يه سلام به امام حسين بديم؟

السلام عليك يا ابا عبدالله الحسين (ع)

امت هر روز ذکر لب است... یاحسیــن

ارباب
زيارت حرمتونم آرزوست
بده در راه خدا
يه سفر كرب و بلا
به من بي سر و پا

من و آقا حلال کن. ای بزرگ دو دنیا
که صدات میزنم با اسم کوچیکت آقا

یا حسین

دست من گير كه اين دست همانست كه من
سالها از غم هجران تو بر سر زده ام

تا ضریحت را تصور در خیالم میکنم
موجبات روضه را در خود فراهم میکنم
دوستانم راهی کرب و بلا هستند و من
همچنان دارم فقط قافیه سرهم میکنم

کربلا نرفتن سخت است...

کربلا رفتن سختتر!

تا نرفته ای شوق رفتن داری...

تا رفتی شوق مردن!

کربلا رفته ها می دانند

بعد از کربلا روضه ی حسین

حکم زهر دارد برای دل اوراق شده ی زائر!

آخر اینجا

دیگر عباس نیست

تا آرام شوی در حریم امنش...

خوره ای آمد بر جانم و هر دم گوید...
تو اگرپست نبودی حرمت میبردند
از طرف یه جامونده
بیشتر دوستام رفتن و من موندم

براي رسيدن به کربلا ، يک مرز بيشتر نيست ،
از خود که گذشتي به کربلا رسيده اي ،
آن روز که از خود گذشتي مسافر کربلايي،
و آن روز که به خود رسيدي ، زائر کربلا ....

آقا يعني ميشه دست ما هم به صحن و سرات برسه؟