در سال 1966 بقایای یک شهر باستانی در آبهای مجاور ساحل لیما پایتخت پرو و در عمق 6000 پائی سطح اقیانوس به توسط دکتر رابرت منزیز کشف شد. دکتر منزیز به دنبال شهر گمشده دیگری می گشت و برای این منظور بعضی قسمت ها را تا عمق 19000 پائی حفر کرده بود ولی بر حسب تصادف این شهر از زیر خاک بیرون آمد. آثار باستانی اینکای قدیم گله به گله درکنار ستحل کشف می شود و باستان شناسان بر این باورند که در آینده بقایای تمدنهای حتی قدیمی تر نیز از اعماق اقیانو ها کشف خواهد شد . به هر حال دکتر منزیز کشف یک چنین شهری را در ژرفای 6000 پائی دریا پنهان شده بود ، هیجان انگیزترین اکتشاف قرن حاضر می پندارد. یک چنین یافته هایی خواه ناخواه انسان را به یاد قاره گمشده اتلانتیس که کم کم به افسانه پیوسته است می اندازد. یک زلزله شناس یونانی به نام پرفسور انگلوس گالانوپولوس درباره این قاره گمشده نظریه خاصی ارائه می دهد . او چنین استدلال می کند که افسانه اتلانتیس از ویران شدن شهر باستانی بزرگی در جزیره تیرا واقع در دریای اژه سرچشمه گرفته است . وی عقیده دارد که یک کوه آتشفشان با چنان شدتی آتشفشانی کرده که نزدیک به دو سوم جزیره را نابود ساخته است.
