مراحل رو برای ارسال اطلاعات فرد استفاده کننده طی کنن. گوگل مپ ارسال می کنه، فلان شماره اکانت فلان نقطه از روی زمین رو چک کرد. اون شماره اکانت فلان نقطه رو به عنوان خونه داداش ذخیره کرد.

 

 گفت: چه سیستمی دارن. چه خوف و خفنه؟

 

گفتم: سرورشون تمام اطلاعات دریافتی رو ذخیره می کنه. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. و این جمله پشت سر هم تکرار میشه. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.

  

گفت: پس سرور قدرتمندی باید داشته باشن. 27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.

 

 گفتم: البته که دارن. تمام این اطلاعات دسته بندی شده، تحلیل شده و به صورت دوره ای، مثلا دوره های 2-3 ماهه، آپدیت و گزارش گیری میشن. «تو این سه ماه علایق فلان اکانت به این شکل تغییر کرده یا عوض شده».

 

 گفت: اون گزارش ها برای کی ارسال میشه؟ خریدار تمام این اطلاعات کی هست؟

 

 گفتم: به اون هم میرسیم. فقط باید بدونی گوگل تنها ابرشرکتی نیست که داره اطلاعات رو جمع آوری، دسته بندی، تحلیل و به فروش می رسونه. مایکروسافت از قدیمی ترین فروشنده ها هست. اپل هم همین طور. و همین طور بقیه شرکت های سخت افزاری و نرم افزاری.

 

 گفت: با این حساب خریدار از ریز و درشت اطلاعات شخصی و کاری و شرکتی ما خبر داره که.

 

 گفتم: البته که داره. وقتی خطر رو ندونیم، نشناسیم، بلد نباشیم یا بی اهمیت جلوه بدیم، این میشه که تو محرمانه ترین جلسات ما، گوشی های موبایلمون روشن تو جیب هامون هستن و دارن جملات رو ترجمه، تبدیل به TEXT و ذخیره می کنن.

 

 گفت: تو فکر رفتم اساسی.

 

 گفتم: یعنی تا حالا نشده بود از خودت بپرسی، آخه گوگل چرا این همه به ما فکر میکنه و رایگان همه خدماتش رو در اختیار بشریت قرار میده؟ چرا یاهو اولین سرویس ایمیل رایگان و مسنجر رایگان رو در اختیار تمام دنیا قرار میده؟ چرا مایکروسافت با قدرت جلوی استفاده از ویندوز کرک شده و خریداری نشده رو نمی گیره؟

 

 گفت: داغونم کردی. داغونم کردی.

 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

  2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

  3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

  4- گوگل قابلیت voice2text داره.

  5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

  6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

  7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

  8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

  9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

  10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

 11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

 12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

  13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

  14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

  15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

  16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

  17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

  18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

  19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

  20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

  21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.

  22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.

  23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.

  24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.

  25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.

 26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.

 27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.

 


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 8:01 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 6 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 6

 

 

گفت: تازه داره چشم و گوشم باز میشه. درسته که شما همه اش میگی، این ها همه احتمال هست. اما اولا که واقعا بوی واقعیت میده. ثانیا احتمالش هم ترس داره. ثالثا مثلا یه نهادی، ارگانی، سازمانی، کسی از تو دولت باید این ها رو به مردم آموزش بدن.

 

گفتم: مثلا وقتی کسی فریاد بزنه والا، بلا، فیس بوک بَده، کسی گوشش بدهکاره؟

 

گفت: کسی تا حالا این طوری برای من توضیح نداده بود. تا حالا هر چی بوده، می گفتن: از نظر مباحث اخلاقی، عکس شخصی خودتون رو تو اینترنت نگذارید.

 

گفتم: قبول دارم کوتاهی شده. خیلی هم شده. از دست من هم کاری بر نمیاد جز اینکه بخوام به شما توضیح بدم. صدای من همین قدر بلند هست. اگر کسی به من بلندگو بده، با اون بلندگو میتونم به 10 نفر دیگه اطلاع بدم. اگر رادیو داشته باشم. اگر تلویزیون داشته باشم. بیخیال. خدا همین رو هم از من قبول کنه، دیگه خیالی نیست.

 

گفت: ایول. ایول. فقط هنوز دو تا سوال دارم. اولا هنوز دقیق متوجه شبکه سازی که گفته بودید نشدم. ثانیا خریدار رو هنوز نگفتید.

 

گفتم: خوبه. اول شبکه سازی رو توضیح میدم. بعد خریدار رو.

 

گفت: سراپا گوشم.

 

گفتم: شبکه سازی مقدماتی اطلاعاتی هست که شما خواسته یا ناخواسته در مورد دیگران لو میدی. محل زندگی پدرت و برادرت رو تو گوگل مپ گذاشتی. از طریق کروم، پسرخاله ات رو تو سایت سازمان سنجش ثبت نام کردی و نام نام خانوادگی نام پدر شماره شناسنامه موبایل آدرس و ... رو نوشتی. دست آخر هم رفتی تا نتیجه کنکور رو ببینی. اطلاعات شخصی در مورد آشنا و فامیل رو تو Google Calendar وارد کردی. برای پسر همسایه در مورد نصف النهار و نصف النهار مبدا و محل عبور دقیق اون از شهر لندن تحقیق کردی و براش ایمیل کردی. این ها همه اش اطلاعاتی هست که تو در مورد دیگران خواسته یا ناخواسته، دانسته یا ندانسته، تو اینترنت گذاشتی.

 

گفت: این ها همه اش شبکه سازی مقدماتی بود؟ خدا به داد تکمیلی برسه.

 

گفتم: اون خیلی پیچیده تر میشه. شما دو سری لیست Contact داری. لیست شماره تلفن ها تو موبایلت. لیست ایمیل ها تو جیمیل. درسته؟

 

گفت: باید به اینها لیست کامل و بلندبالای یاهو مسنجر و گوگل + و فیس بوک و ... رو هم اضافه کنین.

 

گفتم: من بزرگ ترین و خطرناک ترینشون رو مثال میزنم. باقی رو هم خودت می تونی بسنجی.

 

گفت: خطرناک ترینشون کدومه؟

 

گفتم: موبایل شما. برام دقیق بگو شماره چه کسایی رو با چه عنوانی تو موبایل ذخیره داری؟

 

گفت: خونه. بابا. مامان. محل کار بابا. داداش ناصر. زن داداش. خونه داداش. همکار داداش (تو وزارت نفت). عمو کاظم (همونی که گفتم ارتشی هست). عمه. خاله هام. پسر خاله ها. دوست هام. خونه هاشون. ....

 

گفتم: کافیه. کافیه. تا همین جا رو بگیریم کفایت می کنه. از اطلاعاتی که به گوگل دادی ممنون. شما همین الان شماره موبایل پدرت، برادرت، عموت، همکار برادرت و خونه هاشون رو دادی رفت. شغل هاشون رو هم که میدونن.

 

گفت: متاسفم.

 

گفتم: هنوز گریه کردنیاش مونده. حدس بزن تو موبایل داداشت چه شماره هایی هست.

 

گفت: ها؟ چی؟ من؟ من چه میدونم.

 

گفتم: یه دقیقه آروم باش ببینم. میگم حدس بزن.

 

گفت: مممممممممممم. زن داداش. خونه شون. محل کارش. همکارهاش. رئیس هاش. رفیق هاش. همین هایی که همه دارن دیگه.

 

گفتم: آفرین. احتمالا همکار برادرت هم همین ها رو داره. درسته؟

 

گفت: چه سوالایی می پرسین. احتمالا باید همین ها رو داشته باشه دیگه. همه همین ها رو دارن.

 

گفتم: آفرین. حالا یه سوال که نیاز به یک دقیقه تفکر داره. مشترکات لیست های شماره موبایل های برادرت و همکارش چیان؟

 

گفت: مممممممم. محل کارشون. همکاراشون. رئیس هاشون.

 

گفتم: دقیقا. با توجه به اینکه گفته بودی تو یکی از شرکت های اقماری وزارت نفت کار می کنن، پس شماره تلفن های محل کار، همکاران، و رئیس هاشون لو رفت. بعد گوگل نام و شماره موبایل رئیس رو مهم میکنه. تو تمام بانک اطلاعات خودشون دنبال طرف می گردن. می بینن پسر ایشون هم مثل شما عاشق گوگل بوده و اطلاعات خودش و پدرش و ... رو گذاشته. از نکته 1 استفاده می کنن و از طریق IP نقطه دقیق ایشون رو میگیرن. اون آقا پسر ایمیل باباش رو هم تو جیمیل داره و ... شبکه سازی یعنی دسترسی به خرده اطلاعات پنهان از طریق چینش دقیق اطلاعات پنهان ولی موجود و رسیدن به جامع ترین بانک اطلاعاتی.

 

گفت: عجب!

 

گفتم: گوگل سعی می کنه تمام مردم جهان رو اکانت بده و بعد با کمک شبکه سازی سعی می کنه فیلدهای خالی بانک اطلاعاتیش رو پر کنه. شاید اون رئیس تمام مباحث امنیتی رو رعایت کنه. اما هیچ وقت نمی تونه به شما بگه لطفا اطلاعات برادر و همکارش رو نده که گوگل با کنار هم چیدن شماره موبایل هاشون، شماره من رو در بیاره. حتی شاید با خبر هم نشه که الان گوگل خیلی چیزها ازش می دونه.

 

گفت: وای خدای من.

 

گفتم: 28- شبکه سازی یعنی کنار هم چیدن جزئی ترین اطلاعات یا تحلیل های گردآوری شده و تکمیل فیلدهای بانک اطلاعات. این امر تمام افراد را شامل می شود اما قسمت مهم آن شامل افرادی است که به هیچ وجه امکان دسترسی به آنها به دلیل حفاظت اطلاعات و امنیت بالا میسر نبوده است.

 

گفت: عجب! شما دیدی من قفل کردم خودتون نکته رو گفتید. اما من هیچ وقت منظورم این ها نبوده. هیچ وقت نمی دونستم با حماقتم این همه چیز رو خراب می کنم.

 

گفتم: اولا زیر پرچم هیاتی سینه نزن که نمی دونی پول غذاش از کجا اومده و علمدارش کیه. ثانیا هیچ وقت عاشق سینه چاک نباش. ما عاشق چشم و گوش بسته پیغمبر هم نباید باشیم.

 

گفت: چی؟ چی؟ یعنی چی؟

 

گفتم: یه داستانی هست با این مضمون. یه روز پیغمبر از یه پیرزن پرسیدن من رو دوست داری؟ پیرزن اشک تو چشم هاش حلقه زد و گفت به خدا قسم حاضرم جونم رو فدای شما کنم. بعد پیغمبر پرسیدن من رو بیشتر دوست داری یا خدا رو. پیرزن اخم کرد و گفت: من شما رو هم که دوست دارم محض رضای خداست. اگر از راه حق جدا بشید دیگه شما رو دوست ندارم. پیغمبر لبخند زدن و گفتن: این پیرزن به ایمان کامل رسیده.

 

گفت: چه جالب. پس عاشق چشم و گوش بسته بودن غلطه.

 

گفتم: آفرین. حالا فرض کن یه نفر عاشق گوگل، اپل، سامسونگ، مایکروسافت، سیسکو، میکروتیک یا هر برند و رشته دیگه ای میشه بدون اینکه واقعا فکر کرده باشه این آب از کدوم قله سرچشمه گرفته. واقعا این که شما چشمت رو ببندی و تو هر بحثی از بنز یا بی ام دبلیو یا حتی تویوتا و میتسوبیشی طرفداری کنی درسته؟ این که از خواب و خوراک بزنه و وقت و انرژی و عمر خودش رو به پای پرسپولیس و استقلال و سپاهان پیاده کنه درسته؟ این که کل کل هر روزشون در مورد بارسا و رئال باشه، چلسی رو بپرسته یا منچستر، اینکه رونی رو تو خواب ببینه یا مسی رو، با کدوم عقل و تفکر به این ها میشه رسید؟

 

گفت: رسما دارید تمام گذشته من رو به حساب و کتاب می گیرید ها.

 

گفتم: به اونها هم میرسیم. فعلا نکات رو یک بار دیگه بگو تا بعد برسیم به خریدار اطلاعات.

 

گفت: چشم. 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

  2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

  3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

  4- گوگل قابلیت voice2text داره.

  5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

  6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

  7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

  8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

  9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

  10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

 11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

 12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

  13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

  14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

  15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

  16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

  17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

  18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

  19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

  20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

  21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.

  22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.

  23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.

  24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.

  25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.

 26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.

 27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.

28- شبکه سازی یعنی کنار هم چیدن جزئی ترین اطلاعات یا تحلیل های گردآوری شده و تکمیل فیلدهای بانک اطلاعات. این امر تمام افراد را شامل می شود اما قسمت مهم آن شامل افرادی است که به هیچ وجه امکان دسترسی به آنها به دلیل حفاظت اطلاعات و امنیت بالا میسر نبوده است.

 


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 8:01 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 4 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 4

 

 

 

گفتم: این هم قسمت سوم محصولات گوگل. Desktop Application.

 

 

 

گفت: سه سری دیگه مونده؟

 

 

 

گفتم: بله. سری چهارم برنامه های موبایل هست که به دو دسته تقسیم میشه. برنامه های اینترنتی و غیر اینترنتی.

 

 

 

گفت: خدایا خودت کمکم کن. من که هم سیستم عاملم آندروید هست، هم استاد استفاده از برنامه های سالار بودم، حتما جام ته چاه هست.

 

 

 

گفتم: اولا خدارو شکر که به جای گوگل، این سری از خدا کمک خواستی. یادته اولین جمله ات رو؟ « این چت بی هیچ صحبت اضافه ای به نام نامی خوش نام و نامدار گوگل آغاز می شه.» بعد هم در مورد گوشی موبایلت چی گفتی؟ «یه گوشی موبایل هم دارم که خیلی هم دوستش دارم. سیستم عاملش سالاره. آندروید 2.2 که گوگل خان مالکشه. تا 2.2.1 هم آپدیتش کردم. ناچار هم شدم روتش کنم و برنامه های عجیب غریب روش نصب کنم. اما برنامه های سالار گوگل خان همیشه با احترام بالای مجلس نشسته اند. یه سری برنامه هایی هستن که با اینترنت کار میکنن. باقی هم نیازی به اینترنت ندارن.» یادته که؟ مگه نه؟

 

 

 

گفت: دیگه غلط بکنم بگم گوگل خان.

 

 

 

گفتم: Oh yes, the past can hurt. But you can either run from it, or learn from it.

 

 

 

گفت: معنیش قشنگ بود. این رو خودتون گفتید؟

 

 

 

گفتم: نه. این یکی از جملات معروف کارتن «شاه شیر» هست.

 

 

 

گفت: بابا جملات معروف. بابا این کاره. بابا استاد.

 

 

 

گفتم: بله؟

 

 

 

گفت: ببخشید. ببخشید.

 

 

 

گفتم: خب. در مورد محصولات سری پنجم گوگل، یعنی سخت افزار خیلی صحبت نمی کنم. ولی خود شما هم می تونید متوجه بشید که وقتی از سخت افزار گوگل استفاده کردی، یعنی تمام نرم افزارها هم توش گنجونده شدن. اونجا دیگه راه فرار نداری. تازه اونجا هیچ وقت نمیتونی مطمئن باشی واقعا جی پی اس و بلوتوث و اینترنت قطع هستن یا شاید وصل باشن.

 

 

 

گفت: عجب! مطمئن هستم الان میگید هنوز گریه کردنیاش مونده.

 

 

 

گفتم: نه. اما هق هق زدن هاش مونده.

 

 

 

گفت: خب بفرمایید.

 

 

 

گفتم: بیا در مورد گوشی موبایل شما صحبت کنیم. سیستم عاملش که آندروید عزیز هست. این سیستم عامل هم که از تولیدات گوگل خان به حساب میاد. یه سری برنامه مشترک داره مثل Google Calendar، Docs، Gmail، Google News، Google+ و Talk که در موردشون قبلا صحبت کردیم و اینجا هم اعتبار دارن.

 

 

 

گفت: واویلا.

 

 

 

گفتم: اما قبلش باید از شما چند تا سوال مهم بپرسم.

 

 

 

گفت: یا بسم الله. بفرمایید.

 

 

 

گفتم: در مورد ارسال SMS از طریق گوگل چی گفتم؟

 

 

 

گفت: گفتید اگر برای من ایمیل بیاد، گوگل متن ایمیل رو برام اس ام اس میکنه. جوابش رو هم در جواب ایمیل ارسال می کنه.

 

 

 

گفتم: تو آمریکا چطور؟

 

 

 

گفت: آها. اونجا از Voice2Text هم استفاده میشه. یعنی نه تنها اس ام اس می کنه. بلکه جوابش رو به صورت صوتی از گوشی موبایل میگیره و برای طرف تایپ شده، ارسال می کنه.

 

 

 

گفتم: قابلیت تبدیل صدا به متن خیلی به درد بخور هست. چون حجم Text خیلی کم هست. مثلا اگر یه متن بلند رو شما تایپ کنید حجمش شاید به 5 مگابایت هم نرسه، اما ضبط کردن همون متن شاید یک فایل 50 مگابایتی درست کنه.

 

 

 

گفت: تا اینجاش رو که می دونم.

 

 

 

گفتم: سوال. آیا احتمال داره گوگل غیر از زبان انگلیسی رو هم ساپورت کنه؟

 

 

 

گفت: چرا که نه. Google Translate یکی از محصولات گوگل هست که الان با اون می تونیم کلمات، جملات و حتی تمام یک سایت رو ترجمه کرد.

 

 

 

گفتم: دقیقا. پس شاید بتونه مکالمه و صحبت های عادی رو هم ترجمه کنه. یعنی وقتی شما داری صحبت می کنی، فارسی، عربی، یا هر زبان دیگه، اون داره جملات رو به متن تبدیل و ذخیره می کنه.

 

 

 

گفت: ممکنه. اما چرا؟

 

 

 

گفتم: به اون هم میرسیم. فعلا یه گوشه یادداشت کن. قابلیت تشخیص صدا، جداسازی اون از صدای محیط و تبدیل به متن.

 

 

 

گفت: چشم. دیگه؟

 

 

 

گفتم: اگه دیده باشی تلبت ها و موبایل های جدید، ال سی دی های قوی و حساسی دارن. این قدر قوی و حساس که برای روشن کردن، یا شروع استفاده از گوشی یا تبلت می تونه از تو اثر انگشت بگیره.

 

 

 

گفت: بله دیدم. شنیده ام روی ویندوز 8 هم همچین قابلیتی گنجونده شده.

 

 

 

گفتم: پس نه تنها گوگل، بلکه تمام سازندگان هم اثرات انگشت شما رو دارن.

 

 

 

گفت: البته فقط اون انگشتی رو که قراره باهاش قفل رو باز کنه.

 

 

 

گفتم: چرا فکر می کنی تو بقیه موارد از اثرات انگشت شما یه بانک اطلاعات تهیه نمی کنه؟

 

 

 

گفت: یعنی زمانی که من 10 انگشتی می افتم به جون تبلت و باهاش بازی می کنم، اثرات انگشت من ذخیره میشه؟

 

 

 

گفتم: البته. پس اثرات انگشت هم دزدیده شد.

 

 

 

گفت: دیگه؟

 

 

 

گفتم: اگر با تبلت متنی رو نوشته باشی، نمونه ای از دست خط خودت رو هم دادی. همین طور اگر از امضای الکترونیکی استفاده کنی. همین طور اگر از خودکارهای مخصوص استفاده کرده باشی که دیگه کامل دست خط تو رو دارن.

 

 

 

گفت: فکر نمی کنین خیلی داره زیاد و خطرناک میشه؟

 

 

 

گفتم: گفتم که. گریه کردن هاش شروع شده. اما هق هق زدن هاش مونده. الان تو به عنوان یک فرد مطلع باید به این قضایا به این شکل نگاه کنی. اگر ابزاری به این شکل ساخته میشه، راه های سوء استفاده از اون چی هست.

 

 

 

گفت: مثلا؟

 

 

 

گفتم: موبایل و تبلت و میکروفون متصل به کامپیوتر، همه شون صدای شما، اطرافیان و محیط رو میگیره. یعنی می تونه جملات شماها رو شنیده، ترجمه کرده، تحلیل کرده و مطالب مهم رو کم حجم و ارسال کنن.

 

 

 

گفت: اولا محیط اطراف به چه دردی می خوره؟ ثانیا به کی ارسال کنن؟

 

 

 

گفتم: مثلا بد نیست اگر دیگران بدونن این کامپیوتر تو یه خونه است یا یه شرکت یا یه کارخونه. تو اون شرکت معمولا در مورد قیمت دلار و صادرات و واردات بحث میشه یا در مورد تولید مواد پتروشیمی و مسائل نظامی یا سیاسی یا غیره.

 

 

 

گفت: واااااااااااااااااااااااااااااااای. مگه مهمه؟

 

 

 

گفتم: نکنه باز هم سوتی دادی.

 

 

 

گفت: آخر سر میگم. فعلا شما بفرما خریدار این اطلاعات کیه.

 

 

 

گفتم: آخر سر میگم. حالا شما بگو گوشی موبایلت چه قابلیت های دیگه ای داره و کجاها به کار رفته و امکان سوء استفاده از اون چی هست.

 

 

 

گفت: ممممممممممممم. حالا وقت امتحان هست. مممممممممممممممممم. گوشی من دوربین داره. با تکنولوژی امروز می تونه صورت ها رو به صورت منحصر به فرد تشخیص بده. ذخیره کنه.

 

 

 

گفتم: شاید هم بتونه لب خونی کنه. شاید هم بتونه فرکانس و تن صدای فردی که داره صحبت می کنه رو هم نگه داره.

 

 

 

گفت: یعنی ترکیب قابلیت های دوربین و میکروفون؟

 

 

 

گفتم: چرا که نه. به اون هم میرسیم. دیگه دوبین چه کارها می کنه؟

 

 

 

گفت: دیگه؟ نمی دونم.

 

 

 

گفتم: مگه در مورد میکروفون، صداهای اطراف استفاده نشد؟

 

 

 

گفت: یعنی دوربین، محیط اطراف رو هم ذخیره می کنه؟

 

 

 

گفتم: اولا شما با شاهکار Google Goggle مگه وقتی از برج میلاد عکس بگیری، بهت اطلاعات اون برج رو نمیده؟ پس می تونه وقتی از تو خیابون ایستادی و داری با موبایلت صحبت می کنی، به محض اینکه تو پهنای دید دوربین، برج میلاد قرار گرفت، ذخیره کنه که این مکالمه در کجا انجام شده. ثانیا وقتی با برنامه Google Sky داشتی کهکشان ها رو می دیدی، کجا بودی؟ احتمالا تو اتاقت. تو خونه تون. تو دانشگاه. یا هر جای دیگه. پس چیزی که هیچ جاسوسی نمی تونست به اون ها بده، تو دادی. یه فیلم کامل از توی خونه تون + یه لیست کامل از تمام اسباب و لوازم منزل.

 

 

 

گفت: یعنی می تونه تشخیص بده لوازم خونه ما چی هستن؟

 

 

 

گفتم: به هیچ وجه دست کم نگیر. گوشی شما دوربین داره. تبلت دوربین داره. حتی وب کم کامپیوترتون هم وب کم داره. الان تقریبا روی تمام لپ تاپ ها هم دوربین هست. حتی زیباترین و دلرباترین جاسوس جدید همون کینکت هست. ابزاری برای بازی فرح بخش، محصول شرکت مایکروسافت.

 

 

 

گفت: دوربین های جاسوسی تو ابزارهای جدید خیلی زیاد هستن. اما شما گفتی لوازم منزل ما رو لیست دارن. از کجا این رو گفتی؟

 

 

 

گفتم: دو سه نفر یه برنامه خیلی ارزون رو به فروش رسوندن. برنامه ای بود که با کمک کینکت، همیشه به شما می گفت کلید و عینکتون رو کجا جا گذاشتید.

 

 

 

گفت: چه برنامه باحالی.

 

 

 

گفتم: بله. برنامه باحالی هست. به شرط اینکه بتونه تمام لوازم منزل که تو دید اون ها هست رو ببینه. ویرایش کنه. لیست کنه. تحلیل کنه و تشخیص بده کدوم یکی از اون ها شبیه عینک یا دسته کلید یا هر چیز دیگه هست.

 

 

 

گفت: راست می گین ها.

 

 

 

گفتم: وقتی 4 نفر و نصفی آدم بتونن همچین برنامه ای رو بنویسن، غول مایرکروسافت یا گوگل همچین کاری نمی تونه بکنه.

 

 

 

گفت: عجب. با کمک دوربین ها، اشخاص، صورت هاشون، مکان هاشون و اشیاء اطرافشون هم لو میره.

 

 

 

گفتم: دیگه موبایلت چی داره؟

 

 

 

گفت: میکروفون رو که گفتیم. صفحه لمسی رو هم گفتیم. دوربین هم همین طور. جی پی اس. بله. جی پی اس همیشه می دونه من کجا هستم. البته اگر روشن باشه.

 

 

 

گفتم: کی گفته وقتی شما خاموش میبینی، واقعا خاموشه؟

 

 

 

گفت: آخه به چه دردی می خوره روشن باشه؟ تازه اگر همیشه روشن باشه، خیلی زود باتری موبایل تموم میشه. شارژ می کشه.

 

 

 

گفتم: اولا قابلیتی تو جی پی اس هست که همیشه سعی می کنه تو محدوده قبلی دنبال شما بگرده. یعنی اگر بدونه یک ساعت پیش تو تهران بودی، الان هم از همون حدود شروع به سرچ ماهواره ای می کنه. این سریع تر می تونه پیدا کنه و شارژ  کمتری در میره. ثانیا نیازی نیست همیشه روشن باشه. ساعتی یک بار. هر زمانی که بخواهی زنگی بزنی یا زنگی بخوری. اس ام اس. یا یه همچین چیزی.

 

 

 

گفت: اون طوری من متوجه میشم. گوشی به من آلارم میده که آیا تمایل دارم جی پی اس رو روشن کنم یا نه.

 

 

 

گفتم: یه بار گفتم. کی گفته وقتی شما خاموش میبینی، واقعا خاموشه؟ وقتی قراره یه برنامه غریبه جی پی اس رو روشن کنه، به شما خبر میده. اما وقتی خودش بخواد روشن کنه، بلده یواشکی روشن کنه.

 

 

 

گفت: داره زیاد میشه. اجازه بده یه بار نکات رو بگم.

 

 

 

گفتم: بفرما.

 

 

 

گفت: 21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.

 

22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.

 

23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.

 

24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.

 

 

 

گفتم: البته تو موبایل هایی که اواخر تولید شده ارتفاع سنج هم هست. یعنی نه تنها می دونن کجا هستید، بلکه میفهمن طبقه چندم ساختمون یا حتی چند متر زیر زمین تشریف دارید. حالا یه سوال جدید. شماره موبایل پدرت، مادرت، برادرت، دوستانت و بقیه رو تو دفترچه تلفن موبایلت نوشتی؟

 

 

 

گفت: بله. مگه شما کجا می نویسید؟

 

 

 

گفتم: پس شما یه لیست کامل از شماره موبایل تمام اقوام و آشناها و فک و فامیل رو هم به گوگل دادی.

 

 

 

با تاسف گفت: بله. و در ضمن، عکس همه شون رو هم کنار شماره شون ذخیره کردم. این طوری هر وقت زنگ می زنن، عکسشون رو نشون میداد.

 

 

 

گفتم: در راستای شبکه سازی گوگل، این فعالیت، بهترین کمک به گوگل محسوب میشه.

 

 

 

گفت: 25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.

 

 

 

گفتم: فکر کنم باقی مسیر رو خودت بتونی طی کنی. فعلا یک بار تمام نکاتی که یاد گرفتی رو بیان کن.

 

 

 

گفت: 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

 

2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

 

3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

 

4- گوگل قابلیت voice2text داره.

 

5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

 

6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

 

7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

 

8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

 

9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

 

10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

 

11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

 

12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

 

13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

 

14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

 

15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

 

16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

 

17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

 

18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

 

19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

 

20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

 

21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.

 

22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.

 

23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.

 

24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.

 

25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.

 

 

 

 

 


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 7:59 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 3 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 3

 

 

گفت: پس قضیه لپ تاپ بدون هارد اینه. می خوان اطلاعات رو کامل پیش خودشون داشته باشن.

 

گفتم: دقیقا. حالا بگو ببینم تو جیمیل چی داشتی؟

 

گفت: فقط ایمیل.

 

گفتم: خسته نباشید. خسته نباشید.

 

گفت: ببخشید. ایمیل از دوستان. یه چند تا طرح و ایده داشتم که برای شرکت ها فرستاده بودم. ایمیل خصوصی هم داشتم.

 

گفتم: اولا ایمیل خصوصی هم که بر باد رفته. ثانیا یه بانک اطلاعات کامل از طرف حساب هات درست می کنن. هر فردی که برات ایمیل فرستاده یا براش فرستادی رو بر حسب محتوای ایمیل دسته بندی می کنن. این طوری شبکه درست می کنن. فرد شماره 1 با این افراد رابطه داره. فرد شماره 2 هم تو لیست شماره 1 هست هم تو لیست شماره 2032102310. این طوری شبکه ها رو به هم مرتبط می کنن.

 

گفت: عجب!

 

گفتم: دقیقا به همین شکل، برای پیدا کردن علاقمندی ها، دوستان و آشنایان و اقوام و ... فیس بوک و گوگل + راه اندازی میشه.

 

گفت: گوگل + هم؟

 

گفتم: دیگه نکته برداری نمی کنی؟

 

گفت: چشم: 15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

 

گفتم: اگر سن و سال شما به orkut قد بده، همه این صحبت ها از همون جا آغاز شد.

 

گفت: خدا رو شکر اون زمان هنوز خیلی تو نخ این حرف ها نبودم.

 

گفتم: تو هر سایت و فروم و گروه و ... که می خوای عضو بشی، بهشون کدوم ایمیلت رو میدی؟

 

گفت: خب، ایمیل اصلیم. جیمیل.

 

گفتم: و همیشه یوزرنیم و پسورد رو برای جیمیل می فرستن؟

 

گفت: معمولا.

 

گفتم: یعنی گوگل از اون طریق تمام یوزرنیم و پسوردهات رو داره؟

 

گفت: بله.

 

گفتم: اگر هم نداشته باشه مشکلی نیست ها. فراموشی پسورد رو تو اون سایت میزنه، لینک براش ارسال میشه.

 

گفت: دقیقا.

 

گفتم: بریم سراغ یوتیوب. الان شما در مورد YouTube کدوم یکی از نکات رو می تونی برچسب کنی؟

 

گفت: فهمیدن علاقمندی ها.

 

گفتم: آفرین. اما نکته مهم از قلم افتاد.

 

گفت: چی؟

 

گفتم: در مورد Suggestion چی به شما گفتم؟ جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی. اینجا هم دقیقا شبیه همون هست.

 

گفت: متوجه نمیشم.

 

گفتم: از بین تمام کلیپ هایی که از یوتیوپ دیدی، چند درصدش رو از کلیپ های تاپ و کلیپ های روز و ... که تو صفحه اول آورده، انتخاب کردی؟

 

گفت: خیلی. نه تنها تو این سایت، هر جای دیگه ای هم همین شکله.

 

گفتم: دقیقا. وقتی 85% جستجوی ایرانی ها از طریق گوگل انجام بشه، وقتی 99.9% جستجوی ایرانی ها از طریق گوگل و یاهو و بینگ انجام بشه، یعنی اگر این سه تا اراده کنن جستجوی کلمه مسجد و بسیج و سبز و آیت الله خامنه ای راه به جایی نبره، اون ها هم سایت های مناسب رو از دسترسی تو 10 صفحه اول حذف می کنن. اون وقت سایت ها تمام تلاششون رو می کنن که تو رنکینگ جستجوی گوگل بیان بالا. غافل از اینکه گوگل عمدا شوتشون کرده تو آفساید. از طرف دیگه من و شما وقتی سرچ مسجد می کنیم این قدر چرت و پرت جلوی چشم شما میاد که عمدتا فیلتر شده، که با خودت میگی این اینترنت چه مرگشه؟ یعنی هیچ مسجد و بسیج درست حسابی تو اینترنت پیدا نمیشه یا سیستم فیلتر ایران قاط زده؟ اما حقیقت اینه که عمدا دارن لینک مناسب رو شوت می کنن پایین و چرت و پرت رو هل میدن بالا. این اتفاق سر سایت میاد، سر عکس میاد. سر فیلم هم میاد. شما تو صفحه اول یوتیوب هم همین وضع رو داری. وقتی یه کلیپی در مورد خشونت سربازای آمریکایی تو افغانستان باشه، شوت میشه آفساید. وقتی در مورد کشته شدن یه سیاه پوست تو آمریکا به دست پلیس باشه شوت میشه آفساید. یا حتی حذف میشه. اما کلیپ جدید فلان خواننده خارجی و کلیپ خنده دار و سرگرم کننده و غافل کننده از مشکلات دنیا و آخرت همیشه بالاست.

 

گفت: به خدا تا حالا این طوری به قضیه نگاه نکرده بودم.

 

گفتم: تو گناه نکردی. کسی درست این حرف ها رو نزده. اما الان چشمت بازه. نکته آخر چی شد؟

 

گفت: 18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم. اما چرا گفتی نکته آخر؟

 

گفتم: گوگل شش طبقه محصول داره. یک طبقه محصولات مرتبط با اینترنت بود که تموم شد. طبقه بعدی هم خدمات تبلیغاتی هست که وقت نمیگذاریم.

 

گفت: آها. هنوز گریه کردنیاش مونده؟

 

گفتم: عجوووووووووووووول نباشششششششششششش.

 

گفت: باز هم شبیه درخت ها تو ارباب حلقه ها گفتید.

 

گفتم: یه سوال. ویروس کامپیوتری چیه؟

 

گفت: با اینکه ارتباط بین گوگل و ویروس رو نفهمیدم، اما باید اعتراف کنم اطلاعات خیلی کمی دارم.

 

گفتم: خب، تا حالا اسم تروجان رو شنیدی؟

 

گفت: بله. این رو میدونم که تروجان شبیه اسب تروا عمل میکنه. کماندوها رو وارد کامپیوتر میکنه تا درب اصلی رو باز کنن.

 

گفتم: یه همچین چیزی. اون درب اصلی در اینجا، پورت های کامپیوتر شما هست به روی اینترنت. اگر برنامه ای رو اجرا کنی یا به هر طریقی اجرا بشه که به غریبه ها اجازه دسترسی به کامپیوتر شما رو بده اون وقت مشکل ایجاد میشه.

 

گفت: آخه من هیچ کس خاصی نیستم و رو کامپیوترم هم هیچ چیز خاصی ندارم.

 

گفتم: باز هم رفتی سر خونه اول؟ یه بار دیگه باید نکات رو با صدای بلند بخونی.

 

گفت: چشم. 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

4- گوگل قابلیت voice2text داره.

5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

 

گفتم: همین الان گوگل از طریق شما، در مورد خانواده و دوستانت چه اطلاعاتی داره؟

 

گفت: باید خیلی چیزها رو تو ذهنم مرور کنم. اما باید به عرض شما برسونم که پدر من شغل معمولی در آموزش پرورش داره. عموی من فرمانده یه قسمتی از ارتش هست. که دقیقا نمیدونم کجاست. در واقع هر وقت ازش سوال می کنیم یه جای جدیدی میگه. برادرم هم تو شرکتی کار می کنه که از شرکت های اقماری وزارت نفت هست. مادرم هم خانه دار هست.

 

گفتم: این ها رو تو اینترنت هم گذاشتی؟

 

گفت: نه به شکل دقیق. اما باید اعتراف کنم یه زمانی برای استخدام برادر یکی از دوستام، به برادرم ایمیل زدم. اشاره مستقیمی به شغل برادرم نکردم. ولی الان خوب میدونم که گوگل حتما تحلیل میکنه و میفهمه برادرم با وزارت نفت ارتباط داره.

 

گفتم: و یادت نره شما خونه خودتون و برادرتون رو طراحی کردین و گذاشتین رو Google Maps.

 

گفت: وای. راستیا. اصلا حواسم نبود.

 

گفتم: ولی گوگل حواسش جمعِ جمع هست. رکن اول گوگل جمع آوی اطلاعات هست. رکن دوم تحلیل اون ها. رکن سوم شبکه سازی. شبکه سازی یعنی فلانی این اطلاعات رو به ما نداد. اما داداشش لو داد. یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

 

گفت: 19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

 

گفتم: از تروجان میگفتیم. اگر یه برنامه ای که شما رو کامپیوترت نصب کرده باشی، بخواد اطلاعات شما رو به جایی تو اینترنت لو بده، شما متوجه میشی؟

 

گفت: بله. من آنتی ویروس و فایروال و اینترنت سکوریتی با بالاترین آپدیت دارم.

 

گفتم: اولا این برنامه های شما با کرک و سریال نامبر تقلبی نصب هستن. ثانیا به همون برنامه های پولی هم نمیشه اعتماد کرد. ثالثا اگر برنامه ای کارش با اینترنت باشه که دیگه شما نمی تونی جلوش رو بگیری.

 

گفت: اولا چرا نمیشه به آنتی ویروس پولی اعتماد کرد؟ ثانیا برنامه اینترنتی دیگه چیه؟

 

گفتم: اولا وقتی بی معرفت ها بخوان به ایران عزیز خسارت وارد کنن قوی ترین ویروس قرن رو طراحی می کنن که اسمش میشه «استاکس نت». با آنتی ویروس های مطرح هم هماهنگ می کنن به زور قدرت یا به زور پول دهنشون رو می بندن تا 2 هفته ویروس رو پیدا نکنن و براش آپدیت ندن.

 

گفت: مگه ممکنه؟ شما داری اعتبار آنتی ویروس رو زیر سوال میبری.

 

گفتم: شما باور میکردی گوگل اطلاعات رو جمع آوری، تحلیل، دسته بندی، شبکه بندی و به فروش برسونه؟

 

گفت: راستش نه. حق با شماست. باید به هر چی نرم افزاره شک کنم.

 

گفتم: همین طور سخت افزار. به وقتش به اون هم میرسیم. حالا شما یه برنامه مثال بزن که بخواد به اینترنت وصل بشه و شما بهش به راحتی اجازه بدی.

 

گفت: آها. اینجا رو دیگه شما نمی تونی چیزی از من پیدا کنی. اینترنت سکوریتی نصب کردم. برنامه هایی که بخوان به اینترنت وصل بشن باید اول از من مجوز بگیرن.

 

گفتم: من یه برنامه رو به شما معرفی می کنم که کلی اطلاعات از شما داره. تمام پسوردهات رو داره. تمام سایت هایی که رفتی رو میشناسه. کلمه کلمه ایمیل هات رو خونده. تمام اطلاعات خودت و دوستانت رو دیده. کامل و بی حد و مرز هم به اینترنت وصله.

 

گفت: غیر ممکنه.

 

گفتم: Chrome. بروزر محبوب شما. روش هم نوشته Made in Google. مگه نه؟

 

گفت: وای خدا. وای خدا. اون همه چیز رو دیده. همه چیز رو. یه خروار پسورد روش سیو دارم.

 

گفتم: History کروم رو پرینت کنن، آبروریزی نمیشه؟

 

گفت: 20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

 

گفتم: دقیقا به همین دلیل هست که گوگل چهار تا محصول داره، برای نصب شدن روی باقی بروزرها. مهمترینشون Google Toolbar. «آی شمایی که داری از اینترنت اکسپلورر یا موزیلا استفاده میکنی! نمیخوای هر زمانی که برات تو جیمیل، یه ایمیل تازه اومد یا سایت محبوبت آپدیت شد باخبر بشی؟ پس بیا این برنامه کوچولو رو نصب کن تا هر زمانی که ایمیل جدید اومد، بروزرت رو مطلع کنیم.» این یعنی نصب یه برنامه رو بروزر شما!

 

گفت: بی معرفت!

 

گفتم: دقیقا همین طرز تفکر رو در مورد Notifier و Quick Search Box هم داشته باش.

 

گفت: حالا میفهمم چرا میگفتین گریه کردنیاش مونده.

 

گفتم: در مورد Google Earth. اولا تمام نقاطی که با اون دیده باشی ذخیره میشه. فلانی جزایر قناری رو از بالا دیده. لاس وگاس رو دیده. پس علایقش اینها هستن. اما اون یکی آدم، هیمالیا رو دیده. دماوند رو دیده. حتی درکه و دربند رو دیده. پس علایقش چی هستن؟ فرد سوم، خونه خودشون و تمام فک و فامیلشون رو تو گوگل ذخیره کرد. فرد چهارم محل کار خودش و آبا و اجدادش رو هم ذخیره کرده.

 

گفت: از هر فردی کلی اطلاعات میگیره. چه در مورد خودش، چه دیگرون.

 

گفتم: مورد نوزدهم چی بود؟ اینترنت هم اطلاعاتی که خودت دادی رو داره، هم اطلاعاتی که دیگرون در مورد تو داده اند رو.

 

گفت: دیگه؟

 

گفتم: یه بار نکات رو بگو. بعد از اون در مورد چیزهایی صحبت می کنیم که هر چی تا الان غصه خوردی، در کنارش هیچ باشه.

 

گفت: 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

4- گوگل قابلیت voice2text داره.

5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.

16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.

17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.

18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.

19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.

20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.

 

 

 

ادامه دارد ...


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 7:58 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0

 

این مطلب در ادامه گوگل پرستی 2 نوشته شده است.

لینک گوگل پرستی 2

 

 

 

گفت: حالا که دارم تکه های این پازل بزرگ رو کنار هم میذارم میبینم چه خفنه؟

 

گفتم: خفن هم دو جور داریم. خوب و بد. منم همون اول گفتم قبول دارم این ابر شرکت، ایده های خیلی خوبی داشته و داره. اما باید مراقب باشیم.

 

گفت: یعنی چی؟

 

گفتم: قدیمیا وقتی می خواستن پرنده ها رو زنده شکار کنن، یه تور پهن می کردن و توش یه عالمه دونه می ریختن. یه مقداری هم دونه اطراف دونه می پاشیدن. پرنده به واسطه غریزه خودش، شاید از تور می ترسید. اما دونه های اطراف تور براش ترسی ایجاد نمیکرد. پس کنار تور مینشست و دونه می خورد. همچین که اعتمادش جلب می شد میرفت سراغ دونه های بیشتر، یعنی داخل تور.

 

گفت: الان دونه های اطراف تور در مورد گوگل چی هستن؟

 

گفتم: مثلا همین آناتومی و ماه و مریخ. گوگل در کنار ارائه Google Maps و Earth، در مورد ماه و مریخ هم نقشه داد. و همین طور آناتومی بدن. واقعا جای شگفتی داشت. واقعا کار بزرگی بود. اما آیا می تونیم بگیم این ها دونه های کنار تور هست؟ شاید گوگل به مردم گرسنه کشورهای آفریقایی هم کمک کنه. اما آیا می تونیم دونه کنار تور به حساب بیاریم؟

 

گفت: باور کن دیگه نمی تونم تصمیم بگیرم.

 

گفتم: همین هم خوبه. این نشون میده دیگه عاشق چشم و گوش بسته نیستی. این خوبه. باید با عقل انتخاب کنی. باید با عقل زندگی کنی.

 

گفت: لطفا باز هم در مورد محصولات گوگل بگید.

 

گفتم: به روی چشم. همون طور که گفتم، گوگل از تبلیغاتش سود سرشاری داره. اما من خیلی نمیخوام در موردشون صحبت کنم. اما باید بگم برای تبلیغ کننده، تبلیغات خوب، موثر و هدفمندی هست.

 

گفت: مشکلی نیست. بریم سراغ بقیه محصولات.

 

گفتم: شما در مورد SketchUp گفتی. برنامه ای برای طراحی ساختمان. گفتی دیگه نیازی به برنامه های حرفه ای نیست. حتی بچه هم میتونه باهاش کار کنه. تا حالا باهاش چه طراحای هایی کردی؟

 

گفت: راستش خیلی کار نکردم. اما تو همون زمان کم هم خیلی راحت بود. یادمه باهاش 3-4 تا خونه و 2-3 تا ماشین طراحی کردم. خونه خودمون رو طراحی کردم. عالی شده بود. تونستم آپلودش کنم روی Google Earth. بعد هم خونه داداشم رو. مدرسه رو هم کشیدم.

 

گفتم: کافیه. کافیه.

 

گفت: برای چی؟

 

گفتم: نقشه کامل خونه تون رو دادی گوگل؟ اگر قرار بود نقشه خونه شما رو بدزدن، باید از شهرداری، یا شهرسازی یا آتش نشانی میدزدیدن. اما تو خودت دو دستی تقدیم کردی؟

 

گفت: ها؟

 

گفتم: اولین ساختمونی که به ذهن هر کسی میرسه طراحی کنه همون جایی هست که توش نشسته. خونه. محل کار. مدرسه. دانشگاه. خونه نزدیکان. تازه به قول تو، روی گوگل ارث آپلود هم میکنید. یعنی موقعیت دقیق این ساختمون رو هم دادی.

 

با ناراحتی زیاد گفت: 11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

 

گفتم: حالا خیلی غصه نخور. گریه کردنیاش مونده.

 

گفت: جدا؟ از این هم بدتر.

 

گفتم: مثلا علایق تو رو از تو وبلاگت میشه متوجه شد. درسته؟

 

گفت: بله. یه سری حرف های شخصی، بعضی مطالب هم تخصصی، در مورد بازی های آنلاین و آفلاین، حتی در مورد انتخابات هم مطلب دارم.

 

گفتم: آفرین. پس تو امکان بیشتری به گوگل دادی تا تو رو بشناسه. اما از همه بدتر در این زمینه Google Calendar هست. جمله تو این بود:  برای من یه سررسید تو عالم هست. اون هم اینه. از دفترچه خاطرات بگیرید تا اتفاقات روزانه. قرارهای کاری. آلارم برای یادآوری. هر چی. توش خاطرات نوشتی. اطلاعات به شدت شخصی و خصوصی نوشتی. اتفاقات روزانه نوشتی. قرار کاری. آلارم برای یادآوری. میگم تا حالا شده دفترچه خاطراتت رو بدی کسی بخونه؟

 

گفت: هرگز. میدونی توش چی چی نوشتم؟

 

گفتم: اولا همه کارکنان گوگل یه بار اون رو خوندن. ثانیا گوگل این اطلاعات رو به هر کسی فروخته باشه، اونها هم خوندن. ثالثا اگر منتشر بشه آبروت میره؟ اگر یه پرینت در خونتون بیاد و تو خونه نباشی چی میشه؟

 

گفت: 12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

 

گفتم: توش اطلاعات شخصی برادر یا پدر و مادر، خاطره ای در مورد دوستی، آشنایی، کسی رو نوشتی؟

 

گفت: 13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

 

گفتم: از Google Drive هم گفتی. چی آپلود داری؟

 

گفت: معمولا درسی هست. چون از طریق گوشی دسترسی به اینترنت دارم. مطالب درسی، و غیر درسی که معمولا علمی هست رو اونجا دارم. چه با کامپیوتر، چه با موبایل ساعت های زیادی مطالعه می کنم.

 

گفتم: مطالعه که خیلی خوبه. اما گوگل هم از کلاس و درس و مدرسه و رشته دبیرستانی و دانشگاهیت با خبر شده. اما از علایق غیر درسی. راستی. آهنگ و فیلم و عکس هم آپلود داری؟

 

گفت: وای بدبخت شدم. عکس و فیلم خصوصی. 14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

 

گفتم: از جمله ات خوشم اومد. اما اگر بدونی گوگل یک بار لپ تاپ ارائه کرده.

 

گفت: نه نمی دونستم.

 

گفتم: جالبه. اگر قبلا این رو بهت می گفتم، می گفتی: عالیه. میرم بخرمش.

 

گفت: دیگه غلط بکنم.

 

گفتم: اولا هنوز گریه کردنیاش مونده. زوده برای عزا گرفتن. ثانیا اون یه لپ تاپ معمولی نبود.

 

گفت: اولا مگه چیزایی بدتر از این 14 تا نکته هم می تونه باشه؟ ثانیا چرا اون لپ تاپ معمولی نبود؟

 

گفتم: اون لپ تاپ اصلا هارد نداشت. تو با خریدن اون لپ تاپ، یه فضای بسیار بسیار بزرگی از گوگل رو آنلاین می گرفتی.

 

گفت: یعنی همیشه باید آنلاین باشی تا بتونی ازش استفاده کنی. این که مشکلی نیست. تازه ایده زیبایی هم هست.

 

گفتم: باز یادت رفت؟ Google Drive اطلاعاتی از تو داره که تو آپلود کرده باشی. اما با خرید این لپ تاپ تمام اطلاعات هاردت رو گذاشتی تو سفره یه غریبه. از اطلاعات شخصی گرفته تا کاری.

 

گفت: آها. آها. یادم رفت. این یعنی یه دزدی اطلاعات بزرگ. اما میگم یه چیزی!

 

گفتم: بفرما!

 

با تردید گفت: مگه نه اینکه شرکت اپل هم یه همچین سیستمی می خواست بده؟

 

گفتم: اگر منظورت Apple iCloud هست، بله!

 

گفت: آها. همین. یعنی اون هم اطلاعات رو برای تحلیل و پردازش می خواد؟

 

گفتم: تازه داره دوزاریت میفته.

 

گفت: اگر اینها همه فروشنده اطلاعات هستن که اطلاعات مخفی باقی نمی مونه؟

 

گفتم: سوال مهمتر. این همه ابرشرکت، اطلاعات رو جمع آوری بکنن، دسته بندی بکنن، تحلیل بکنن. بعد به کی بفروشن؟

 

گفت: خریدار این اطلاعات! واقعا کیه؟

 

گفتم: میرسیم بهش. یه بار دیگه نکات رو بیان کن.

 

گفت: 1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.

2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.

3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.

4- گوگل قابلیت voice2text داره.

5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.

6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.

7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.

8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.

9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.

10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.

11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.

12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.

13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.

14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.

 

 

ادامه دارد ...


ادامه مطلب

[ دوشنبه 22 آبان 1391  ] [ 7:57 PM ] [ حمیدرضا یارمحمدی ]
نظرات 0
.: Weblog Themes By R A S E K H O O N :.

تعداد کل صفحات : 2 ::      1   2  

درباره وبلاگ

آرشيو مطالب
آمار سایت
کل بازدید : 9383 نفر
كل مطالب : 13 عدد
کل نظرات : 0 عدد
تاریخ ایجاد وبلاگ : دوشنبه 22 آبان 1391 
آخرین بروز رسانی : سه شنبه 23 آبان 1391