حضرت آدم ـ علیه السلام ـ برای این كه به فرزندانش ثابت

كند كه فرمان ازدواج از طرف خدا است، به هابیل و قابیل

فرمود: «هر كدام چیزی را در راه خدا قربانی كنید، اگــــر

قربانی هر یك از شما قبول شد، او بــــه آن چه میـــل دارد

سزاوارتر و راستگوتر است.» (نشانه قبول شدن قربــانی

در آن عصر به این بود كه صاعقه‌ای از آسمان بیــــایــد و

آن را بسوزاند).فرزندان این پیشنهاد را پذیرفتند. هابیــــل

كه گوسفند چران و دامدار بود، از بهتریـــن گوسفنـــدانش

یكی را كه چاق و شیرده بــود برگزیــــد، ولـــی قابیـــل كه

كشاورز بود، از بدترین قسمت زراعت خـــود خـــوشـــه‌ای

ناچیزبرداشت.پس هردو بالای كـــــوه رفتندوقربــانی‌هـــای

خود را بر بالای كوه نهادند، طولــی نكشـــید صاعقـــه‌ای از

آسمان آمد و گوسفنــد را سوزانیـــد، ولـــی خوشــه زراعت

باقی ماند. به این ترتیب قربانی هابیل...