تا نفس در سینه روز و شب بُود,, دم حسیــــن و بازدم زینــب بُود,, ما یک پیـــــاله ایم که لبریــــز باده ایم,, ایـن یک پیالـه را به ملک هم نداده ایم,, بـا هر سـلام صبح به ارباب بی کفــــن,, انگـــار روبروی حـــــــرم ایستــــاده ایم,, بـــا نوکری خانـه ی اربـــــــاب با وفـــــا,, احساس میکنیم که اربــــــاب زاده ایم,, شکر خدا که نان شب ما حسیــن شد,, ممنــون لطف مــــــادر این خــانواده ایم,, داریم با حسیـن حسیـن پیـر میشویم,, خوشحال از این جوانی از دست داده ایم,,