سهراب

در دل من چيزي است‌، مثل يك بيشه نور، مثل خواب دم
صبح و چنان بي تابم‌، كه دلم مي خواهد
بدوم تا ته دشت‌، بروم تا سر كوه‌.
دورها آوايي است‌، كه مرا مي خواند.



 



[ یک شنبه 8 آذر 1394  ] [ 9:56 AM ] [ حسین رضایی ]
[ نظرات0 ]