منظور از عدل خدا چیست؟ و چرا خداوند به بعضی از انسان‌ها امکانات بیشتری داده و به بعضی دیگر کمتر؟

خداوند، فیاض علی الاطلاق است و هیچ بخلی در حیطة فیّاضیّت او راه ندارد. باران رحمت الهی بر همه کوی و برزن‌ها یکسان می بارد، ولی قابلیت ها و استعدادهای گیرندة فیض، متفاوت است و همه نمی توانند یکسان از آن بهره بگیرند. از این رو، این تفاوت ها استعدادها و قابلیت ها در جامعه به گونه ای بروز می کند که به نظر انسان ها تبعیض یا خدای نخواسته، بی عدالتی خداوند تلقی می گردد. البته برخی تفاوت های اجتماعی در اثر بی عدالتی خود انسان هاست که برخی دیگری را از حقشان محروم کرده و بی انصافی، اجحاف و حق کشی در مورد آنان روا می دارند که در نتیجه آن، تفاوت هایی به وجود می‌آید که یک عدّه در فاه کامل بوده و عده‌ای دیگر در محرومیت به سر ببرند. برای روشن‌تر شدن پاسخ، لازم است ابتدا معنا و مقصود از عدل بیان گردد:

عدل از منظر امیرالمومنین (ع)، گذاشتن هر چیزی در جای خودش است: {العدل یضع الامور مواضعها} [1] و همچنین عدل مساوی و ملازم با کلمه حُسن و نیکویی نیز معنا شده است؛ زیرا حُسن و زیبایی چیزی است که انسان همواره به آن گرایش دارد و وقتی چیزی در جای مناسب قرارگیرد، در منظر همه زیبا و دل‌پذیر جلوه می‌کند.