مسافر از آن لحظه که چشم از جاده و مقصد می گیرد و خود را می بیند، راه را گم می کند.

 همیشه آغاز راه دشوار است، عقاب در آغاز پرکشیدن پر می ریزد اما در اوج، حتی از بال زدن هم بی نیاز است.

 فاصله تا مقصد را تنها نوع راه رفتن ما تعیین می کند.

 در جهنم هم می توان بهشت ساخت، مهم این است که تو بهشتی باشی.

 جهنم، پشتوانه بهشت است، خداوند جهنم را آفرید تا همه بهشت را انتخاب کنند.