 |
|
|---|---|
 |
|
| سامانه‌شناسی نام (آیوپاک) | |
| Ethyl 1-methyl-4-phenylpiperidine-4-carboxylate | |
| داده‌های بالینی | |
| رده بارداری | Category C (USA) |
| Dependence liability | Moderate - High |
| تجویز | oral, intranasal, rectal |
| داده‌های فارماکوکینتیکی | |
| فراهمی زیستی | ۵۰–۶۰% |
| متابولیسم | کبد |
| نیمه‌عمر | 3–5 hours |
| دفع | Renal |
| شناسه | |
| شماره سی‌ای‌اس |
۵۷-۴۲-۱  |
| کد ATC | N02AB02 |
| پاب‌کم | CID ۴۰۵۸ |
| بانک‌دارو | DB00454 |
| کم‌اسپایدر |
۳۹۱۸ |
| UNII |
9E338QE28F |
| KEGG |
D08343 |
| ChEMBL |
CHEMBL۶۰۷ |
| داده‌های شیمی | |
| فرمول | C۱۵H۲۱N۱O۲ |
| وزن مولکولی | 247.33g/mol |
| SMILES | eMolecules & PubChem |
 (what is this?) (verify) |
|
پتیدین (Pethidine) داروی مخدری از گروه شبه‌تریاک‌هاست که به روش صنعتی تولید و برای درمان دردهای متوسط تا شدید استفاده می‌شود. پتیدین در قرن بیستم از محبوب‌ترین داروهای مخدر پزشکان چه برای دردهای حاد و چه دردهای مزمن بود.
در گذشته تصور میشد شاید پتیدین در مقایسه با مرفین داروی کم‌خطرتری باشد و احتمال اعتیاد به آن کمتر است. اما مشخص شده این تصورات اشتباه بوده و در عین حال قدرت کم، مدت کوتاه اثربخشی و عوارض خطرناک (مانند تشنج و هذیان) در مقایسه با دیگر شبه‌تریاک‌ها از محبوبیت پتیدین کاسته‌است.
این دارو در آمریکا بیشتر با نام مپریدین (meperidine) شناخته می‌شود.
پتیدین تأثیر مهاری بر انتقال‌دهنده‌های دوپامین و نورآدرنالین نیز دارد و وقوع سندرم سروتونین با مصرف آن نشان می‌دهد که بر روی نورون‌های سروتونینی نیز تأثیر گذار است.
مشخصات
فرمول شیمیایی پتیدین C۱۵H۲۱NO۲ است. درصد چسبندگی آن به پروتئین پلاسما ۶۵٪ تا ۷۵٪ است. از طریق ادرار دفع می‌شود و نیمه عمر آن حدود ۳ تا ۵ ساعت است. در دو فرم خوراکی (قرص) و تزریقی (وریدی و عضلانی) موجود است.
تداخل دارویی
تداخل پتیدین و مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز بسیار خطرناک است. تعدادی از داروهای دیگر مانند برخی از ضدافسردگی‌ها، بنزودیازپین‌ها، شکل‌کننده‌های عضلات و الکل نیز ممکن است با پتیدین تداخل نشان دهند.
منابع
- Pethidine، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pethidine&oldid=260229823 (last visited Dec. ۲۹، ۲۰۰۸).
