ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 63

وقتي مردم از كسي تعريف مي كنند كمتر كسي باور مي كند، ولي وقتي كه از كسي بدگويي مي كنند همه باورشان مي شود.

وقتي همه با من هم عقيده مي شوند، تازه احساس مي کنم که اشتباه کرده ام.((اسکار وايلد))

هر انسانی که بخواهد ...، در وجودش به دیگری فرمانی می دهد که اطاعت می کنند یا او باور می کند که از این فرمان پیروی کرده اند. نیچه


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:09 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 62

وقتی كه ما گنجینه های حقیقی در دست داریم، هرگز متوجه آن نمی شویم؛ چون آدمها به وجود گنج باور ندارند.((پائولو كوئیلو)) 

وقتی مردم از كسی تعریف می كنند كمتر كسی باور می كند، ولی وقتی كه از كسی بدگویی می كنند همه باورشان می شود.((؟)) 

وقتی همه با من هم عقیده می شوند، تازه احساس می کنم که اشتباه کرده ام.((اسکار وایلد)) 


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:09 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 61

وقتی باور داری كه می توانی حتما می توانی!((ماكسول مالتز))

وقتی براستی ایمان داری كه حق با تو است و درست می گویی، هرگز از حرفهای مردم نگران و ناراحت نشو!((الینور روزولت)) 

وقتی كسی تقدیر را باور داشته باشد، طبیعی است كه می نشیند و می گوید "هرچه خدا بخواهد همان است."((جین وبستر)) 


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:08 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 60

نویسنده ای كه به كمال انسان، باور پابرجا نداشته باشد، نه احساس بخشش و پایبندی به ادبیات دارد و نه هرگز عضو خانواده ی ادبیات است.((جان اشتاین بك)) 

والاترین چیز در این دنیا آن است که بدانی چگونه متعلق به خودت باشی. میشل دو مونتین

وعده ها را باور نداشته باش، چون دنیا پر از وعده است.((پائولو كوئیلو))


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:08 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 59

نمی توان به اصطلاح با قدرت اراده با دیگران ارتباط برقرار كرد و با كمك چماق، آنها را وادار به پدیرفتن باورها و نقطه نظرهای خود كرد.((آنتونی رابینز)) 

نمی‌دانید تا چه اندازه، خودباوری سبب باور به هر چیز دیگر می‌شود.((ویكتور هوگو)) 

نوعی بی گناهی در دروغ نهفته است كه نشانه ای از باور نیك است.((نیچه)) 


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:08 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 58

نشانه ی نادانی شما، ژرفای باور شما به نبودن دادگری و تراژدی است. آنچه كرمِ صدپا زندگی می نامد، استاد به آن پروانه می گوید.((ریچارد باخ)) 

نگرش هر كس، باورهای او را ایجاد می كند و باورهای هر كس، منش او را می سازد.((مایكل ال اشتال)) 

نمایشگر را جانی است؛ اما جانی نه چندان با وجدان. ایمان او همواره به چیزی است كه بیش از همه دیگران را وادار به ایمان آوردن به آن می كند؛ ایمان به خویشتن خویش.((نیچه))


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:07 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 57

نپذیرید، باور نكنید، از هیچ‌كس، حتی از من، مگر آنكه با خرد بی‌گزند خودتان در هماهنگی و سازگاری باشد.((بودا)) 

نخستین گام برای بالا بردن نیروی اراده، باور كردن آن است.((استیو چندلر)) 

نخستین گام كامیابی در زمینه‌ی دگرگونی، به چگونگی باورهای انسان مربوط می‌شود و باورها، سكوی جنبش و كنش او هستند.((استیو چندلر)) 


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:07 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 56

می‌بایست این باور را در خود به وجود آورید كه می‌توانید بر همه‌ی دشواری‌های خود چیره شوید و همه‌ی آنها را از بین ببرید.((آنتونی رابینز)) 

میلیاردها نفر هستند كه گونه ها و اقسام دروغ ها را باور می كنند، ولی هنوز حال شان خوب است و برخی افراد هم راستی را باور دارند، ولی درمانده و بدبخت اند.((كریستوفر هایت)) 

نبردهای زندگی همیشه به سود قویترین ها و سریعترین ها پایان نمی پذیرد! دیر یا زود، بُرد با كسی است كه بردن را باور دارد!((ناپلئون هیل))


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:07 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 55

من همیشه باور داشته ام كه در طبیعت، زیباتر از زن وجود ندارد.((گابریل گارسیا ماركز)) 

من یكی از كسانی هستم كه ترجیح می دهم در ایمان غرق شوم تا اینكه بدون آن شنا كنم.((استنلی بلدوین)) 

می خواهم باور كنم كه در سطحی دیگر، اصلی دیگر هم هست.((ریچارد باخ)) 


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:06 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]

ایمان و اعتقاد در کلام بزرگان 54

من باور ندارم كه رنج تنها، آموزنده است. اگر رنج به تنهایی آموزنده بود، می‌بایست همه‌ی مردم دنیا خردمند می‌شدند؛ چون هر كسی به گونه‌ای رنج می‌كشد. باید غمخواری، همدلی، شكیبایی، عشق، همت والا و میل به حساس باقی ماندن را به رنج افزود.((آن مارو لیندبرگ)) 

من خداوند را باور دارم، مشكل اینجا است كه آیا او هم مرا باور دارد؟!((أوله پأئوسه))

من متخصص اندیشه ها و باورهای ژنرال های خود هستم.((مارشال لیوتی)) 

من هرگز او را و خنده اش را باور ندارم هرگاه كه زبان به بدگویی از خود می گشاید.((نیچه))


ادامه مطلب


[ یک شنبه 17 بهمن 1395  ] [ 10:06 AM ] [ مهدی گلشنی ]
[ نظرات (0) ]