تمام حرف من مجنون یک کلام است،

“نفس” بی یاد “اربابم” حرام است...!!!

"السلام علیک یا اباعبدالله"

جانم فدای دست های کوچکت......کوچکترین خادم زائرين اربعين

"السلام عليك يا غريب الغرباء"
"السلام علیک یا معین الضعفاء والفقراء"

کــربلا..

هـیس،آرامتر ز سفرکرببلا صحبت‌کنید
شاید‌کسی دلش شکسته

و عازم‌کربلا نیست..

کربلا خونمه از چی دل بکنم...؟
حق دارم که بگم با تو هم وطنم

به یاد آن لب تشنه هنوز این عاشق خسته
به کف جامی لبالب از سبوی کربلا دارد

یادش مرا دومرتبه بی تاب میکند
دارد غمش وجود مرا آب میکند
جانم فدای شاعر خوش مسلکی که گفت
نوکر همیشه تکیه به ارباب میکند.

هر دل كه به عشق ، پای بندش كردند
با مِهر حسین ، ارجمندش كردند
بر پای علمدار ، چو بر خاك افتاد
با نام " اباالفضل " بلندش كردند

*السلام عليك يا ساقي عطاشى كربلاء*

حسین جان . . .

ما را تمام خلق شناسند با "حسین"

ما نوکریم و حضرت فرمانروا "حسین"

ناز طبیب و منت مرهم کجا کشی؟

وقتی که هست تربت پاکش دوا "حسین"

با هر طپش ز سینه ما می رسد به گوش

ای پادشاه تشنه لب کربلا "حسین"

منت خدای عزّوجل را که لحظه ای

ما را به حال خویش نکرده رها" حسین"

در روز حشر سینه زنان ناله می کنیم

شور و نشور می کند آنجا به پا "حسین"

نوکر کنار سفره ارباب دل خوش است

شکر خدا که گشته خریدار ما" حسین"

آری وصیّت همه ما همین بُوَد

بر روی قبر ما بنویسید "یا حسین"