السلام علیک یا بقیه الله

♥•۰·˙
این روزها زیاد یاد آن مادری می افتم که رفت پیش امام صادق علیه السلام....
گفت پسرم خیلی وقت است از مسافرت برنگشته خیلی نگرانم.....
حضرت فرمود صبر کن پسرت برمی گردد...
رفت و چند روز دیگر برگشت و گفت پس چرا پسرم برنگشت
حضرت فرمود مگر نگفتم صبر کن؟.....خب پسرت برمی گردد دیگر
رفت اما از پسرش خبری نشد..... برگشت ؛ آقا فرمود مگر نگفتم صبر کن.....؟
دیگر طاقت نیاورد....گفت آقا خب چقدر صبر کنم؟
نمی توانم صبر کنم.....به خدا طاقتم تمام شده
حضرت فرمود برو خانه پسرت برگشته
رفت خانه دید واقعاً پسرش برگشته.....
آمد پیش امام صادق گفت آقا جریان چیست؟
نکند مثل رسول خدا به شما هم وحی نازل می شود؟
آقا فرموده بود به من وحی نازل نشده اما عِند فناءِ الصّبر یأتی الفَرج......
صبر که تمام بشود فرج می آید.....

(وسائل الشیعة.جلد ۱۵.باب استحباب الصبر فی جمیع الاُمور)

"اللهم عجل لولیک الفرج"

وداع با محرم و صفر:

من با لباس مشکی تان خو گرفته ام

از طینت پلید خودم رو گرفته ام

خداحافظ ای گریه های محرم!
خداحافظ ای مجلسای پرازغم!
خداحافظ ای شوروحال وبکا!
خداحافظ ای پرچمای سیاه!
خداحافظ ای ماه پرشوروشین!
خداحافظ ای خیمه های حسین!
خداحافظ ای سرزمین بلا!
خداحافظ ای نی نوا کربلا!
خداحافظ ای یاس ام البنین!
خداحافظ ای مشک روی زمین!
خداحافظ ای خیمه گاه!
خداحافظ ای گودی قتلگاه!
خداحافظ ای دیده های پرآب!
خداحافظ ای شیرخوار رباب!
آقای من
داردتمام میشودآقاعزای تو!
کم گریه کرده ایم محرم برای تو!
شبهای آخراست،گداراحلال کن!
این هم بساط نوکربی دست وپای تو!
داردچه زودسفره ی توجمع میشود!
هستم هنوز سائل آب وغذای تو!
ماراببخش گریه ی سیری نکرده ایم!
چشمان خشک ماخجل ازاین عزای توست!

رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا
خدایا، این (عزاداری ها) را از ما بپذیر...

(عزاداری هاتون قبول)

بحــق ِسلـطان علی بـن موسی الرضــا علیه السـلام ، اللهــم اشـف کـل مـریـض ...

مولای من! تو را امام غریب می نامند، میدانم بد میزبانی بودند و در مهمان نوازی وفا نکردند.

مولای من! بعد از گذشت روزگار، حال تو میزبان ما هستی؛ تو میزبان گریه ها و نیازها؛ غم ها و دلتنگی های ما

هستی.
تو که غریبی را احساس کرده ای! حال غریبه ها به آستان کرم تو چشم دوخته اند و به دستان پر مهرت توسل

کرده اند.
مولای من! می خواهم از زائرانی بگویم که جاده به جاده و شهر به شهر گذشته اند تا نفسی مهمان شوند و از می

عشق تو بنوشند.
مولای من! می خواهم از سنگفرش آستان مقدّست بگویم که سجده گاه قدوم مهمانانت شده است؛ از کبوتران

عاشقی که گرداگرد حرم پاک تو می چرخند و تو را طواف می کنند؛ از نسیم بگویم که بیرق گنبدت را بوسه باران

می کند و عطر دلربای تو و اشک تمنای زائرانت را به اوج افلاک می برد.

مولای من! می خواهم از آسمان بگویم که هر روز نه، هر ساعت نه، هر لحظه و ثانیه از تو جان می گیرد و در

پیشگاه شکوه تو جان می دهد.

ای آفتاب مهربانی! می خواهم از خورشید بگویم که هر طلوع با انوار خود به پنجره فولاد تو چنگ می زند و از

ضریح تو نور می گیرد.

ای حجت خدا! خوش به حال جاده که از قدوم زائرانت بغض تنهایی خود را می شکند و خاک پایشان را به سینه

زخم آلود خود می زند که عمری است از طواف تو جا مانده است.

خوش به حال رواق ها، درها و دیوارهایی که از نفس مهمانانت پَِر می گیرند و به ضریح پاک تو می رسند.خوش به

حال مناره ها وکاشی ها!

حال در سالروز شهادت جاودانه تو ای شمس الشموس، از راه دور به میعادگاه عاشقی تو چشم دوخته ایم تا از جام

کرامتت جرعه ای بنوشیم.

ما را بی نصیب مگردان...

دلم حرمت رو میخواد آقا جون...
انقدر بدم که لایق نیستم بیام حرمت..
آقاجون دلم واسه حرمت ی ذره شده...

حالاتمام حرف شب وروز زائرانت این است.....
یادش بخیر هفته ی پیش این موقع کربلا

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین

یا وَجيهاً عِنْدَ اللهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللهِ،
"یا حسین"

غربت بقیع...

حرمت را، نه چراغ و نه رواق و نه در است

زائر قبر تو، ماه است و نسیم سحر است

قبر بی زائر تو، کعبۀ اهل نظر است

لاله‌اش خون دل مهدی خونین‌جگر است...

"اللهم عجل لولیک الفرج"