هشتاد کیلومتر با پای پیاده راه رفته‌اند، قدم به قدم نزدیک شده‌اند و دلشان را پر داده‌اند سمت حرم شش گوشه‌ای که گنبدش از دورترها هم پیدا بوده؛ طلایی‌تر از تمام عکس‌هایی که قبلا دیده‌اند، ساده‌تر و نورانی‌تر. دلشان تپیده است برای نزدیک شدن، برای پا گذاشتن روی خاکی که شنیده‌اند پاک‌ترین خاک دنیاست. دلشان حیران میان آن همه زیبایی، بین جمعیتی 20 میلیونی مثل یک موج، دنبال چشم‌هایی بوده که گفته‌اند حتما آنها را می‌بیند؛ چشم‌های پاک امامی که اربعین‌اش بعد از هزار و چهارصد و سی و چندسال هنوز شور برپا می‌کند و دل می‌سوزاند.