طریقه اشتراک گذاری اینترنت از طریق وایرلس
در این آموزش قصد داریم شما را با طریقه اشتراک گذاری اینترنت از طریق وایرلس آشنا کنیم.
اگر دوست دارید اینترنت رایانه خود را به دستگاه های دیگر خود از جمله لپ تاپ ، گوشی و یا تبلت ببرید این آموزش را تا آخر دنبال کنید.
یکی از آسان ترین و راحت ترین روش های اشتراک اینترنت ، از طریق وایرلس است.
هدف از این آموزش
با پیشرفت سیستم عامل های گدجت هایی همچون موبایل و همین طور تبلت و نیاز مبرم اینگونه وسایل به اینترنت پرسرعت و محدود بودن سرعت سیم کارت های ایرانسل و همین طور همراه اول (فناوری فعلی اینترنت سیم کارت ، سرعت ارسال و دریافت آن یک نرخ ثابتی و پائینی دارد)، باید راهی را برای اشترک اینترنت پرسرعت غیر از سیم کارت پیدا کرد که بهترین گزینه اینترنت پرسرعت مخصوص رایانه هاست (چون می توان با پرداخت هزینه بیشتر اینترنت پرسرعت تری را برای رایانه تهیه نمود)
وسایل مورد نیاز
۱- داشتن یک رایانه که دارای کارت وایرلس (حتما ارسال) باشد یا یک لپ تاپ.
۲- داشتن اینترنت پرسرعت (ADSL 2)
3- داشتن سیستم عامل ترجیحا ویندوز ۷
بخاطر اینکه در ویندوز هفت قابلیت virtual access point وجود دارد که کاربران می توانند اینترنت را با کارت شبکه یا وایرلس لپ تاپ خود براحتی به اشتراک بگذارند.
۴- داشتن یک مقدار صبر و حوصله
برای اینکه بتوانید اینترنت خود را از طریق وایرلس به اشتراک بگذارید چندین راه وجود دارد ولی بهترین راه استفاده از نرم افزارهای ساخته شده برای چنین کاری است.
یکی از معروفترین و راحت ترین نرم افزارهای اشتراک گذاری اینترنت ، نرم افزار Connectify است.
ویژگی های این نرم افزار
۱- اشتراک اینترنت از طریق وایرلس
۲- مدیریت دستگاه های وصل شده به شبکه
۳- ایجاد شبکه ی وایرلس
۴- ساده و راحت بودن (بدون نیاز به تنظیمات سخت و پیچیده)
۵- تست شده با تمامی کارت های وایرلس در بازار
طریقه اشتراک گذاری با نرم افزار Connectify
1- دریافت نرم افزار از طریق لینک ذیل:
2- اجرای برنامه
۳- طبق دستور ذیل خانه های مربوطه را پرکنید:
Wi-Fi Name : حسابی که شما دوست دارید با این نام تمام دستگاه ها وایرلس شما را بشناسند (به عنوان مثال sepenta)
Password : کلمه عبور که از ۸ کاراکتر بیشتر باشد (به عنوان مثال ۱۲۳۴۵۶۷۸ یا sepenta3)
Internet : کانکشنی که به اینترنت وصل می شوید را انتخاب کنید (توجه در صورت نبودن کانکشن اینترنت تان در لیست ، در بالا گوشه سمت راست نرم افزار گزینه Refresh را بزنید)
توجه: اگر از طریق وایرلس لپ تاپ قصد اشتراک گذاری اینترنت را دارید ابتدا وایرلس را روشن و سپس نرم افزار را اجرا نمائید.
در صورت کار نکردن اشتراک گذاری اینترنت توسط این نرم افزار ، که معمولا در لپ تاپ اتفاق می افتد ، نرم افزار را بطور کامل قطع کنید ، سپس به این آدرس بروید:
Control PanelNetwork and Internet
در منوی سمت چپ گزینه Change Adaptor Setting را کلیک کنید و آخرین کانکشن وایرلس را غیرفعال و بعد از چند ثانیه فعال نمایید.
حال دوباره برنامه Connectify را اجرا نمائید و بعد از انتخاب کانکشن خود در قسمت خانه internet ، به راحتی اینترنت را به اشتراک بگذارید.
اتصال یک تغییر دهنده آی پی
می دانیم بیشتر کاربران ایرانی بخاطر مسائل تحریم نمی توانند به برخی از امکانات اصلی وسیله خود که برپایه اینترنت است دسترسی داشته باشند (مارکت آندروید ، app store اپل)
برای این که بتوانید از این امکانات نیز برخوردار باشید تنها کافی است بعد از اتصال به اینترنت ، کانکشن تغییر آی پی را نیز وصل کنید و سپس در قسمت Internet نرم افزار Connectify کانکشن تغییر آی پی خود را وارد کنید.
ادامه مطلب
کاربرد WAMP و XAMP چیست ؟
WAMP چیست ؟
ومپ یا WAMP مخفف کلمات Windows ، Apache ، MySQL ، PHP و Perl می باشد و همانطور که از نامش پیداست یعنی بستری برای شما فراهم می کند که بتوانید به یکباره و بدون نیاز به انجام تنظیمات جانبی ، تمامی سرویس های ذکر شده را بر روی سیستم عامل ویندوز بصورت یکجا نصب و راه اندازی کنید در عین حال که رابط کاربری ساده ای در اختیار شما قرار می گیرد. استفاده از WAMP برای نصب ، تست ، برنامه نویسی و اجرا کردن نرم افزارهای تحت وب باز متن یا Open Source در سیستم عامل ویندوز برای برنامه نویسان PHP و Perl ای توصیه می شود که توانایی کار کردن با خود سیستم عامل لینوکس را ندارند. در واقع این نرم افزار یک شبیه ساز وب سرور و تمامی مخلفات لینوکسی آن در ویندوز می باشد و شما تقریبا همه نرم افزارهایی که در قالب Web Application در زبان های برنامه نویسی PHP و Perl نوشته شده اند را می توانید در این محیط نصب و راه اندازی و تست و البته توسعه دهید. البته در برخی اوقات من در سازمان های ایران دیده ام که از همین نرم افزار در محیط کار واقعی نیز استفاده می شود و این چندان خوب نیست.
شما برای اینکه بتوانید یک سیستم مدیریت محتوای تحت وب در اینترنت داشته باشید و بخواهید بر روی آن تغییرات و برنامه نویسی انجام دهید نیازمند خرید یک فضای لینوکسی در اینترنت به نام Host یا هاست هستید ، در ادامه شما نیاز به استفاده از کنترل پنل مدیریت هاست خود دارید تا بتوانید تنظیمات مربوط به پایگاه داده MySQL این سیستم مدیریت محتوا را انجام دهید در اکثر موارد این کنترل پنل به نام Cpanel معروف است که در لینوکس راه اندازی می شود. اگر قرار باشد شما با هر باز کد نویسی بخواهید کد مورد نظر خود را در این هاست کپی کنید و سپس به بررسی نتیجه بپردازید بسیار طولانی و طاقت فرسا می شود ، شما با استفاده از WAMP می توانید براحتی همه این تنظیمات را بصورت محلی بر روی سیستم خود نصب و اجرا کنید و به همین دلیل است که در بسیاری از اوقات به نصب WAMP در سیستم عامل و راه اندازی سیستم های مدیریت محتوا در آن Local Host یا هاست محلی نیز گفته می شود زیرا تمامی مواردی که شما در یک هاستینگ اینترنتی نیاز دارید را بصورت یکجا و با چند کلیک فراهم می کند. توجه کنید که WAMP بصورت یکجا تمامی مواردی که یک نرم افزار باز متن یا Open Source برای اجرا نیاز دارد ، اعم از سیستم عامل ، پایگاه داده ، زبان اسکریپت نویسی و فضای اجرایی را به یکباره در اختیار شما قرار می دهد.
XAMPP چیست ؟
تمامی مواردی که ذکر کردیم در خصوص نرم افزار WAMPP در خصوص نرم افزار XAMPP که زمپ خوانده می شود نیز صادق است. این نرم افزار نیز همانند WAMP عمل می کند و برای شبیه سازی لوکال هاست بر روی سیستم عامل مورد استفاده قرار می گیرد. مشابه WAMP در XAMPP نیز ما سیستم عامل یا OS ، پایگاه داده یا Database ، زبان اسکریپت نویسی یا Scripting Language و فضای ذخیره سازی یا Host را در اختیار می گیرم و به همین شکل Apache و MySQL و Perl و PHP در هنگام نصب هر دو نرم افزار WAMP و XAMPP به سادگی و تنها کلیک کردن چند دکمه انجام می شود. توجه کنید که از این سری نرم افزارها در اینترنت ممکن است زیاد باشد اما بهترین های آنها از نظر بنده در وهله اول WAMP و در وهله دوم XAMPP و در نهایت نرم افزار مشابه دیگری به نام EasyPHP می باشد.
منظور از Local Host ها لوکال هاست چیست ؟
تا اینجا به شما مفهوم لوکال هاست را به سادگی توضیح دادیم اما الان می خواهیم بصورت مفصل به بررسی این مفهوم بپردازیم ، ابتدا مفهوم هاست و هاستینگ را بررسی می کنیم ، منظور از هاست یا Host فضایی از هارد دیسکی است که بصورت مدیریت شده در اختیار شما قرار می گیرد که از طریق اینترنت قابل دسترس می باشد ، این فضا رایگان نیست و شما بایستی در وهله های زمانی معین برای آن هزینه کنید. تمامی وب سایت هایی که طراحان وب طراحی می کنند و در اختیار شما قرار می دهند در نهایت بایستی در اینترنت قرار بگیرند و بدون استثناء همه آنها نیازمند فضایی به نام هاست یا میزبان برای ارائه سرویس خود هستند. به شرکت یا سرویس دهنده ای که خدمات هاست را به ما ارائه می دهد در اصطلاح هاستنیگ سرویس یا Hosting Service گفته می شود.
فرض کنید که یک برنامه نویس وب هستید و نیاز دارید که تمامی آزمون های خود را که ممکن است باعث اختلال نرم افزار نیز بشوند را بر روی آن انجام دهید ، منطقی نیست که نرم افزار خود را با صرف هزینه ای برای خرید هاست اینترنتی در اینترنت قرار دهید ، در عین حال نرم افزار شما ممکن است دارای باگ های امنیتی باشد که بلافاصله بعد از قرار دادن اینترنت ممکن است هک شود ، در اینجا بهتر است شما نرم افزار خود را که بصورت کدهای داینامیک نوشته شده است در سیستم خود اجرا کنید و پس از انجام آزمایش ها و تست های خود در نهایت در یک هاست اینترنتی قرار دهید ، برای اینکار شما بایستی یک هاست را بصورت مجازی بر روی سیستم خود ایجاد کنید که به دلیل اینکه بر روی سیستم خودتان قرار گرفته است به عنوان هاست محلی یا Local Host شناخته می شود ، علاوه بر فضا شما به سیستم مدیریتی و پایگاه داده و زبان اسکریپت نویسی نیز نیاز دارید که از آن استفاده می کنید و این موارد بر روی سیستم عامل ویندوز بصورت پیشفرض وجود ندارد ، شما با استفاده از نرم افزارهای ذکر شده در پاراگراف های قبلی می توانید همه این موارد را بصورت محلی در اختیار داشته باشید.
چه نرم افزارهایی را می توانیم بر روی WAMPP و XAMP نصب کنیم ؟
در ابتدا توجه کنید که WAMPP و XAMP بصورت ویژه برای نرم افزارهای کاربردی تحت وب طراحی و ایجاد شده اند و نه نرم افزارهای سیستم عاملی که بر روی سیستم عامل استفاده می شوند. بنابراین سرویس گیرنده های این نرم افزارها افرادی هستند که از اینترنت یا وب استفاده می کنند. نرم افزارهای بسیاری در اینترنت وجود دارد که بصورت رایگان در اختیار کاربران قرار می گیرد و هیچگونه هزینه ای بابت دانلود و استفاده از این نرم افزارها از شما دریافت نمی شود. این نرم افزارها معمولا با استفاده از زبان های برنامه نویسی مانند PHP و Perl نوشته می شوند و سورس یا محتویات کد آنها در اختیار همگان قرار دارد تا بتوانند بر حسب نیاز آنها را تغییر دهند. شما می توانید کلیه نرم افزارهایی که بصورت باز متن و بر اساس برنامه نویسی پویا یا داینامیک نوشته شده اند و در اینترنت براحتی قابل دانلود هستند را در WAMP و XAMP بدون هیچ مشکل قانونی نصب و استفاده کنید.این نرم افزارها می توانند انواع و اقسام سرویس های اینترنتی را به کاربران بصورت رایگان قرار بدهند و شما می توانید براحتی از WAMP و XAMP برای یادگیری و توسعه آنها استفاده کنید ، سیستم های مدیریت محتوای وبی مانند Joomla و WordPress و Drupal و ... از جمله مواردی هستند که براحتی می توانید شما برای راه اندازی وب سایت های اینترنی بصورت رایگان استفاده کنید و برای خود آنها را دلخواه سازی کنید ، اما فقط همین نرم افزارها نیستند ، هر چیزی که در اینترنت فکرش را بکنید را می توانید در قالب این نرم افزارهای Open Source مشاهده کنید ، شاید دوست داشته باشید وب سایتی شبیه فیسبوک برای خود راه اندازی کنید ! نیازی به دانستن دانش برنامه نویسی نیست ، کافیست نرم افزار Social Engine یا چیزی شبیه به آنرا که برای ساختن شبکه های اجتماعی اینترنتی بصورت رایگان در اینترنت قرار گرفته اند را دانلود و برای خود نصب کنید و فیسبوک خود را ایجاد کنید.
این نرم افزارها در قالب اسکریپت های آماده قابل نصب در اختیار شما قرار می گیرد و به دلیل استفاده از MySQL و Apache و ... بهترین گزینه برای استفاده در XAMP و WAMP هستند. کافیست یکی از آنها را دانلود کنید که معمولا در قالب فایل های فشرده قرار دارند و در پوشه WWW ای که نرم افزارهای WAMP و XAMP بعد از نصب در اختیار شما قرار می دهند قرار بدهید و آنها را از حالت فشرده در بیاورید و از طریق وب فایل اجرایی نصب نرم افزار را اجرا کنید ، واقعا به همین سادگی است.
ادامه مطلب
فرق بین هاب و سوئیچ چیست؟
هاب و سوئیچ Hub and Switch
در داخل هاب , تمام پورتها به هم وصل هستند و تمام ایستگاههای کاری شبکه از طریق هاب به هم وصل بوده و دارای مسیر یکسان میباشند , که احتمال برخورد (Collision) پیش می آید.
بین هاب و سوییچ چه تفاوتهایی وجود دارد ؟
هاب و سوئیچ تقریبا کار یکسانی انجام میدهند اما روشهایشان با هم متفاوت است.مثلا از هردوی آنها میتوان برای تقویت سیگنال استفاده کرد (در مدتها پیش وسیلهای به نام repeater این وظیفه را به عهده داشت ) یا میتوان از آنها برای پخش کردن سیگنال (مثلا برای ارائه اینترنت به شبکههای خانگی )استفاده کرد.
حال این سوال پیش میآید که اگر این دو تقریبا یک کار را انجام میدهند پس تفاوت میان آنها چیست ؟
هاب چیست ؟
اولین مشخصهٔ هاب اینست که با سرعت زیاد در لایه اول (Physical Layer) مدل OSI کار میکند در حالی که سوئیچ به صورت هوشمند در لایه دوم (Data Link Layer) مدل OSI کار میکند .
وقتی یک هاب اطلاعات را از یک پورت خود دریافت میکند خیلی سریع و بدون درنگ آنها را به دیگر پورتهای خود منتقل میکند، اما متاسفانه اینگونه هم اطلاعات با هم برخورد دارند و هم پهنای باند تقسیم میشود. تصور کنید در یک شبکه دو کامپیوتر توسط هاب با هم در حال تبادل اطلاعات هستند ، در این حالت یا بستههای اطلاعاتی با هم برخورد میکنند و یا به مقصد دیگری منتقل میشوند .در اینجا باید از پروتکل CSMA/CD استفاده کرد که در برخورد بستهها را دوباره بفرستد . استفاده از این پروتکل مشکله دیگری را به همراه دارد و آن اینست که ارتباط نیمه دو طرفه ایجاد میکند و این یعنی صرف وقت بیشتر.
برخورد بستههای اطلاعاتی مشکل بزرگیست اما هابها مشکلات بزرگتری هم دارند .هاب در یک ارتباط نیمه دو طرفه کار میکند یعنی اطلاعات میتوانند فقط یک مسیر یکطرفه را در هر لحظه طی کنند. در نتیجه یک کامپیوتر در آن واحد یا گیرنده است یا فرستنده. بدترین مشکل هاب تقسیم پهنای باند است .تصور کنید که شما یک هاب ۲۰ پورته با یک خط اینترنت ۲۰Kb/s در اختیار دارید در این حالت به هر کدام از کامپیوترها سرعت ۱Kb/s میرسد .
مسیر یکسان همچنین باعث میشود که وقتی 5 کامپیوتر با سرعت 100 Mbps به هاب متصل هستند , این 5 کامپیوتر سرعت 100 Mbps را به اشتراک بگذارند و پهنای باند 20 Mbps به هر کامپیوتر برسد .همچنین وقتی یک پورت در هاب , دیتا فریم دریافت میکند ؛ این فریم را در تمام پورتهای هاب کپی میکند. این قابلیت باعث میشود وقتی ترافیک شبکه زیاد شد به طور جدی برخورد (Collision) پیش آید .در داخل یک سوئیچ , پورتها فقط توسط آدرسشان به هم متصل میشوند و در شبکه , سوئیچ وقتی که دو کامپیوتر می خواهند به هم دسترسی داشته باشند , فقط آن دو را به هم وصل می کند. هر پورت سوئیچ سرعت 100 Mbps دارای پهنای باند 100 Mbps است . یک سوئیچ آدرس MAC کامپیوتری که به آن متصل است را یاد میگیرد و وقتی که یک دیتا فریم را دریافت میکند , آن را با جدول MAC خود بررسی می کند . اگر سوئیچ آن را در جدول MAC خودش پیدا کرد , آن را مستقیماً به همان پورت میفرستد و به پورتهای دیگر نمیفرستد. اینها دلایلی است که در سوئیچ به ندرت برخورد (Collision) رخ میدهد.
منظور از سوئیچ IP , سوئیچ لایه 2 و سوئیچ لایه 3 چیست ؟ چه تفاوتی بین آنها وجود دارد ؟
سوئیچ لایه 2 , یک سوئیچ است که در لایه 2 کار میکند و سوئیچ پل (Bridging) نیز گفته میشود و بسته ها را بر اساس آدرس یگانه " کنترل دسترسی رسانه ( MAC ) " دستگاههای کاری , میفرستد .
سوئیچ لایه 3 , سوئیچی با قابلیت مسیریابی است که در لایه 3 کار میکند , بطور داخلی یک دامنه (Domain) برای دستگاهها میسازد و پهنای باند را به شبکه های جداگانه تقسیم میکند و داده پراکنی (Broadcast) را محدود مینماید .
سوئیچ IP , سوئیچ لایه 3 است و اطلاعات خاص آن , فقط بر اساس پروتکل IP و پروتکل مسیریابی (Routing) است .
منظور از سوئیچ هوشمند (Intelligent) چیست ؟
منظور از سوئیچ هوشمند , سوئیچی است که قابل مدیریت باشد و بتوان آن را با RMON , SNMP , Web Browser و غیره مدیریت کرد .
سوئیچ پشته پذیر (Stackable) چیست؟
سوئیچهای پشته پذیر میتوانند تا چند واحد رساناهای فیزیکی یا ترجیحاً اترنت گیگا (1000) را پشته نمایند. در شبکه های خیلی بزرگ از قابلیت پیشرفته پشته پذیری , برای مدیریت سوئیچ ها بر روی یک آدرس IP واحد استفاده مینمایند. این توانایی باعث میشود مدیریت شبکه ساده تر شود .
مزایای SNMP چیست ؟
بزرگترین مزیت استفاده از SNMP این است که SNMP برای سادگی طراحی شده و بنابراین کاربرد آن برای شبکه های بزرگ راحت است و زمان نصب آن کوتاه و بسیاری از فشارها و کارها را در شبکه کاهش میدهد. همچنین طراحی ساده آن این امکان را برای کاربر فراهم میکندکه برای متغیرهایی که میخواهد ببیند برنامه ریزی نماید و نمایش در سطح پایین برای متغیر های زیر انجام دهد :
الف ) عنوان متغیر
ب ) نوع داده متغیر ( به عنوان مثال : عدد صحیح , رشته )
ج ) عدم تفاوت در نوع متغیر که فقط خواندنی باشد یا قابل خواندن و نوشتن ( متغیر )
نتیجه تمام این ساده سازی ها این است که مدیریت شبکه ساده شده و بمقدار زیاد از فشارهای موجود کاسته میشود .
پروتکل (قرارداد) مدیریت ساده شبکه SNMP = Simple Network Management Protocol
پورت ترانک (Trunk = شاه سیم) چیست ؟
پورت ترانک به ارتباطات چندتایی اجازه میدهد که با یکدیگر جمع شوند و مانند یک ارتباط فیزیکی یگانه باعث افزایش توان شوند . پورت ترانک جهت تنظیم بار و ارتباط اضافی درداخل شبکه سوئیچ تهیه شده است و این پهنای باند , برابر جمع فیزیکی ارتباطات نمی باشد . ترافیک یک ترانک از ارتباطات (Link) مجزا تشکیل شده و به این علت الگوریتم خرد کردن (Hash) نامیده میشود . الگوی ترافیک در یک شبکه باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد . وقتی که از یک الگوریتم خرد کردن مناسب استفاده میشود , ترافیک به طور تصادفی تصمیم میگیرد که برای تنظیم بار موجود از داخل ترانک اطلاعات را بفرستد .
مذاکره خودکار (Auto-Negotiation) دقیقاً چگونه کار میکند ؟
دستگاهها در انتهای ارتباطهای شبکه میتوانند بطور خودکار ظرفیتهای ارتباط (Link Capabilities) را بررسی نمایند و در حداکثر سطح مشترک کار کنند ؛ به این علت آن را مذاکره خودکار (Auto-Negotiation) می گویند . این مذاکره شامل تشخیص و انتخاب بیشترین پهنای باند و عمل کردن دو طرفه است . سرعت ارتباط گسترش سیگنالهای الکتریکی سنجیده می شود , بنابراین انتهای ارتباط هم می تواند محاسبه نماید که انتهای دیگر تلاش میکند از چه استفاده نماید . هر چند در یک ارتباط دو طرفه (Duplex) , مذاکره با یک رفت و برگشت اطلاعات , انجام می شود . یعنی یک سمت در صورتی میتواند در حالت دو طرفه باشد که سمت دیگر نیز در حالت مذاکره خودکار (Auto-Negotiation) باشد و وقتی حالت دو طرفه مشکل داشته باشد , یک پورت سوئیچ به حالت یک طرفه (Half-Duplex) می افتد . برای مذاکره یک ارتباط دو طرفه , هر دو طرف باید در حالت مذاکره خودکار (Auto-Negotiation) تنظیم شده باشند .
منظور از عبارت " Nway " چیست ؟
یکی از پروتکلهایی است که دستگاههای شبکه ای اترنت مانند سوئیچ و روتر استفاده میکنند و مذاکره خودکار (Auto-Negotiation) بین دو دستگاه میباشد تا اطلاعات را با بالاترین سرعت منتقل کنند . بعبارت دیگر قابلیت سرعتهای 100M و 10M , حالات دو طرفه (Duplex) کامل و نصفه و سنجش خودکار , Nway نامیده میشود .
عبارت ذخیره و فرستادن (Store and Forwarding) در سوئیچ ها به چه معنی است ؟
بسته ورودی که وارد میشود , بررسی میشود که آیا دارای خطایی هست یا خیر ؟ و اگر دارای خطا نبود , فرستاده میشود . این نحوه کار با اطلاعات ورودی را "ذخیره سازی و فرستادن " می نامند . در سوئیچ های Nway پلانت به علت داشتن نوع حافظه (SSRAM) بسیار سریع این کار انجام میشود . کلاً نوع معماری داخلی سخت افزارهای پلانت , به همین شکل " ذخیره سازی و فرستادن " میباشد .
طوفان داده پراکنی (Broadcast Storm) چیست ؟
عموماً این حالت بیانگر تولید ترافیک بسیار زیاد , توسط دستگاههایی است که بطور عادی ترافیک دارند. اگر این دستگاهها به تولید بیشتر و بیشتر ترافیک ادامه دهند , بازده شبکه بسیار کاهش می یابد .
Tag-Vlan چیست ؟
سوئیچ مانند یک فرستنده ترافیک هوشمند و یک دستگاه امنیتی ساده شبکه عمل میکند. فریم ها فقط آن پورتهائی را که دستگاه مقصدشان ضمیمه شده است را دریافت میکنند . فقط ایستگاههایی (Stations) که عضو همان Vlan هستند میتوانند فریم های Multicast و Broadcast را ببینند . به این ترتیب پهنای باند بهینه میشود و امنیت شبکه گسترش می یابد .
Vlan های استاندارد 802.1Q محدود به یک سوئیچ نیستند. Vlan ها میتوانند سوئیچهای دیگری , حتی از ارتباطات گسترده (WAN) بپذیرند. به اشتراک گذاشتن Vlan ها بین سوئیچها با اضافه کردن یک Tag به مشخص کننده Vlan ( یعنی VID ) با عددی بین 1 تا 4.094 در داخل هر فریم بدست می آید . یک مشخص کننده Vlan ( یعنی VID ) به هر VLAN اختصاص داده میشود . با اختصاص دادن مشخص کننده Vlan ( یعنی VID ) های یکسان به VLAN های سوئیچ های مختلف , یک یا چند VLAN ( به طور Broadcast- Domain ) در داخل یک شبکه بزرگ گسترش یابند .
آیا میتوان از کابل های Cat 5 موجود برای سوئیچ گیگابیتی استفاده کرد ؟
بله , مشخصات کابل Cat 5 و یا کابل پیشرفته Cat 5e , دارای استاندارد IEEE 1000Base-T است و اترنت گیگابیتی , بر روی کابلهای Cat 5 , انتقال بهتری نسبت به سیم های اترنت با سرعت 10/100 Kbit/s دارند. مشخصات استاندارد 1000Base-T برای مذاکره خودکار (Auto Negotiation) ویژگی های ارتباط - از جمله تصحیح خودکار کابل جابجا شده (Crossed) - را دارا میباشد . مذاکره خودکار (Auto Negotiation) ارتباط صحیح کابلها بین کارت های واسط شبکه 1000Base-T (NIC) , سوئیچ ها و دیگر دستگاهها را - که در حالت اولیه پورتهایشان یک طرفه کار میکنند - برقرار میکند .
منظور از جدول آدرسهای MAC درباره سوئیچ چیست ؟
سوئیچ های لایه2 , کارهای متفاوتی مانند یاد گرفتن آدرس MAC , فرستادن وفیلتر کردن تصمیمات و غیره را انجام میدهند . وقتی یک سوئیچ روشن میشود جدول آدرسهای MAC آن خالی است . وقتی دستگاه فریم میفرستد و توسط واسط (Interface) دریافت میشود , سوئیچ آدرس مبدا را در جدول آدرسهای MAC ذخیره میکند. بعد از این سوئیچ جدول آدرسهای MAC را برای فرستادن و فیلتر کردن فریم های دریافتی استفاده میکند و سوئیچ مشخص میکند که فریم ها باید از پورت مشخص شده عبور کنند یا خیر . به همین دلیل جدول آدرسهای MAC , جدول فیلتر MAC , یا فیلتر کننده نیز گفته میشود .
برای چه باید از سوئیچ گیگابیتی استفاده نمائیم ؟
مهمترین جا برای استفاده از سوئیچ های گیگابیتی در مراکز داده (Data Center) یا شاهرگ (Backbone) و بین گروههای کاری و مراکز داده است . ضرورتاً ارتباط هر سوئیچ به سوئیچ دیگر باید گیگابیت باشد. این باعث میشود که در شبکه با کارت 100/10 , کامپیوتر ها با سرعت 100 Mbps کار کنند , بدون آنکه کمبودی در شاهرگ (Backbone) باشد . خدمات دهندگان (Server) مراکز داده شلوغ نیز باید با کارتهای گیگابیتی تجهیز شوند. این کار باعث میشود که خدمات دهندگان به تنگنا نیفتند و برای سرویس گیرندگان (Client) که با سرعت 100 Mbps از خدمات دهنده درخواست میکنند بازده افزایش یابد . همانطور که تقاضا برای پهنای باند بویژه برای کارهای گرافیکی و کاربردهای چند رسانه ای (Multimedia) گسترش می یابد , میتوان برای کامپیوتر های معمولی (Desktop) نیز سرعت گیگابیت متصور شد .
محدودیت فاصله ها و کابلها برای اترنت گیگابیتی چقدر است ؟
|
طول کابل |
نوع سیم |
نوع گیگابیت |
|
25 متر |
زوج به هم پیچیده روکش دار (STP) |
1000BaseCX |
|
100 متر |
کابل UTP نوع Cat 5 با استاندارد EIA / TIA |
1000BaseT |
|
275 متر |
فیبر نوری چند حالته (MMF)(Multi Mode) با هسته 5/62 میکرون : لیزر850 نانومتر |
1000BaseSx |
|
550 متر |
فیبر نوری چند حالته (MMF) با هسته 50 میکرون : لیزر 1300 نانومتر |
|
|
550 متر |
فیبر نوری چند حالته (MMF) با هسته 5/62 میکرون : لیزر 1300 نانومتر |
1000BaseLx |
|
550 متر |
فیبر نوری یک حالته (SMF)(Single Mode) با هسته 50 میکرون : لیزر1300 نانومتر |
|
|
10 کیلومتر |
فیبر نوری یک حالته (SMF) با هسته 9 میکرون : لیزر 1300 نانومتر |
|
منظور از حافظه بافر در رابطه با سوئیچ چیست ؟
حافظه بافر یک ناحیه ذخیره سازی اختصاص داده شده , برای رسیدگی به داده های عبوری میباشد . بافرها معمولاً برای دریافت و ذخیره سازی اطلاعات پراکنده , که پشت سر هم توسط دستگاههای سریعتر , ارسال میشود را دریافت میکنند و تفاوت سرعت را جبران مینمایند. اطلاعات ورودی ذیره میشوند تا هنگامی که تمام داده های گرفته شده قبلی فرستاده شوند. این حافظه در سوئیچ به اشتراک گذارده میشود.
منظور از سوئیچ قفل نشدنی (Non-Blocking) چیست ؟
به یک سوئیچ قفل نشدنی (Non-Blocking) گفته می شود, که سوئیچ فابریک آن , توانایی رسیدگی کامل به تمام پورتها از نظر تئوری داشته باشد. بنابراین پاسخ هر در خواست مسیر به هر پورت خروجی , می تواند با موفقیت و بدون تداخل با ترافیک های دیگر باشد .
در نظر بگیرید که یک سوئیچ دارای 10 پورت با سرعت هر کدام 100 Mbps است . برای اینکه حالت دو طرفه (Full Duplex) کامل با تمام بار ممکنه داشته باشیم , سوئیچ باید حداقل عدد 2 گیگابیت بر ثانیه (2*10*100 Mbps) برای کار در حالت قفل نشدنی داشته باشد .
منظور از سوئیچ فابریک (Switch Fabric) در رابطه با سوئیچ ها چیست؟
سوئیچ فابریک قابلیت مدارات سوئیچ است تا بدون قفل کردن , حداکثر ترافیک بار شده را انتقال دهند . بهمین دلیل برای مدارات سوئیچ (Backplane) مشخصات متنوعی ذکر شده است .
منظور از کنترل جریان (Flow Control) در سوئیچ چیست ؟
این عبارت در ارتباطات سریال استفاده می شود و منظور متوقف کردن فرستنده از فرستادن اطلاعات است, تا وقتی که گیرنده آن را بتواند بپذیرد ؛ که هم به شکل سخت افزاری و هم نرم افزاری است . گیرنده ها عموماً میزان بافر ثابتی دارند وهمان لحظه که اطلاعات دریافت می شوند , می نویسند و وقتی مقدار داده های بافر به حد نهایی می رسد , گیرنده یک سیگنال به فرستنده جهت متوقف کردن ارسال می فرستد .
آیا جایگزینی سوئیچ 48 پورتی با دو سوئیچ 24 پورت که به طورداخلی به هم وصل هستند , فکر خوبی است ؟
البته نه ! سوئیچ 48 پورت وقتی که میزان عبوری پر است , دارای حالت ضد قفلی (Non-Blocking) است . برای مثال سوئیچ 48 پورت مانند دو سوئیچ 24 پورت که با سرعت 10/100 Mbps به هم وصل هستند , کار می کند و دارای گنجایش 8.4 Gbps ( در حالت دو طرفه کامل ) با ارتباط داخلی است . اما دو سوئیچ 24 پورت در ارتباط با سرعت ( 200 Mbps در حالت دو طرفه کامل ) هستند و دارای تنگنا (Bottleneck) می شوند . در ضمن وقتی که ترافیک سنگین است , دارای قابلیت ضد قفلی نیستند .
فرق بین کابلهای UTP , FTP و STP چیست ؟
کابل UTP ( زوج سیم بهم تابیده بدون روکش ) تأثیر کم شدن حد سیگنال , در زوج سیم های بهم تابیده , بر اثر تأثیرات الکترومغناطیسی (EMI) و تأثیرات فرکانسهای رادیوئی (RFI) را حذف میکند .
کابلهای FTP ( زوج سیم بهم تابیده زرورق دار ) و یا SeTP ( زوج بهم تابیده توری دار ) شکل پیشرفته UTP می باشند , که دارای فن آوری پوشش ترکیب شده است و سرتاسر آن با یک مغزی فلزی سرتاسری یا زرورق پوشانده شده است .
بسیاری از نصابهای کابل و یا کارخانه ها شاید عبارت STP را برای توصیف کابلهای FTP استفاده نمایند . اما STP ( زوج سیم بهم تابیده پوشش دار ) از FTP کاملاً متفاوت است . کابل STP از فن آوریهای پوشش جهت حذف کردن تأثیر زوجهای بهم تابیده استفاده می کند . هر زوج سیم با یک زرورق فلزی و چهار زوج سیم در یک مغزی فلزی یا زرورق پوشانده شده است . برای استفاده در نصب شبکه اترنت , STP از اختلالات الکتریکی هم در کابل (تأثیر زوج به زوج سیم یا تداخل ) و هم در خارج سیم ( تأثیرات الکترومغناطیسی و فرکانس های رادیوئی ) جلوگیری میکند . بنابراین STP بیشتر از UTP و FTP از اختلالات جلوگیری می کند و قیمت آن گرانتر و نصب آن سخت تر است . توجه داریم که پوشش فلزی , در هر دو انتها باید باشد ؛ اگر این پوشش کامل نباشد , پوشش مانند یک آنتن سیگنالهای نا خواسته را می گیرد . بعلت هزینه و نصب ( پایاندهی ) مشکل STP , در شبکه های اترنت , از STP بندرت استفاده می شود و اصولاً STP در اروپا استفاده می شود .
چه چیزی بازده یک سوئیچ را مشخص میکند ؟
عوامل متعددی بر روی بازده تأثیر می گذارند :
الف ) پیکربندی اشتباه پورت - اجبار درحالت دو طرفه کامل (Full Duplex) برای پورتی که دارای قابلیت مذاکره خودکار (Auto Negotiation) است و غیره .
ب ) ارتباط کابل اشتباه - استفاده از کابل Cat 3 برای شبکه با استاندارد 100-TX , یا طول بیش از 100 متر و غیره .
پ ) پیکربندی VLAN به طور اشتباه .
ت ) طوفان داده پراکنی (Broadcast Storm) و طوفان برخوردها (Collision Storm) , تعداد زیادی نود (Node) , بیش از 40 نود برای پورت سوئیچ به اشتراک گذارده شده .
ث ) حافظه بسته ها (Packet) از 2 Mbyte تا 6 Mbyte , بیش از این بهتر است .
ج ) اعمال امنیتی , بازده شبکه را کاهش می دهند .
چ ) معماری سوئیچ به صورت قفل شدنی (Blocking) و غیر قفل شدنی (Non-Blocking) که حالت قفل نشدنی بهتر است .
چه عواملی در بازده کم یک شبکه , دخالت دارند ؟
الف ) کابلهای ارتباطی با سوئیچ را بررسی نمایید .
ب ) محیط شبکه را بررسی نمایید. آیا هیچ حلقه ای (Loop) در ارتباطات می بینید ؟ اگر بلی , لطفاً ارتباط اترنتی که باعث حلقه می شود را از بین ببرید .
ج ) حالت دو طرفه (Duplex) بین دو دستگاه ( مثلاً ایستگاه کار یا سوئیچ ) و سوئیچ را بررسی نمایید . لطفاً حالت دو طرفه را در هر طرف تنظیم نمایید
باید از هاب استفاده کرد یا سوییچ ؟
از آنجایی که هابها ارزانتر هستند و نصب آنها کار دشواری نیست کاربران متوسط خانگی از آنها استفاده میکنند ولی اگر شما تنظیمات خاصی را برای شبکه خود در نظر دارید باید حتما از سوئیچ استفاده کنید چون سوئیچ میتواند همانند یک مسیریاب (router)برنامه ریزی شود کاری که روی هاب نمیتوان انجام داد
ادامه مطلب
مطالبی درباره ip
چهار عدد در يك آدرس IP اكت (به معناي هشتايي) ناميده مي شوند، چون هر عدد به تنهايي از 8 عدد باينري تشكيل شده است. با تركيب همه اعداد 32 عدد باينري خواهيم داشت. آدرس IP از اعداد 32 بيتي تشكيل شده است. كه هر كدام از 8 وضعيت مي تواند 0 يا 1 باشد. يعني براي هر هشتايي 2 به توان 8 تا، 256 عدد مخلتف را مي توان در نظر گرفت. پس هر عدد كه بين نقطه ها قرار مي گيرد مي تواند بين 0 ــ 255 باشد. با توجه به اين كه 4 عدد داريم كه با نقطه از هم جدا مي شوند مجموعاً 2 به توان 32 يا مجموعاً 4294967296 عدد منحصر به فرد خواهيم داشت.
در نتيجه در حدود 4.3 ميليارد عدد را مي توان براي آدرسهاي IP منحصر به فرد معين كرد البته با صرفنظر از تعدادي آدرس معين كه استفاده از آنها براي عموم محدود شده است. مثلاً آدرس IP به صورت 0. 0. 0. 0 براي شبكه default و آدرس 255. 255. 255. 255 براي broad cast رزرو شده اند.
تركيب اين اعداد فقط براي دادن يك شماره منحصر به فرد و شناسايي نيست بلكه براي ايجاد كلاسهايي است كه بتوان آنها را به يك شغل، دولت، منطقه خاص و غيره نسبت داد.
اعداد بين نقطه ها يا اكت ها (هشتايي) به دو قسمت تقسيم مي شوند. شبكه و هاست. اولين عدد بين نقطه ها مربوط به شبكه است. اين عدد براي شناسايي يك شبكه كه يك كامپيوتر به آن متصل است استفاده مي شود.
هاست (كه گاهي با نام Node شناخته مي شود) كامپيوتري كه واقعاً در شبكه وجود دارد مشخص مي كند. قسمت مربوط به هاست معمولاً آخرين عدد است.
5 كلاس IP به علاوه آدرسهاي خاص مشخص وجود دارد:
سه کلاسِ پایهایِ مختلفِ نشانیدهیِ آیپی، برای شبکههای بزرگ، متوسط و کوچک وجود دارد. کلاس A برای شبکههای بزرگ، کلاس B برای شبکههای متوسط و کلاس C برای شبکههای کوچک است.
علاوه بر این سه کلاس، کلاس D برای پخش چندگانه، ارسال اطلاعات به گروهی از رایانهها، و کلاس E برای کارهای جستجو وجود دارند. برای شرکت در پخش چندگانهٔ آیپی، مجموعهای از رایانههای میزبان باید بر سر استفاده از آدرس پخش چندگانه، به طور مشترک توافق داشته باشند. پس از تشکیل گروه پخش چندگانه یک کپی از هر بستهٔ اطلاعاتی فرستاده شده به نشانی پخش چندگانه به هر رایانهٔ میزبان در مجموعه تحویل میگیرد.
بنابراین نخستین 4 بیت (از سمت چپ) آدرس IP کلاس آن را مشخص میکند. همچنین اگر نمایش نقطهدار را در نظر بگیریم از روی مقدار دهدهی بایت اول کلاس آن تشخیص داده میشود.
| کلاس | طول بر حسب بیت | شروع | پایان | CIDR | subnet mask |
|---|---|---|---|---|---|
| Class A | 0 | 0.0.0.0 | 127.255.255.255 | /8 | 255.0.0.0 |
| Class B | 10 | 128.0.0.0 | 191.255.255.255 | /16 | 255.255.0.0 |
| Class C | 110 | 192.0.0.0 | 223.255.255.255 | /24 | 255.255.255.0 |
| [[Class D[[multicast | 1110 | 224.0.0.0 | 239.255.255.255 | /4 | Not Defined |
| [[Class E[[reserved | 1111 | 240.0.0.0 | 255.255.255.255 | /4 | Not Defined |
كلاس A: اين كلاس براي شبكه هاي خيلي بزرگ است. مانند يك كمپاني عظيم بين المللي كه داراي يك شبكه بزرگ است. آدرسهاي IP كه اعداد اول آنها (اولين اكت) از 1 تا 126 باشد قسمتي از اين شبكه هستند. سه عدد بعدي براي شناسايي Host به كار مي روند. اين بدان معناست كه 126 شبكه كلاس A وجود دارند كه هر كدام 16777214 هاست و مجموعاً 2 به توان 31 آدرس IP منحصر به فرد مي توان ساخت. اما نيمي از اين تعداد آدرس IP قابل دسترسي است. در شبكه هاي كلاس A اولين عدد باينري هميشه صفر است.
آدرس خود يا loopback: اين آدرس IP عبارتست از 127. 0. 0. 1 با اين آدرس IP يك كامپيوتر مي تواند پيغامي را براي خودش ارسال كند. اين آدرس معمولاً براي عيب يابي شبكه و تست كردن آن استفاده مي شود.
default network: يا شبكه پيش فرض كه آدرس IP آن 0. 0. 0. 0 است.
اصولاً در سامانهٔ آیپیدهی به مشترکان، آیپیها به صورت تعدادی که توانی از عدد ۲ باشد (۲، ۴، ۸، ۱۶، ۳۲، ۶۴ و ۱۲۸) دستهبندی میشوند. لازم به ذکر است که در هر دستهٔ آیپی اختصاص داده شده به مشترک آیپیهای اول و آخر بر اساس استاندارد معمولاً غیر قابل استفاده است و از باقیماندهٔ آیپیها میتوان در شبکهٔ محصورشده استفاده کرد. به عنوان مثال در یک کلاس هشتتایی، حداکثر شش نشانی آیپی قابل استفاده است.
آیپی خصوصی
برای جلوگیری از هدردهی آیپی در هر کلاس، یک محدودهٔ آیپی برای شبکههای خصوصی (مانند شبکهٔ داخلی ادارات و شرکتها) در نظر گرفته شدهاست که عبارت است از:
| رنج آی پی | تعداد آدرسها | کلاس | CIDR block |
|---|---|---|---|
| 24- 10.0.0.0–10.255.255.255 | 16,777,216 | Single Class A | 10.0.0.0/8 |
| 20- 172.16.0.0–172.31.255.255 | 1,048,576 | 16 contiguous Class Bs | 172.16.0.0/12 |
| 16- 169.254.0.0–169.254.255.255 | 65,536 | Single Class B | 169.254.0.0/16 |
| 16- 192.168.0.0–192.168.255.255 | 65,536 | Single Class C | 192.168.0.0/1 |
برای اتصال یک شبکهٔ خصوصی به اینترنت از پروتکل NAT استفاده میشود به این ترتیب که نشانی خصوصی به یک یا چند نشانی منحصربهفرد عمومی ترجمه میشود.
يافتن آدرس IP
هر بار که يک کامپيوتر به کامپيوتر ديگري متصل مي شود، حداقل اطلاعاتي که بايد به آن بدهد آدرس IP خود است؛ بنابراين يافتن IP کسي که به دليلي قصد اتصال بهرايانه شما را داشته است نه تنها غير قانوني نيست بلکه يک موضوع کاملاً طبيعي است.
آیپی ایستا و پویا (استاتیک و داینامیک)
آیپی پویا با هر بار وصلشدن به شبکهٔ داخلی و یا اینترنت تغییر میکند. اما آیپی ایستا (Static) اینطور نیست. آیپی پویا (Dynamic) در هر شبکه توسط کارساز پروتکل پیکربندی پویای میزبان (DHCP Server) به رایانهها در شبکه اختصاص داده میشود. یعنی وقتی شما به اینترنت و یا شبکهٔ داخلی وصل میشوید، کارساز پروتکل پیکربندی پویای میزبان به شما یک نشانی آیپی اختصاص میدهد.
DHCP Server میتواند یک سرویس در سیستمعاملهای سرور باشد یا یک قطعهٔ سختافزاری مانند مسیریاب (Router) و یا نقطهٔ دسترسی (Access Point) در شبکه باشد.
برای دیدن نشانی آیپی رایانهٔ خود میتوان از برنامه winipcfg.exe (در ویندوز ۹۵ و ۹۸ و ME) یا ipconfig.exe (در ویندوز ۲۰۰۰ و XP) کرد. در لینوکس یا یونیکس (یا سیستمهای مبتنی بر آنها) نیز میتوان از دستور ifconfig استفاده کرد.
در حال حاظر 2 نسخه آیپی درحال استفاده می باشد : آیپی نسخه 4 و آیپی نسخه 6 که هر یک نشانی آیپی را به روش متفاوتی ارائه می نمایند.
آی پی ورژن 6 - IPv6 (به نقل از وبسایت نارنجی)
فرمت فعلی آدرس های اینترنتی به شکل a.b.c.d می باشد، که هر کدام از این جایگاه ها می تواند عددی بین ۰ تا ۲۵۵ باشد. با این حساب، اگر آدرس های غیر قابل استفاده و آدرسهای جدا شده در استانداردهای RFC را از این تعداد کم کنیم، چیزی حدود 4.3 میلیارد آدرس آی پی خواهیم داشت.
در سال ۱۹۸۳ زمانی که اولین استانداردهای آی پی ورژن ۴ تهیه می شد کسی حتی فکرش را نمی کرد که این آدرسها روزی به پایان برسند. اما در اواخر سال ۲۰۱۰ بود که آدرسها رو به پایانی گذاشت و جامعه جهانی خود را برای انتقال به آی-پی های ورژن جدیدتر یا همان IPv6 آماده کرد.
در تاریخ 2012.6.6 به طور رسمی استفاده از آدرس آی پی ورژن شش یا IPv6 در دنیا آغاز شد.
شاید با خود بگویید که این تعداد کاربر اینترنتی که وجود ندارد که این 4.3 میلیارد آدرس پایان یافتنی باشند. اما مساله اینجاست که دنیا با داشتن 2.5 میلیارد کاربر اینترنتی هم اکنون بیش از ۱۱ میلیارد دستگاه متصل به اینترنت دارد. این روزها همه چیز به اینترنت وصل می شود، از کامپیوتر و لپ تاپ و گوشی موبایل گرفته تا یخچال و ماشین و ساعت های مچی.
مصداق همین موضوع را می توان در سیستم شماره تلفن های شهر تهران یافت. چند سال پیش به سبب اینکه تعداد شماره های در دسترس برای تلفن های ۷ رقمی، تعداد محدودی بود، شرکت مخابرات استان تهران مجبور به افزایش تعداد ارقام شماره های تلفن به ۸ رقم شد.
چه تعداد آدرس در IPv6 در دسترس خواهد بود ؟
شاید اعلام کردن و یا خواندن این عدد سخت باشد، ولی بهتر است مقایسه کنید که تعداد آدرسهای در دسترس برای IPv4 و IPv6 چقدر با هم متفاوت است!
IPv4 : 4,300,000,
IPv6 : 340,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000
همانطور که می بینید فعلا می توانیم بر روی آدرسهای جدید حساب باز کنیم، البته به شرطی که سالهای آینده پای سیارات دیگر و موجودات ساکن آنها به میان نیاید!
چه زمانی به آدرسهای جدید منتقل می شویم ؟
در تاریخ 2012.6.6 دنیا تصمیم گرفت تا به سمت آدرس های جدید حرکت کند و گوگل، فیسبوک، یوتوب، یاهو و دیگر شرکت های بزرگ سرورهای خود را به آدرس های جدید منتقل کردند. البته شایان ذکر است که انتقال به آدرس های جدید چند سالی زمان می برد، زیرا هنوز تعداد زیادی از دستگاه ها با آدرس های ورژن ۴ کار می کنند و بعضی ها هم کلا از سیستم جدید آدرس دهی پشتیبانی نمی کند.
همچنین ۱۰۰ شرکت تولید کننده تجهیزات شبکه از این به بعد ورژن جدید IP را به عنوان یک جز همیشگی دستگاه هایشان به حساب میاورند.
ادامه مطلب
id های شبکه و مطالبی درباره subnet
SUBNET MASK
این آدرس نشان میدهد چه مقدار بیت متعلق به آدرس شبکه و چه مقداربیت متعلق به آدرس میزبان(هاست) است
دو الگو برای subnet mask داریم الگوی استاندارد و الگوی غبر استاندارد
در الگوی استاندارد با توجه به کلاس هر subnet mask ,IPاستانداردی برای آن ای پی داریم بطور مثال
ُ
|
Class |
A |
B |
C |
| IP | 10.10.10.1 | 172.168.88.98 | 192.168.100.3 |
| Subnet Mask | 255.0.0.0 | 255.255.0.0 | 255.255.255.0 |
قسمتی که 255 است متعلق به network و قسمتی که 0 است متعلق به host می باشد
بوسیله این فرمول میتوانیم تشخیص دهیم چه مقدار host و network در یکIP address موجود میباشد
2^n - 2
| class | تعداد بیتهای شبکه | تعداد بیتهای میزبان | تعداد میزبان | |
| A | 8 | 24 | 2^24-2=16777214 | |
| B | 16 | 16 | 65534 | |
| C | 24 | 8 | 254 |
الگوی غیراستاندارد
الگوهایی هستند که دقیقابامحدودیتهای هشتایی مطابقت نمیکنند و در عوض برای نیازهای خاص طراحی شده اند,به این عملیات subnetting میگویند
SUBNETTING
قرض دادن بیتهای هاست را به بیتهای شبکه subnetting میگویند
برای انجام دادن عملیات subnetting میبایست کار با عملیت باینری را بدانیم
اعداد باینری
اعدادباینری را برای نمایش آدرسها استفاده میکنند.اعداد باینری فرم اصلی نمایش اطلاعات روی یک ابزار کامپیوتر است.اعداد باینری فقط شامل صفر و یک هستند که یک حالت ON و صفر حالت OFF در نظر گرفته میشود
سیستم باینری فقط یک روش متفاوت نمایش اعداد است
برای بدست آوردن عدد در مبنای باینری میبایست عدد را در مینای دو تقسیم کرد و دوباره خارج قسمت را بر دو تقسیم کرد
عدد 4 را میخواهیم به عدد باینری تبدیل کنیم
4/2=2 --->باقیمانده=0
2/2=1 ---> باقیمانده=0
از بالا شروع میکنیم 100
برای محاسبه از اولین باقیمانده شروع میکنم تا به آخری برسیم البته آخرین خارج قسمت را هم حساب میکنیم
تقسیم کردن اعداد بزرگ میتواند خسته کننده باشد بهمین جهت یک راه حل خیلی آسان و سریع ارائه میدهم
این اعداد را مدنظر داشته باشید
128 64 32 16 8 4 2 1
شما بفرض میخواهید عدد 10 را به باینری تبدیل کنید.دقت کنید مجموع کدام از اعداد بالا ده میشود و جای آن اعداد یک و جای بقیه صفر قرار میدهیم
10=2+8 ------> 00001010
168=128+32+8 ---------> 10101000
192=128+64 ----------> 11000000
255=128+64+32+16+8+4+2+1 -----> 11111111
در هر range دو ip قابل قبول نیست و نمیتوانیم استفاده کنیم و این همان 2- در فرمول 2n-2 است
ip اول را (network address(subnet id و ip آخر را broad cast address میگویند و فاصله بین این دو ip ,ip های قابل قبول است
| 192.168.10.0 | Network address |
| 192.168.10.1 | Valid IP |
| 192.168.10.2 | |
| 192.168.10.254 | |
| 192.168.10.255 | Broad cast address |
در مثال زیر network address و broad cast address را محاسبه میکنیم
192.168.10.10
255.255.255.0
ابتدا ip و subnet mask را به اعداد باینری تبدیل میکنیم سپس عملیات AND(ضرب باینری ) را انجام میدهیم
ضرب باینری به قرار زیر میباشد
1010
------
1000
11000000.10101000.00001010.00001010
11111111.11111111.11111111.00000000
-----------------------------------------------------
1000000.10101000.00001010.00000000
Network part Host part
حال جواب را که اعداد باینری است به اعداد طبیعی تبدیل میکنیم
| 192.168.10.0 | Network address |
| 192.168.10.255 | Broad cast address |
-
SUBNETTING
زمانی که میخواهیم عملیات subnetting را بر روی یک ای پی انجام دهیم باید پنج سوال زیر را مد نظر داشته باشیم
1.چه مقدار subnets میتوانیم داشته باشیم
2.چه مقدار هاست در هر subnet موجود می باشد
3.چه subnet هایی قابل قبول هستند
4.تعیین broad cast address
5.چه هاست هایی قابل قبول است
در IP 192.168.10.10 و subnet mask 255.255.255.0 میخواهیم 55 هاست (دستگاه) به هم شبکه کنیم ,عملیات subnetting به قرار زیر می باشد
به دلیل اینکه IP ما در کلاس C میاشد عملیات subnetting را در بیت آخر انجام میدهیم و آن را بسط میدهیم
192.168.10.2^7 2^6 2^5 2^4 2^3 2^2 2^1 2^0
با توجه به اینکه 55 هاست میخواهیم و 55 بین 64 و 32 است 6^2 را انتخاب میکنیم در نتیجه 6 بیت به host address تعلق میگیره و 2 بیت به network address
(2^0=1 , 2^1=2 , 2^2=4 , 2^3=8 , 2^4=16 , 2^5=32 , 2^6=64 , 2^7=128 , 2^8=256 )
1.چه مقدار subnet میتوانیم داشته باشیم
برای بدست آوردن تعداد subnet از فرمول زیر استفاده میکنیم,n تعداد بیتهای تعلق گرفته به قسمت network address است
2^n ---> 2^2=4
2.چه مقدار هاست در هر subnet موجود میباشد
برای بدست آوردن هاست از فرمول زیر استفاده میکنیم
2^n-2 ----> 2^6-2=62
در هر subnet شصت و دو هاست موجود میباشد و 2- همان network address و broad cast address میباشد که not valid هستند
3.چه subnet هایی قابل قبول هستند
برای بدست آوردن subnet های قابل قبول (block size)از فرمول زیر استفاده میکنیم
256 - subnet mask = block size
با توجه به اینکه الگوی استاندارد را به الگوی غیر استاندارد تبدیل کردیم subnet mask به غیر استاندارد تبدیل میشود و به آن ( CSN ( Customize Subnet Mask میگوییم
طریقه بدست آوردن آن به اینصورت است که بیتهایی را که به network address در بیت آخر تعلق دارد را جمع میکنیم
2^7 + 2^6 = 128+64 = 192 ---> CSN
256 - 192 = 64 --> Block size
4.تعیین broad cast address برای هر subnet
پیامی است که به تمامی ایستگاهها توزیع میشود
این آسانترین قسمت است , broad cast address در هر subnet میشود block size - 1 مثلا اگر block size ما 64 باشد broad cast ما میشود 63 و بطور کامل میشود 192.168.10.63
5.چه host هایی قابل قبول است
همیشه اعدادی که بین subnet address و broad cast address می باشند هاستهای قابل قبول هستند
با توجه به عملیات بالا subnetting به قرار زیر می باشد
| network address | 192.168.10.0 | 192.168.10.64 | 192.168.10.128 | 192.168.10.192 |
|
Valid IP |
192.168.10.1 | 192.168.10.65 | 192.168.10.129 | ----------- |
| 192.168.10.2 | 192.168.10.66 | 192.168.10.130 | ||
|
ادامه |
ادامه |
ادامه |
||
|
ادامه |
ادامه |
ادامه |
||
| 192.168.10.62 | 192.168.10.126 | 192.168.10.190 | ||
| broad cast address | 192.168.10.63 | 192.168.10.127 | 192.168.10.191 | |
| customize subnet mask | 255.255.255.192 | 255.255.255.192 | 255.255.255.192 | 255.255.255.192 |
CIDR(Classless Inter-Domain Routing
اصطلاح دیگری که شما باید با آن آشنا بشوید CIDR است این بطور اساسی یک روش است که ISPها (Internet Service Providers) برای تخصیص دادن یک مقدار از آدرس به یک کمپانی و یا مشتری استفاده میکنند
زمانی که شما یک دسته آدرس را از یک ISP دریافت میکنید چیزی شبیه به این 192.168.10.32/28 است.این به شما subnet mask شما را میگوید .نشان slash به معنای این است که چه مقدار bits روشن است
بدیهی است که بیشترین32/ است زیرا یک byte است 8 bit پس 32=8*4
اما بخاطر داشته باشید که بیشترین subnet mask میتواند باشد 30/ زیرا شما باید حداقل دو bits برای host bits نگه دارید
بطور مثال در کلاس A ,defult subnet mask 255.0.0.0 است این بدین معنی است که اولین byte از subnet mask همگی یک است (11111111) وقتی استناد به علامت slash کنیم بطور مسلم 255.0.0.0 است 8/ زیرا این هشت bits دارد
همچنین در کلاس (B ,defulf subnet mask 255.255.0.0(1111111.1111111.0.0 است و همجنین میتوانیم تعریف کنیم 16/ زیرا 16 بیت یک است
توجه داشته باشید که در روترهای سیسکو از فرمت slash استفاده نمیتوانیم بکنیم
Subnet Mask CIDR value
255.0.0.0 /8
255.128.0.0 /9
255.192.0.0 /10
255.224.0.0 /11
255.240.0.0 /12
255.248.0.0 /13
255.252.0.0 /14
255.254.0.0 /15
255.255.0.0 /16
255.255.128.0 /17
255.255.192.0 /18
255.255.224.0 /19
255.255.240.0 /20
255.255.248.0 /21
255.255.252.0 /22
255.255.254.0 /23
255.255.255.0 /24
255.255.255.128 /25
255.255.255.192 /26
255.255.255.224 /27
255.255.255.240 /28
255.255.255.248 /29
255.255.255.252 /30
ادامه مطلب
نکاتی جالب در مورد علامت @ در آدرس ایمیل که نمیدانید!
ایمیل سرویسی است که بعضی از ما حدود ۲۰ سال است که از آن استفاده میکنیم اما خوب است بدانید عمر سرویس ایمیل بیش از اینهاست. در حقیقت اولین سرویسهای ایمیل در دهه ۱۹۶۰ میلادی ایجاد شدهاند و بر اساس گزارش Wired مهندس کامپیوتری به نام “ری تاملینسون” پدیدآورنده بسیاری از ابداعات ایمیل مانند علامت @ است.
به گزارش سیتنا، حالا شمایی که سالهاست از ایمیل استفاده میکنید دلیل وجود علامت @ را میدانید؟ این علامت یک نوع حرف اضافه است که هم جداکننده آدرس و نام سرور است و هم هیچگاه با دیگر حروف اشتباه گرفته نمی شود.
تاملینسون درباره انتخاب این علامت می گوید:
” به کیبورد نگاه کردم، و فکر کردم: چه چیزی را میتوانم انتخاب کنم که با بقیه حرفها اشتباه گرفته نشود؟ اگر فردی وجود داشت که در نامش حرف @ وجود داشت این علامت انتخاب مناسبی نیست اما خوشبختانه این علامت جزو حروف الفبا نیست و به نظر مناسب است. علامتهای دیگری مانند کاما، اسلش، پرانتز، خط تیره و براکت را ممکن است افراد در نام کاربری خود به کار ببرند، به این ترتیب تنها سه یا چهار کاراکتر باقی میماند و @ به نظر مناسب ترین آنهاست. همچنین این علامت که at خوانده میشود مشخص میکند که نام کاربری در چه سروری واقع است.”
همچنین چند نکته جالب دیگر هم در مورد تاریخچه ایمیل وجود دارد:
- تاملینسون برای “بولت برانک” و “نیومن” کار میکرد که در واقع یک شرکت مهندسی بوستونی بود که طراحی اصلی سختافزار و نرمافزار آرپانت، شکل اولیه اینترنت امروزی محسوب میشود. تمامی اختراعات او در این شرکت انجام گرفته است.
- اولین سرور ایمیل در سال ۱۹۶۱ میلادی راهاندازی شد که به وسیله آن کاربران میتوانستند توسط سرور به یکدیگر پیام ارسال کنند. در واقع پیامها هیچگاه از سرور اصلی خارج نمی شدند و کاربران تنها پس از لاگین کردن قادر به دریافت و مشاهده پیام ها بودند.
- برای قرار دادن @ در آدرس ایمیل، تاملینسون میبایست برنامه خود را به تمامی سایتهای آرپانت ارسال میکرد که خوشبختانه در آن زمان یعنی سال ۱۹۷۲ میلادی تنها ۱۲ سایت دیگر در دنیا وجود داشت.
ادامه مطلب
