با سلام

شکر خدا امسال هم ندریمون رو در راه خدا به عشق امام حسین ادا کردیم یعنی همه حالا هر کسی به یه جوری ...یکی تو هر حد و اندازه ای که تو توانش بود .. حالا از چند دونه خرما گرفته تا شام و غدا و ......... واقعا که درست ماه محرم ماه ماتم و عذاداری و... هست ولی من خودم یه حس دیگه ای تو دلم به وجود میاد انگار که به خدا نزدیک تر میشم .. اجر هممون با امام حسین (ع)

آقا کاش 100 بار مرده و زنده می شدم

ولی این ندای تو را نمی شنیدم ،

کاش وجودم تکه تکه می شد ولی 

نمیدیدم که نوه پیامبر اکرم (ص) این چنین

در خون غرق شده است ...

ای کاش آن زمان بودم تا ذره ذره وجودم خاک زیر پای حسین (ع) می شد ...

***  التماس دعا ***

نامت از روزِ ازل وردِ زبانهاست حسين

هركه شد نوكرِ تو سرور و آقاست حسين

مجلسِِِِ روضه ي تو جنَّتُ الاعلي است حسين

سلطنت تا به ابد بر همه دلها داري

آنچه خوبان همه دارند تو يكجا داري

با سلام

بحث امروز رو میخوام در مورد مراسم شمع گردانی به زبان ترکی ( شمع پایلیان ) بپردازم ..

در روز تاسوعا دستجات عزاداري اقدام به شمع گرداني مي کنند که با برگزاري اين مراسم سنتي، عشق و ارادت به خاندان عصمت و طهارت در اين روز به نقطه اوج خود مي رسد.

.
در این روز عزادارن به صورت گروهی و هیئتی و حتی خانوادگی و تکی با پای پیاده و هر شرایط دیگه به 41 مسجد رفته  و با نيتي خالص و با هدف برآورده شدن حاجاتشان شمع را روشن و براي شهداي کربلا نيز فاتحه و صلوات مي‌ خوانند.شکر خدا امسال هم من به هول قوه الهی در شهرسان مراغه این مراسم رو انجام دادم .


در این روز زنان هم پا به پای مردان به این کار پرداخته و در این میان به کنار علمهای بر پا شده رفته
و اقدام به اداي نذر کرده و با روشن کردن شمع و گره بستن تکه پارچه‌‌اي خواستار برآورده شدن حاجات خود مي‌شوند.

واقعه کربلا در سال 61 ه.ق اتقاق افتاد

چرا امام حسین(ع) در کربلا اقدام به ذخیره آب نکرد تا دچار بی‌آبی نشود؟

شیعه می‌گوید: سـپـاه امـویـان آبـشـخـور فـرات را بـر اهـل بـیـت بـسـتـنـد تـا آنـان بـر اثـر تـشـنـگـى بـمـیـرنـد یـا تـسـلیـم گـردنـد. حضرت ابوالفضل (ع) که لب‌هاى خشکیده و چهره‌هاى رنگ پریده فرزندان برادرش و دیگر کودکان را از شـدت تـشنگى دید، قلبش فشرده گشت و از عطوفت و مهربانى دلش آتش گرفت سـپـس بـه مـهـاجـمـان حـمله کرد، راهى براى خود گشود و براى کودکان آب آورد و آنان را سـیـراب کـرد.

در روز دهـم محرم نیز بانگ (العطش) کودکان را شنید، دلش به درد آمد و مـهـر به آنان، او را از جا کند. مشکى برداشت و در میان صفوف به هم فشرده دشمنان خدا رفـت، بـا آنـان درآویخت و از فرات دورشان ساخت، مشتى آب برداشت تا تشنگى خود را بـرطرف کند، لیکن مهربانى او اجازه نداد قبل از برادر و کودکانش سیراب شود، پس آب را فرو ریخت.

-- پرسش

این سؤال‌ برای من مطرح است که چرا حضرت حسین آب کافی همراه نبرده بود؟ معمولاً انسان باید وقتی سفر بیابان در پیش دارد از چاه‌های وسط راه آب کافی برمی‌دارد، حضرت حسین که در محاصره دراز مدت قرار نگرفته بود که آب کاروان به یک‌باره تمام شود، چرا باید برای یک هفته آب ذخیره نمی‌داشت؟

-- پاسخ
جریان فاجعه کربلا و شهادت سرور جوانان بهشت، به دست یزید و یزیدیان، از جمله امور قطعی تاریخی است که جزئیات آن هم در منابع شیعه و هم اهل سنت نقل شده است. از این‌رو، منحصر کردن آن به شیعه، سخن صحیحی نیست. باید توجه داشت که بسیاری از راویان وقایع روز عاشورای 61ق، از اهل سنت بوده‌اند.

به عنوان نمونه، در رابطه با موضوع مطرح شده، به سخن تاریخ نگار معروف اهل سنت اشاره می‌کنیم. طبری در کتاب تاریخ خود چنین آورده است: «عبیدالله بن زیاد در نامه ای به عمر بن سعد نوشت : ای عمر بن سعد! بین حسین و اصحابش و آب حائل شو، نگذار حتی یک قطره آب بنوشند ... وقتی که این نامه رسید، عمر بن سعد، عمرو بن حجاج را با پانصد نفر سواره مأمور کرد تا مانع برداشتن آب از فرات شوند تا مبادا قطره ای از آب بخورند. و شخصی به نام  عبد الله بن ابى حصین الأزدی به امام حسین می گوید: یا حسین، ... به خدا سوگند از این آب نمی خوری تا تشنگی از دنیا بروی که امام (ع) او را نفرین کرد."[1]