گفته بودم که سبک بازی مورد علاقه من، پلتفرمر هست. حالا میخوام درباره این سبک توضیح بدم:
بازی های سبک Platform و ویژگی های آن
به گونه ای از بازی ها اطلاق می شود که در آنها نمای دید کاربر، جانبی (Side View) است و حرکات کاربر به دو بعد (در راستای محور X و Y)محدود می شود. نمونه های سه بعدی این سبک نیز به جز محدوده حرکتی از تمامی ویژگی های دیگری که در این سبک استفاده می شود، بهره می برند.
برخی از مهم ترین این خصوصیات به قرار زیر هستند:
1- نماهای جانبی
مهم ترین ویژگی که بازی های Platform را از سایر سبک ها متمایز می کند، وجود نماهای جانبی است. با توجه به این ویژگی بازی های Platform خود به سه شاخه تقسیم می- شوند:
● انواع اولیه بازی ها که در آن کاربر در یک صفحه ثابت (Fixed Screen) حرکت به چپ و راست داشت و از طریق پرش یا ابزاری چون نردبان به قسمت های بالاتر واقع در همان صفحه دست پیدا می کرد.
● انواع ثانویه که حرکات عمودی کاربر را محدود کرده بودند و کاربر با حرکت به سمت گوشه های راست یا چپ صفحه به قسمت های بعدی راه پیدا می کرد.
● نمونه های مدرن سه بعدی که صرفا به دلیل سایر ویژگی ها و از نمای جانبی زیرمجموعه سبک Platform محسوب می شوند و در آن دوربین در نمای سوم شخص و با حرکات چرخشی و دورانی فراوان تعبیه می شود. در این حالت پرش ها و حرکات عمودی و افقی امکان پذیر است و معمولا دوربین به تناسب حرکت انجام شده در موقعیتی قرار می گیرد که بهترین و واضح ترین تصویر را به کاربر ارایه می دهد. در این حالت محدودیت حرکت در راستای محورهای X و Y وجود ندارد و کاربر می تواند در هر سه محور حرکت کند.
تنها نکته ای که طراحان این گونه بازی ها شدیدا به آن توجه دارند، این است که اگر حرکات دوربین متناسب با حرکت شخصیت نباشد و زاویه دید مناسب به کاربر ارایه نشود، بازی با دلسردی کاربر و نهایتا شکست مطلق مواجه خواهد شد. بسیاری از بازی های Platform به همین دلیل و علی رغم وجود سناریو و گرافیک جذاب، در جلب مخاطب موفق نبوده اند.
2- عناصر موجود در بازی
در این گونه بازی ها معمولا عناصر فراوانی برای استفاده شخصیت اصلی بازی طراحی می شوند و در بسیاری از مواقع جمع آوری همین عناصر هدف اصلی بازی است. جمع کردن حلقه ها در مجموعه بازی های Sonic، سکه ها در مجموعه بازی های Mario و کارت های بازی در مجموعه بازی های Harry Potter از همین نمونه ها هستند. در بسیاری از نمونه ها، این کار اجباری نیست اما جمع آوری آنها می تواند در مراحل آتی و ادامه بازی، به کاربر کمک کند؛ به عنوان مثال در بازی Gods با جمع آوری سکه ها کاربر می تواند در فروشگاه بازی که بین هر مرحله تعبیه شده است، نسبت به خریداری تجهیزات مورد نیاز خود اقدام کند. در برخی بازی ها به ازای تعدادی مشخص از این عناصر (سکه، حلقه و ...) امکانات اضافه ای در اختیار کاربر قرار می گیرد (Health, Life, …).
3- ساختار بصری
بازی های سبک Platform معمولا از انیمیشن سبک کارتونی و کاملا غیرواقعی و فانتزی بهره می برند. استفاده از رنگ های فراوان، خلق کاریکاتور گونه شخصیت های بازی و اغراق در عناصر بصری تشکیل دهنده بازی جزء تفکیک ناپذیر بازی های این سبک هستند. به همین سبب بسیاری از عناوین تولید شده از روی فیلم های انیمیشن معروف (مانند هرکول، شاه شیر، علاءالدین و ...) در این سبک به کاربران عرضه شده اند.
4- حالت تیمی
بازی های این سبک معمولا از انجام بازی توسط بیش از یک نفر و به صورت همزمان نیز حمایت می کنند. عناوینی که برای کنسول های بازی عرضه می شوند معمولا قابلیت اتصال دو Joystick به کنسول و انجام بازی را میسر می کنند و در بازی هایی که برای سیستم های کامپیوتر شخصی (PC) عرضه می شوند، دو کاربر می توانند همزمان از طریق دو بخش یک صفحه کلید به انجام بازی بپردازند.
عناوین معروف بازی های Platform
Pitfall! – Haunted Castle – Caption Comic – Prince of Persia (Series)
Commander Keen (Series) – Sonic (Series) – Alladin – Donkey Kong Country
Super Mario (Series) – Tomb Raider (Series) – Crash Bandicoot – Jack & Dexter
Golden Axe – Harry Potter (Series) – Madagascar – Hercules – Tarzan (Series)
Gods – Ratchet & Clank – Earthworm Jim
منبع: کتاب نگرشی نوین به بازی های کامپیوتری - مهندس شهاب حبیبی
این کتاب قبلا در این پست معرفی شد.
یک مقاله کامل درباره بازی های پلتفرم تو ویکی پدیا به زبان انگلیسی موجود هست: